Znaczenie: Służący podczas uroczystości religijnej.
Z łacińskiego camillus/camilla, młody szlachetny asystent, który pomagał podczas obrzędów religijnych; współczesne słowiańskie imię Kamila jest żeńskim odpowiednikiem Camilla.
14 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Kamill.
Włoski kapłan z XVI wieku, były żołnierz, który stał się pielęgniarką. Założył zakon poświęcony opiece nad chorymi i umierającymi, narzucając swoim członkom niespotykaną surowość i czułość. Zamienił szpital w miejsce godności, gdzie śmierć nie wymazywała ludzkiej godności.
Co z tego zostaje: Można wybrać poświęcenie się łagodzeniu cierpienia, nie oczekując sławy ani uznania. Ta upór w pozostawaniu uważnym na innych, nawet w utrapieniu, jest wzorem ludzkiego męstwa.
Źródło: Wikidata
Kamila obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 14 lipca.
Kamila to elegancka słowiańska i międzynarodowa forma łacińskiego imienia Camilla. Jej rdzeń, camillus, oznaczał młodych akolitów, którzy asystowali kapłanom podczas rzymskich obrzędów, co nadało imieniu aurę uroczystości, służby i spokojnej godności. Za imieniem stoi święty Camillus de Lellis, zreformowany żołnierz, który poświęcił swoje życie chorym i stał się patronem szpitali i pielęgniarek, czczony 14 lipca.
Istnieje drugi, bardziej wojowniczy przodek: Camilla, szybka wolska wojowniczka z „Eneidy” Wergiliusza, tak zwinnie biegnąca, że mogła przebiec przez pole pszenicy, nie zginając kłosów. Dlatego imię to łączy w sobie czułość i szybkość, oddanie i odwagę.
Popularne w Polsce, na ziemiach czeskich i dalej, imię Kamila w USA odbierane jest jako eleganckie i nieco egzotyczne, świeży kuzyn znanych imion Camila i Camille. Pasuje rodzicom, którzy szukają imienia miłego dla ucha, a jednocześnie obarczonego prawdziwym klasycznym ciężarem.
Kamila łączy w sobie dziedzictwo dwojga bardzo różnych przodków, a każde z nich zostawia po sobie ślad. Od świętego Kamila de Lellis, żołnierza, który nawrócił się i opiekował umierającymi, pochodzi głęboka żyła troski, cierpliwości i stałego oddania; od wojowniczej dziewicy Camilli z poematu Wergiliusza – szybkość, odwaga i niechęć do bycia niedocenianą. W efekcie powstaje osobowość, która na zewnątrz wydaje się pełna gracji, a pod spodem zaskakująco twarda. Kamila bywa tą przyjaciółką, która cicho pojawia się z zupą i dobrymi radami, a potem zaskakuje wszystkich tym, jak zaciekle potrafi rywalizować, gdy to naprawdę się liczy.
Ceremonialny rdzeń imienia, młoda służąca przy świętych obrzędach, nadaje jej poczucie godności i porządku. Kamilom często zależy, by rzeczy były robione należycie i pięknie, mają oko do elegancji i nie znoszą grubiaństwa. Tu jest dyplomacja, miękkość dwóch energii, która wygładza konflikty i trzyma grupy razem, ale nigdy kosztem jej własnych, cichych standardów.
Kulturowo imię niesie ze sobą środkowoeuropejski spokój, wybierane przez rodziny w całej Polsce i na ziemiach czeskich, a teraz podróżujące na fali, która uczyniła imiona Camila i Camille tak kochanymi. To nadaje Kamili kosmopolityczny, lekko literacki sznyt. Wygląda na osobę refleksyjną, lojalną i ciepłą, kogoś, kto inwestuje powoli, ale całkowicie w ludzi, których kocha.
Można spodziewać się mieszanki czułości i kręgosłupa: wrażliwości na nastrój innych, hojności w dawaniu czasu, a jednocześnie prywatnej ambicji i zwinności, gdy pojawia się cel. W najlepszym wydaniu Kamila jest spokojnym centrum w pędzącym świecie, wystarczająco pełna gracji, by uspokoić każdego, i wystarczająco szybka, by – jak jej zwinna imienniczka – przebiec każde pole, które sobie upatrzy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Kamila podchodzi do miłości z powabną czcią camillus przed ołtarzem. Nie po prostu się umawia; konsekruje. Jej uwodzenie jest cichym, sakralnym rytuałem, wciągającym partnerów w skrytą intymność, w której każde spojrzenie wydaje się ofiarą. Szuka więzi, która wykracza poza codzienność, pragnąc duchowego rezonansu, który odpowiada starożytnym łacińskim korzeniom jej duszy. Przyciąga ją oddanie, partnerzy, którzy rozumieją ciężar obietnicy i piękno rytualnej troski. Lecz uważaj na chłód jej odseparowania. Jeśli kochanek okaże się frywolny, płytki lub niezdolny do utrzymania powagi, której ona wymaga, jej ciepło natychmiast wyparowuje. Nie kłóci się; po prostu się wycofuje, uchodząc w zimną, godną ciszę, która mówi głośniej niż jakikolwiek krzyk. Aby utrzymać Kamilę, trzeba być godnym jej ołtarza. Oferuje miłość głęboko zmysłową, a zarazem niezwykle poważną, wymagającą pełnej obecności. Nie jest dla przypadkowego flirta; jest dla oddanego pielgrzyma, gotowego oddawać cześć w kaplicy jej serca.
Z łacińskiego camillus, „asystent podczas ceremonii religijnej”; niektórzy wiążą je również z arabskim rdzeniem oznaczającym „doskonały”.
Tak, to wszystkie formy tego samego łacińskiego imienia Camilla, a Kamila to jego słowiański zapis.
14 lipca, uniwersalne święto świętego Kamila de Lellis, łacińskiego świętego źródła imienia.
Szczególnie popularne jest w Polsce i w Czechach, a coraz częściej słychać je w krajach anglojęzycznych.
Tak, zwinna wojownicza panna Camilla w Eneidzie Wergiliusza dzieli wspólne źródło pochodzenia tego imienia.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.