Znaczenie: Niepewne; możliwe znaczenia to „inna Aenor” lub „współczucie, światło”.
Wariant imienia Eleanor, wywodzący się z oksytańskiego Aliénor, o spornej etymologii, spopularyzowany przez Eleonorę z Akwitanii.
25 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Eleonora Angielka.
Królowa Anglii w XIII wieku, która została benedyktynką. Po śmierci męża zrezygnowała z władzy politycznej, by założyć klasztor i prowadzić w nim życie pracy fizycznej i służby ubogim, odrzucając przywileje swojej korony.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by zostawić za sobą tytuły i osiągnięcia, poświęcając się całkowicie pewnej sprawie lub społeczności. Odrzucenie ustalonego komfortu na rzecz prostszego i bardziej użytecznego życia jest dowodem wewnętrznej siły.
Źródło: Nominis
Eleanore obchodzi imieniny we Francji i w USA 25 czerwca.
Imię « Eleanore » jest imieniem królowych i księżnych. Jako wariant Aliénor – po niezapomnianej Aliénor z Akwitanii – towarzyszyło dworom europejskim przez stulecia. Jego etymologia pozostaje uroczym tajemniczym zagadnieniem: jedni dostrzegają w nim greckie eleos, « współczucie », inni zaś arabskie el-nour, « światło ». Razem te możliwości kreują idealny portret duszy oświeconej i hojnej.
Francuski kalendarz świętuje Eleanore 25 czerwca w hołdzie św. Eleanorze z Prowansji, żonie Henryka III Angielskiego i szwagierce św. Ludwika, która w późniejszych latach życia została benedyktynką. Imię zachowuje elegancką naturalność i odrobinę ducha « grand siècle » wynikającą z tych arystokratycznych korzeni.
Niegdyś nieco przestarzałe, Eleanore od kilku dekad przeżywa we Francji uroczy renesans, napędzany trendem ku imiom klasycznym i wyrafinowanym. Jest postrzegane jako szykowne, a nie snobistyczne, łagodne, a jednocześnie stanowcze, z tą dyskretną szlachetnością, którą niewiele imion jest w stanie nieść.
W symbolicznych genach Eleanore płynie niebieska krew. Noszone przez królowe i księżne od średniowiecza, to imię nadaje elegancję, której nie da się wyuczyć: postawę, wyczucie piękna, sposób mówienia z powściągliwością. Jednak etymologia łagodzi to, co w koronie mogłoby wydawać się zimne. Niezależnie od tego, czy przyjmiemy greckie „eleos”, oznaczające „współczucie”, czy arabskie „el-nour”, oznaczające „światło”, Eleanore nie jest wyniosłą suwerenką; jest współczującą władczynią, która rządzi, oświetlając, a nie miażdżąc.
Możemy sobie wyobrazić odważną, a jednocześnie hojną postać, jak jej liczba 8, symbolizująca wielkie odpowiedzialności podejmowane z pewnością siebie. Eleanore mierzy wysoko, strukturyzuje, organizuje, naturalnie przejmuje prowadzenie w projekcie – i robi to z dyplomatyczną finezją, która rozbraja. Nie znosi chaosu i wulgarności; dokładnie wie, dokąd zmierza, i idzie naprzód z uporem zakonnicy (żartobliwy ukłon w stronę świętej z Prowansji, która została benedyktyńską królową).
Pod tym wypolerowanym zewnętrzem bije wrażliwe serce. Współczucie zakorzenione w jej greckich korzeniach nie jest jedynie dekoracyjne: Eleanore naprawdę dba o otaczających ją ludzi, broni słusznych spraw, podobnie jak Eleanor Roosevelt, która walczyła o prawa człowieka. Jej lojalność jest silna, niemal feudalna: raz, gdy wejdziesz do kręgu jej wiernych, jest to na długi dystans.
Imiona takie jak Leonore, Nora i inne zdrobnienia czasem łagodzą jej imponującą postawę i ujawniają łagodniejszą, bardziej intymną stronę. W swoim rdzeniu Eleanore idzie naprzód jak światło umieszczone na żyrandolu: stabilne, eleganckie, ogrzewające pokój, nigdy jednak nie oślepiające. Królewska dusza z wielkim sercem, stworzona, by budzić zaufanie i gromadzić ludzi wokół siebie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Eleanore nie wchodzi w relację po prostu tak; rządzi nią z cichą, niszczycielską powagą starożytnych kamieni Akwitanii. Jej urok nie jest głośny, ale jest absolutny – magnetyczne przyciąganie, które sprawia wrażenie mniej przypadku, a bardziej przeznaczenia. Zmysłowością oddziałuje przez głębię, oferując spojrzenie, które przenika pozory do surowego, bijącego serca pod spodem. Pragnie intensywności, więzi, która płonie z jasnością światła i ciężarem współczucia.
Jednak jej cierpliwość jest ograniczona. Nie jest stworzona do banalności ani przeciętności. Najlżejsza nawet nuta emocjonalnej płytkości albo partner, który nie ma odwagi sprostać jej głębokim wymaganiom intelektualnym i duchowym, spowoduje, że natychmiast się wycofa. Jest lojalna do granic, ale tylko wobec tych, którzy udowodnią, że są godni jej złożonej historii. Kochać Eleanore to być widzianym, w pełni i bez mrugnięcia. Oferuje oddanie, które jest jednocześnie czułe i nieustępliwe, siłę natury, która wymaga, byś dorósł do jej poziomu, albo zostawi cię w pyle swojej obojętności. To miłość, która pochłania, oświetla i przemienia, pod warunkiem, że jesteś w stanie przetrwać jej blask.
Jest to forma imienia Eleanor w języku oïl, imienia żeńskiego o niepewnym pochodzeniu, popularnego w średniowiecznych dworach Europy.
Zgodnie z utrwaloną hipotezą, „współczucie” (greckie eleos) lub „światło” (arabskie el-nour); jego dokładne znaczenie pozostaje przedmiotem sporu.
Tak: imieniny Eleanore przypadają 25 czerwca, w dniu, który kalendarz poświęca świętej Eleonorze. Królowa Anglii, później benedyktynka (+ 1291)
Tak, są to dwa warianty tego samego rdzenia; Leonore i Nora również są jego pochodnymi.
Po długim zaćmieniu wyraźnie wróciło do Francji w latach 90. i 2000., wraz z falą eleganckich klasycznych imion.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.