Znaczenie: Człowiek armii; odważny żołnierz.
Włoska, hiszpańska i portugalska forma imienia Hermann/Armand, pochodząca od germańskiego „hari” (armia) + „man” (mężczyzna).
23 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Hartman z Brixen.
Biskup Brixen w XII wieku, pochodzący z Bawarii. Poświęcił swoją karierę reformowaniu wspólnot zakonnych swojego zakonu, wprowadzając rygorystyczną dyscyplinę i bardziej skuteczną organizację w swoich diecezjach.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by reformować to, co jest wokół nas, zamiast narzekać na bezwładność. To dowód uporu, który pokazuje, że zmiana zaczyna się od konkretnego uporządkowania rzeczy.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Armando obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 23 grudnia; we Francji 29 lutego.
Armando to imię o wojowniczej postawie i szlachetnym uroku, które w XVIII wieku dotarło do Włoch jako adaptacja francuskiego Armand. Jego germańskie korzenie przywołują obrazy armii i wojowników: to imię, które wyraża solidność, cichą siłę i starożytną godność. Nie dziwi więc, że zyskało ogromną popularność między końcem XIX a początkiem XX wieku, w okresie intensywnego patriotycznego uniesienia.
To imię brzmi męsko we Włoszech, ale nigdy brutalnie, dzięki swojej pełnej, okrągłej muzykalności. Jest kojarzone z postaciami obdarzonymi talentem i twardo stąpającymi po ziemi, od generała Armando Diaza, przez geniusza reklamy Armando Testę, aż po melodie Armando Trovajoliego. A potem jest jeszcze ten „Diego Armando”, który niemal uczynił z tego imienia legendę w piłce nożnej.
Dziś Armando postrzegane jest jako imię staroświeckie, ciepłe i godne zaufania, pachnące mądrymi dziadkami i mężczyznami dotrzymującymi słowa. Rzadko nadawane noworodkom, zachowuje aurę uspokajającego autorytetu i bardzo lubiany retro urok.
Armando nie jest szeptem; jest wojennym bębnem. Wywodzący się z germańskiego hari – armii – oraz man, wciela w sobie archetypicznego Żelaznego Żołnierza, postać przypominającą stoickich, nieugiętych wojowników z mitów, którzy stają twardo w obliczu nawałnicy. Jego charakter jest kuty w dyscyplinie i odważności, pozbawiony frywolności dandysa. Nie dąży do bycia kochanym; dąży do bycia szanowanym, do bycia postrzeganym jako filar niepodważalnej uczciwości. W jego egzystencji tkwi wojskowy rytm, celowy krok w tym, jak porusza się po świecie, traktując życiowe wyzwania jako kampanie do wygrania, a nie przeszkody, których należy się bać. Nosi się z ciężką, uziemioną powagą mężczyzny, który zna własną wartość. Jak mógłby zauważyć Marek Aureliusz, żyje zgodnie z prawami natury, nie z poddania, lecz z silnego wewnętrznego nakazu. Jest tarczą i włócznią, mężczyzną, który rozumie, że prawdziwa siła tkwi nie w agresji, lecz w nieustannym postanowieniu, by bronić swojego stanowiska. Jest solidny, namacalny i niezaprzeczalnie obecny.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Armando jest zdobywcą, ale nie w prymitywnym sensie dominacji. Zaczarowuje cichą intensywnością generała rozglądającego się po swoim terenie. Nie goni; przyciąga, wciągając partnerów siłą grawitacyjną swojej pewności siebie. Pragnie lojalności ponad wszystko, traktując uczucie jako święty traktat, a nie przelotną grę. Ludzie frywolni i płoche natychmiast go nudzą; przyciągają go partnerzy o głębi, ci, którzy potrafią dorównać jego emocjonalnej sile. Kocha z posesywną czułością, oferując ochronę i niezachwiane wsparcie, oczekując tego samego w zamian. Zdrada jest jego kryptonitem, naruszeniem kontraktu, którego nie jest w stanie wybaczyć. Jest zmysłowy, ale kontrolowany, preferując żar długiej, zaangażowanej namiętności nad iskrę krótkiego romansu. Być z Armandem to być trzymanym w mocnym, bezpiecznym uścisku, chronionym przed chaosem świata, ale jednocześnie mobilizowanym, by wznieść się na jego poziom. Chce towarzysza, a nie fanki.
Oznacza „mężczyznę z armii, odważnego wojownika”, od germańskiego hari („armia”) i man („mężczyzna”).
Dzień imienin Armando przypada 23 grudnia, ku czci błogosławionego Hartmanna z Brixen. Był on biskupem Brixen, który zreformował liczne wspólnoty Zakonu Kanoników Regularnych Świętego Augustyna.
Pochodzi z języka germańskiego i weszło do języka włoskiego w XVIII wieku jako adaptacja francuskiego imienia Armand.
Tak, żeńska forma to Armanda, ale jest dziś dość rzadka.
To są imiona germańskie, połączone drugim członem -man („mężczyzna”); łączy je pojęcie mężczyzny/wojownika, ale mają one odrębne pochodzenie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.