Znaczenie: Szanowana, ukochana.
Esme wywodzi się od starofrancuskiego imiesłowu przymiotnikowego „esmé”, oznaczającego „szanowany” lub „kochany”, a w ostatecznym źródłosłowie od łacińskiego „aestimare”, „cenić”.
13 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Aime.
Mnich i pustelnik z VI wieku, w Lotaryngii. Założył opactwo w Remiremont, miejsce schronienia i pracy intelektualnej, w samym środku okresu politycznej niestabilności. Wybrał budowanie trwałej wspólnoty, zamiast uciekać przed konfliktami swojej epoki.
Co z tego zostaje: Można odmówić poddania się chaosowi, tworząc przestrzeń stabilności i wiedzy. To forma aktywnego oporu, która dowodzi, że można zbudować coś trwałego, nawet gdy wszystko wokół się wali.
Źródło: Nominis
Esme obchodzi imieniny w USA i w Niemczech 13 września; w Argentynie 29 czerwca.
Esme niesie ze sobą miękki blask czegoś cennego: wywodzi się ze starofrancuskiego „esmé”, „szanowany” lub „ukochany”, słowa zakorzenionego w łacińskim „aestimare”, oznaczającym cenić. Po raz pierwszy pojawiło się jako szkockie arystokratyczne imię w XVI wieku, najsłynniej noszone przez Esmé Stuarta, i przez wieki krążyło jako elegancki, nieco staromodny wybór używany zarówno dla chłopców, jak i dziewcząt, zanim na stałe osiadło po stronie żeńskiej.
Dla współczesnych Amerykanów Esme brzmi dziś stylowo w duchu vintage i literacko. J.D. Salinger utrwalił je w kanonie swoim opowiadaniem „For Esmé—with Love and Squalor”, a nowsze pokolenie spotkało się z nim przez postać Esme Cullen w sadze „Zmierzch”. W rezultacie jest to imię, które wydaje się książkowe, łagodne i cicho kosmopolityczne.
Współcześni rodzice kochają Esme za jego krótki, lekki dźwięk i aurę skromnej finezji. Dobrze pasuje obok powracających do mody imion takich jak Ivy, Iris i Clara, oferując coś antycznego, a zarazem nietypowego, czułego, ale nie przesadnie ozdobnego.
Esme to przyjaciółka, która pamięta Twoje urodziny i dokładnie to, jak pijesz herbatę. Wszystko w tym imieniu szepcze „kochana” – dosłownie oznacza „ukochana” – i ta czułość nadaje ton całej jej osobowości. Jest tu staroświecka miękkość w blasku świec, uczucie przypominające znalezienie w antykwariacie wytartego od czytania tomiku poezji. Esme raczej cicho niż głośno porusza się przez życie, obserwując, wchłaniając i okazując drobne uprzejmości, które ludzie pamiętają przez lata. Ma w sobie literacki, marzycielski rys, co nie dziwi w przypadku imienia wypolerowanego przez Salingera i wskrzeszonego przez fikcję literacką i gotycko-romantyczną. Nie myl jednak łagodności ze słabością: historyczni szkoccy arystokraci o imieniu Esmé byli dworzanami i ludźmi, którzy potrafili przetrwać, a pod koronką kryje się kręgosłup spokojnej determinacji. Esme tworzy głębokie, lojalne więzi, zamiast szerokiej, płytkiej sieci kontaktów; woli mieć trzech prawdziwych zaufanych przyjaciół niż trzydziestu znajomych. Skłonna do estetyki, dostrzega piękno w wytartych fakturach, jesiennym świetle i starych przedmiotach, często ma oko do sztuki, pisarstwa lub designu. Jej ambicja jest realna, ale skromna – woli zdobyć cichy szacunek niż gonić za błyskiem reflektorów. Społecznie jest ciepła, ale samowystarczalna, czuje się dobrze w samotności i podczas niespiesznych poranków. Ogólny wydźwięk to delikatna siła i wyrafinowana czułość: stara dusza w nowoczesnej, lekko kapryśnej garderobie, szanowana dokładnie tak, jak obiecuje jej imię, i hojna na tyle, by każdy wokół niej czuł się doceniony.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Esme nie flirtuje; ocenia. Z łacińskim korzeniem aestimare dudniącym w jej żyłach, miłość nie jest grą w los, lecz wyceną wartości. Uwodzi cichą intensywnością, oferując spojrzenie, które przypomina delikatny audyt twojej duszy. Przyciągają ją ci, którzy noszą się z niezaprzeczalną wartością, ludzie, którzy promieniują substancją wymagającą bycia cennym. Jej uczucie jest głębokie, zakorzenione w starofrancuskim esmé — kocha to, co uznała za cenne. Jednak jej cierpliwość do przeciętności jest zerowa. Banalność, niewybadane, tanio dane — nudzą ją do łez. Potrzebuje partnera, który rozumie, że bycie kochanym przez nią jest zaszczytem, uznaniem wysokiej estymy. Gdy się oddaje, robi to ze zmysłową, celową gracją, owijając cię ciepłem, które wydaje się zarówno odwieczne, jak i żarliwie obecne. Ale skrzywdź ją lub okaż się niegodny, a wycofa się z zimną precyzją ostatecznego wyroku. Trzymać serce Esme to być trzymanym w wysokim poważaniu, na zawsze cenionym, na zawsze kochanym, ale nigdy nie traktowanym jako coś oczywistego.
Oznacza „szanowany” lub „ukochany”, od starofrancuskiego „esmé” i łacińskiego „aestimare” (cenić).
Początkowo było to imię uniseksowe, a nawet w większości męskie, szkockiego pochodzenia, ale obecnie w USA używa się go niemal wyłącznie dla dziewczynek.
Najczęściej EZ-may lub EZ-mee; akcent na ostatniej sylabie (Esmé) odzwierciedla jego francuskie korzenie.
Dzień imienin Esme obchodzony jest 13 września, ku czci świętego Aimé. Był on pustelnikiem w Remiremont i pierwszym opatem Saint-Mont.
Jego urok w stylu vintage oraz popularność dzięki prozie Salingera i postaci Esme Cullen ze „Zmierzchu” napędziły współczesny renesans.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.