Znaczenie: Wysoki, szlachetny, wywyższony (być może „wzgórze”).
Pochodzenia niepewnego, staroirlandzkiego, zwykle łączonego z elementem oznaczającym „wysoki, szlachetny” (lub bre „wzgórze”), spopularyzowanego przez Wysokiego Króla Briana Boru.
17 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Bricius.
Postać bretońska z V wieku, związana z tradycją świętych założycieli regionu. Poświęcił swoje życie izolacji i kontemplacji, odrzucając kompromisy świata, aby pozostać wiernym swoim najgłębszym przekonaniom.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by wycofać się z zgiełku, by lepiej usłyszeć własny głos. Ta zdolność do opierania się presji grupy jest formą dyskretnego, ale niezbędnego męstwa.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Brian obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 17 grudnia.
Brian to jeden z powodów do dumy, jakie Irlandia dała światu. Swoją sławę zawdzięcza przede wszystkim Brianowi Boru, królowi najwyższemu z XI wieku, który zjednoczył wyspę i zginął jako bohater w bitwie pod Clontarf w 1014 roku — imię, które od tamtej pory oznacza dla Irlandczyków przywództwo i szlachetność.
Dzięki irlandzkim emigrantom Brian stał się niezwykle popularny w anglojęzycznym świecie w połowie XX wieku, kiedy kojarzono go z solidnością, niezawodnością i pełną uroku sympatią. Nigdy nie wydawało się, że jest krzykliwy — i właśnie w tym tkwi jego urok.
Imię to ma silne powiązania z rockandrollem i środowiskiem intelektualnym: Brian May, Brian Wilson, Brian Eno, Brian Cox. Do tego dochodzi pełen czułego humoru „Życie Briana” z Monty Pythona, dzięki czemu imię łączy powagę z rozbawieniem. Dziś Brian wydaje się solidny, uziemiony i cicho charyzmatyczny — to klasyk, który nigdy nie starał się za bardzo i nigdy nie wyszedł z mody.
Brian to cichy motor napędowy. Pod łatwym w obyciu wyrazem twarzy pracuje prawdziwy silnik ambicji — wyznacza sobie cel i dąży do niego z niepozorną wytrwałością, z tym rodzajem determinacji, który wprost wywodzi się od Briana Boru, Wielkiego Króla, który ukształtował Irlandię siłą własnej woli. Lubi biec własnym tempem: jest niezależny, samokierowany, bardziej skłonny ufać własnemu kompasowi niż podążać za tłumem. Jego energia jest realna, ale skierowana i celowa, a nie rozproszona.
Brian jest lojalny wobec tych, którzy na to zasługują; jest stabilnym przyjacielem, który mówi to, co ma na myśli, i myśli to, co mówi — bez teatralności i gier. Nie jest najbardziej fantazyjną duszą w pokoju; jego wyobraźnia służy jego celom bardziej niż błądzeniu, a swoje delikatniejsze uczucia trzyma na zasadzie „tylko tyle, ile trzeba wiedzieć”. Nadaje mu to uziemioną, nieco stoicką powagę. Pomyślcie o Brianach, którzy ukształtowali współczesną kulturę: Brian May, który z równą starannością zgłębiał fizykę i solówki gitarowe, Brian Wilson, dążący do perfekcyjnych harmonii, Brian Eno, cicho rewolucjonizujący dźwięk. Jest tam powaga twórcy, budowniczego, który woli stworzyć coś trwałego niż gonić za oklaskami.
Brian nie potrzebuje ciągłej uwagi; woli zdobywać szacunek niż szukać aprobaty. Może być uparty — ta niezależność czasem twardnieje w „po mojemu” — i nie łatwo oddaje się wrażliwości. Ale gdy przejdzie się przez jego rezerwę, odkrywa się suchy humor, bezwzględną niezawodność i kogoś, kto – gdy już naprawdę należysz do jego kręgu – stanie po twojej stronie do końca. W najlepszym wydaniu Brian to przyjaciel, który mówi „zostaw to mnie” i faktycznie dostarcza: ambitny, opanowany i niewzruszenie solidny.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Brian kocha z cichą, niepodważalną powagą szczytu górskiego. Jego uczucie nie jest ulotną iskrą, lecz szlachetnym, trwałym płomieniem, zakorzenionym w tym starożytnym celtyckim poczuciu wywyższenia. Nie goni; przyciąga, stojąc prosto i wywyższony, pozwalając, by jego obecność rządziła pomieszczeniem godnym, magnetycznym milczeniem. Uwodzenie jest dla niego aktem objawienia, zdejmuje z otoczki banał, by odsłonić rdzeń autentycznej, szlachetnej uczciwości. Jest przyciągany przez partnerów, którzy odpowiadają jego duchowej wysokości – tych, którzy posiadają wewnętrzną szlachetność i odwagę, by stać na własnym „wzgórzu” bez pękania.
Jednak jego siła może stać się ciężarem. Łatwo rani go powierzchowność, frywolność lub niestabilność emocjonalna. Dla Briana chaos jest zniewagą wobec jego szlachetnego ducha. Szuka związku, który sprawia wrażenie suwerennego przymierza, wspólnego wspinania się, a nie rozpaczliwej wspinaczki. W sypialni jego dotyk jest przemyślany i uziemiony, szukając połączenia, które honoruje ciało jako świątynię wysokiej wartości. Potrzebuje kochanki, która szanuje milczenie między słowami, która rozumie, że prawdziwa namiętność często znajduje się w spokojnym, wywyższonym spojrzeniu duszy, która odmawia klękania.
To staroirlandzkie imię o niepewnym znaczeniu, upamiętnione przez Wysokiego Króla Briana Boru około roku 1000.
Tradycyjnie interpretuje się je jako „wysoki, szlachetny, wywyższony”, przy czym niektórzy badacze wiążą je z rdzeniem oznaczającym „wzgórze”.
Dzień imienin Briana obchodzony jest 17 grudnia na cześć świętego Briaca. Był on biskupem Tréguier.
Oba są powszechne; Brian to oryginalna irlandzka pisownia, podczas gdy Bryan to rozpowszechniona angielska odmiana.
W USA, Wielkiej Brytanii i Irlandii od lat 50. do lat 70. XX wieku było bardzo popularne.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.