Znaczenie: Możliwe znaczenia: „pochodnia”, „jasny” lub „świecące światło”.
Ulatynizowana forma greckiego Helene, o niepewnym znaczeniu, często łączona z „helene” (pochodnia) lub rdzeniem „sel-” oznaczającym „światło, jasność”.
18 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Helena.
Matka cesarza Konstantyna, żyła w IV wieku w Cesarstwie rzymskim. Podjęła długą podróż do Jerozolimy, aby tam szukać miejsc świętych. Jej determinacja i hojność stały się tam legendą.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że ciekawość i zaangażowanie mogą przekraczać kontynenty. Życie poświęcone poszukiwaniu sensu pozostaje ponadczasową lekcją.
Helena obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 18 sierpnia.
Helena to łacińska i międzynarodowa forma greckiego Helénē, powiązanego z hélē, „jasnością słońca, światłem, pochodnią”. W tym imieniu mieszkają dwie słynne Heleny: mityczna Helena Trojańska, „twarz, dla której wypłynęło tysiąc okrętów”, a przede wszystkim św. Helena, matka cesarza Konstantyna, której tradycja przypisuje odkrycie Krzyża Świętego w Jerozolimie, obchodzone 18 sierpnia.
Imię to podróżuje przez wszystkie języki – Elena we Włoszech i w Hiszpanii, Helen w języku angielskim, Jelena w Rosji – i daje słodkie zdrobnienia Lena lub Nell. Helena emanuje aurą, która jest jednocześnie świetlista i królewska, nieco romantyczna, niesiona przez silne osobowości, takie jak Helena Bonham Carter czy Helena Rubinstein. Eleganckie i nieco retro-chic, przywołuje światło, szlachetny wygląd i artystyczną wrażliwość. Imię, które lśni bez wysiłku.
Helena lśni – jej słoneczne etymologiczne pochodzenie nie kłamie. Jest w niej pewien blask, który przyciąga wzrok, a obecność wypełnia pokój bez wysiłku. Jako osoba wielce wrażliwa odczuwa wszystko intensywnie, co karmi bogate życie wewnętrzne oraz skłonność do artystycznego lub romantycznego zacięcia. Jej postawa ma w sobie coś królewskiego, co jest dziedzictwem św. Heleny, cesarzowej, i niezapomnianej Heleny z Troi: Helena naturalnie emanuje szlachetnością, elegancją, która nie potrzebuje pozy. Biada jednak temu, kto myśli, że jest jedynie ozdobą – pod tym blaskiem kryje się prawdziwa fantazja, upodobanie do tego, co wyjątkowe, co Helena Bonham Carter wciela w sposób doskonały dzięki swoim ekscentrycznym rolom i niepowtarzalnemu stylowi, albo co Helena Rubinstein przekuła w imperium kosmetyczne zbudowane własnymi rękami. Ambitna i dyplomatyczna, Helena wie, jak czarować, ale i przekonywać. Jej lojalność jest ciepła, a stabilność uspokajająca, jednak zachowuje subtelną niezależność: nie mieści się w jednej szufladce. Lubi się podobać, tak, i przyjmuje pewną potrzebę światła – nie z próżności, ale dlatego, że lśnienie jest jej naturalnym stanem. Imię to brzmi dziś nieco retro-chic, co nadaje jej ponadczasowy urok, gdzieś między bohaterką powieści a bardzo nowoczesną kobietą kosmopolityczną. Wierna przyjaciółka, wrażliwa spowiedniczka, dyskretna liderka, gdy jest to potrzebne – Helena łączy serce z klasą. To, co zostaje w pamięci po niej, jest rzadkie: słodycz, która nigdy nie wyklucza charakteru, piękno obecności podwajane przez głębię duszy. Gdziekolwiek Helena przejdzie, zostaje odrobina światła.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Helena, niosąca ciężar pochodni, nie wchodzi w związek po prostu tak; ona go oświetla, czasem oślepiającym blaskiem. Jej miłość nie jest biernym szeptem, lecz promienistą siłą, która domaga się, by ją zauważono i poczuto. Zaczarowuje cichą pewnością siebie kogoś, kto zna własne światło, przyciągając partnerów na swoją orbitę magnetycznym, słonecznym ciepłem. Szuka płomienia, który dorówna jej własnemu blaskowi, partnera, którego jej blask nie przeraża, lecz ogrzewa. Należy jednak uważać na cienie. Gdy światło przygasa lub staje się nieregularne, jej greckie korzenie sugerują ognisty temperament, który może spalić. Łatwo nudzi ją codzienność, szarość i brak światła. Związek, który nie pobudzi jej intelektu ani nie rozpali jej pasji, zostanie porzucony z szybką ostatecznością zgaszonej świecy. Potrzebuje głębi, a nie tylko powierzchownego błysku. Trzymać Helenę, to trzymać latarnię morską; jest to wspaniałe, ale wymaga pewnej ręki i serca odważnego na tyle, by stać w oślepiającym blasku, nie mrugając.
Blask słońca, światło, pochodnia, od greckiego Helen.
To dwie formy tego samego imienia: Hélène, francuska wersja; Helena, łacińska i międzynarodowa (we Włoszech i w Hiszpanii używana jako Elena).
18 sierpnia, w święto św. Heleny, matki cesarza Konstantyna.
Imię jest takie samo: grecka mitologia i święci chrześcijańscy wspólnie dzielą Helénē, „ta, która świeci”.
Lena, Lena, Nell, Ela lub Elena.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.