Znaczenie: Niepewne; możliwe, że oznacza „niedźwiedzia” lub pochodzi od rzymskiego imienia Artorius.
Pochodzenie niepewne — możliwe, że od brytońskiego arth 'niedźwiedź' (z drugim członem -ur), lub od rzymskiego nazwiska rodzinnego Artorius.
15 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Arthur. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Legendarne postać V lub VI wieku, przywódca Brytów w Brytanii w okresie pełnej odbudowy. Zjednoczył podzielone klany wokół Okrągłego Stołu, symbolizującego równość, i bronił swojego ludu mieczem wykutym dla sprawiedliwości.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że władza nie służy dominacji, lecz łączeniu ludzi myślących inaczej. To wezwanie do budowania solidnych sojuszy, a nie do szukania samotnej chwały.
Źródło: Wikidata
Arthur obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 11 grudnia; w USA 15 listopada.
Arthur to imię owiane legendą. Jego pochodzenie jest naprawdę niepewne — może to celtyckie arth, „niedźwiedź”, a może rzymskie nazwisko rodowe Artorius — ale jego sława nie budzi wątpliwości: należy przede wszystkim do króla Artura, króla Camelotu, który był i będzie, Excalibura i Rycerzy Okrągłego Stołu, których romanse oczarowują Europę od średniowiecza.
Imię przeżyło ogromny renesans w epoce wiktoriańskiej, wspierany przez poezję Tennysona oraz przez księcia Arthura, syna królowej Wiktorii, i stało się synonimem rycerskości oraz szlachetnych ambicji. Po dekadach brzmienia jak imię dziadka, zaliczyło zdumiewający powrót, skacząc na same szczyty rankingów imion dla noworodków zarówno we Francji, jak i w Wielkiej Brytanii w XXI wieku.
Dziś Arthur czyta się jako idealne połączenie tradycji i świeżości — królewski, a jednocześnie ciepły, starożytny, a zarazem chłopięco uroczy (w czym pomaga pewien animowany mrównik). Nosi aurę wyobraźni, rycerskości i cichej siły, z przyjaznymi skrótami Art i Artie zawsze w zasięgu ręki.
Arthur to imię, które cicho brzęczy jak zbroja. Pochodzi ze wspaniale niepewnego źródła — być może z celtyckiego arth, oznaczającego „niedźwiedzia”, a być może z rzymskiego Artorius — i należy przede wszystkim do króla, który był i będzie, a ta legenda przenika każdego, kto nosi to imię. Profil cech wygląda jak rycerska karta: wysoka lojalność, wysoka energia, realne ambicje oraz — co kluczowe — wysoki wynik w kategorii fantazji. Arthur w Twoim życiu to szlachetny marzyciel, ten, który ma kodeks, misję i nieco niepraktyczną wizję, którą w pełni zamierza zrealizować. Camelot nie został zbudowany przez cyników.
Jest rycerski w starym sensie: zaciekle lojalny wobec swojego okrągłego stołu przyjaciół, hojny i wystarczająco niezależny, by iść własną drogą, gdy wymaga tego sprawa. Energia i wyobraźnia sprawiają, że jest naturalnym poszukiwaczem przygód i twórcą — można dostrzec to DNA u Arthura Conana Doyle’a, który stworzył Sherlocka, u Arthura Rimbauda, który w wieku dziewiętnastu lat podpalił reguły poezji, oraz u Arthura Ashe’a, łączącego sportową pasję z cichą godnością. Jest tu ambicja, ale to ambicja honorowa, skierowana na coś większego niż on sam.
Aura tego imienia jest królewska, a jednocześnie ciepła — potrafi brzmieć zarówno starożytnie, jak i świeżo uroczo, co jest dokładnie powodem, dla którego w ostatnich latach powróciło na szczyt rankingów imion dla noworodków we Francji i Wielkiej Brytanii, po dziesięcioleciach leżenia na dnie. To sztuczka Arthura: tradycja i młodość jednocześnie, legendarny król odrodzony jako jasny, ciekawy, nieco psotny chłopiec (w czym niewątpliwie pomógł pewien animowany mrównik). Współczesny Arthur jest pełen ducha, zasad i wyobraźni, na zawsze w połowie przekonany, że w najbliższym kamieniu mieści się miecz. Daj mu sprawę, za którą warto walczyć, a pojedzie dla niej — silny jak niedźwiedź, lojalny jak przy okrągłym stole i nigdy do końca nie z tego stulecia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Arthur kocha z ciężkim, kotwiczącym ciężarem niedźwiedzia – cicho, rozważnie i z furią ochronną. Nie rozrzuca swojego uczucia jak konfetti; zakotwicza je. Uwodzenie dla niego nie jest szaleńczym pościgiem, lecz powolnym, magnetycznym przyciąganiem, zakorzenionym w tajemnicy jego enigmatycznego pochodzenia. Przyciągają go głębia i autentyczność, ci, którzy posiadają nieujarzmionego ducha dzikiego lasu lub stoicką odporność starożytnego rzymskiego kamienia. Powierzchowność wyczerpuje go natychmiast; szuka partnera, który potrafi wytrzymać ciszę tak samo dobrze jak burzę. W sypialni jego dotyk jest ziemisty i zmysłowy, stawiając połączenie ponad pokaz. Nie jest typem na krótkotrwałe romanse; gdy się odda, jego oddanie jest tak trwałe, jak celtyckie korzenie, do których być może należy. Jednak jego niepewność co do własnych korzeni może przejawiać się jako emocjonalna zamkniętość, czyniąc go ostrożnym wobec tych, którzy żądają natychmiastowej transparentności. Potrzebuje kochanki, która szanuje jego cienie, kogoś, kto rozumie, że jego intensywność nie jest agresją, lecz głęboką, pierwotną zdolnością do otaczania troską. Zakochuje się mocno, szukając więzi, która wydaje się mniej wyborem, a bardziej przeznaczeniem, spotkania dusz, które transcenduje debatę o tym, skąd pochodzi.
Jego znaczenie jest niepewne — może oznaczać „niedźwiedzia” od celtyckiego arth, albo wywodzić się od rzymskiego imienia Artorius.
Król Artur to legendarna postać średniowiecznego romansu; historycy nie mogą potwierdzić, że istniał prawdziwy król Artur.
Dniem imienin Arthura jest 15 listopada. Nie istnieje powszechnie uznany święty rzymskokatolicki o imieniu Arthur: data ta pochodzi z kalendarza imion, powiązanego z królem Arthurem, legendarnym królem Brytów — jest to wpis w kalendarzu imienin, a nie święto liturgiczne.
Po długim okresie stagnacji odzyskał popularność w latach 2000.–2010., dominując w rankingach we Francji i plasując się wysoko w Wielkiej Brytanii jako odrodzone imię w stylu vintage.
Art i Artie to klasyczne angielskie formy skrócone; w języku włoskim i hiszpańskim używa się Arturo.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.