Znaczenie: Lew Boży.
Z hebrajskiego Ari'el (אֲרִיאֵל), łączącego ari („lew”) i El („Bóg”), używanego w Księdze Izajasza jako poetycka nazwa Jerozolimy.
1 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Ariella.
Król Domnonii w Bretanii w VII wieku. Prowadził swoje królestwo w okresie przejściowym politycznym, pozostawiając ślad historyczny udokumentowany przez źródła z tamtego czasu.
Co z tego zostaje: Pamięta się o niej to, że życie może zapisać się w historii, nie potrzebując legend. To dowód na to, że przywództwo i obecność zostawiają trwały ślad, niezależnie od przekonań.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Ariel obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 1 października.
Ariel to imię hebrajskie oznaczające „Lew Boga”, a jego symbolika jest noszona lekko. W Księdze Izajasza jest poetyckim przydomkiem Jeruzalem, miasta ołtarza Boga; na przestrzeni wieków stało się imieniem eterycznych duchów i aniołów, a to przesunięcie utrwalił Szekspir, nadając je złośliwemu skrzatowi w „Burzy”.
We współczesnych Stanach Zjednoczonych imię to przeżyło ogromny wzrost popularności dzięki disneyowskiej „Małej Syrence” z 1989 roku, która uczyniła z Ariela przez pokolenie zdecydowanie żeńskie imię – mimo że początkowo, i nadal w Izraelu, jest imieniem męskim. To podwójne życie jest właśnie jego urokiem: biblijne i kosmopolityczne dla chłopca, wietrzne i zaczarowane dla dziewczyny.
Dziś Ariel brzmi naprawdę międzynarodowo i delikatnie magicznie. Skrywa pod lekkim, muzycznym brzmieniem lwią siłę i łatwo przenosi się między hebrajskim, hiszpańskim, angielskim i francuskim, nie zmieniając przy tym swojej formy.
Ariel to imię zbudowane na paradoksie – ryk lwa owinięty w najlżejsze, najbardziej muzyczne dźwięki – i to właśnie ta sprzeczność czyni je magnetycznym. Istnieje tu wewnętrzny ogień, odwaga „Lwa Bożego”, która może zaskoczyć osoby, które zarejestrowały jedynie powietrzną, miękką jak u syreny powierzchnię. Osoby o imieniu Ariel bywają odważniejsze, niż wyglądają, i łagodniejsze, niż brzmią.
Długa kariera tego imienia jako szekspirowskiego ducha nadaje mu naprawdę zabawną, rtęciową jakość: Ariel jest obdarzony wyobraźnią, nieco nieposkromiony, najszczęśliwszy, gdy ma swobodę przeskakiwać między pomysłami, nastrojami i światami. Jego unisex, transkulturowe życie – męskie w Tel Awiwie, żeńskie w amerykańskim kinie – czyni go naturalnym budowniczym mostów, komfortowo poruszającym się między różnymi kręgami i nigdy nie należącym do jednej szufladki. Ta płynność często przejawia się jako otwarty, ciekawy temperament i alergia na bycie przypiętym do jednego miejsca.
Pod błyskotką kryje się biblijna powaga korzenia: Ariel jest związany z Jerozolimą, ołtarzami i obecnością Boga, co nadaje imieniu rys idealizmu, a nawet oddania. Wielu Arielów czuje wezwanie do czegoś większego niż oni sami – sztuki, sprawiedliwości, wiary, sprawy – i dąży do tego z ciepłem, które przyciąga innych. Związek z Disneyem dodaje optymizmu marzyciela, wiarę, że świat może być bardziej wspaniały, niż jest obecnie. Połączenie tych elementów daje osobowość wyrazistą, uprzejmą, nieco buntowniczą i cicho odważną: przyjaciela, który głośno śpiewa, otwarcie marzy, głęboko czuje i – gdy naprawdę to ważne – okazuje się mieć serce lwa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Ariel nie zabiega o względy; podbija aksamitną łapą. Kochać go, to stać przed świętym płomieniem — ciepłym, pochłaniającym i całkowicie boskim. Nie uwodzi tanim komplementem, lecz intensywnym, magnetycznym spojrzeniem, które zdejmuje maski, pozostawiając jedynie surową prawdę. Pragnie partnera, który dorównuje jego duchowej głębi, kogoś, kto widzi w „Lwie Bożym” nie bestię, lecz strażnika świętych miejsc. Jego namiętność jest poetycka, zakorzeniona w starożytnej wadze kamieni Jerozolimy — stała, trwała i głęboko lojalna. Przyciągają go dusze posiadające cichą siłę, odporność, która odzwierciedla jego własne biblijne pochodzenie. Jednak jego lwi serce wymaga absolutnej autentyczności; natychmiast nudzi go powierzchowność lub emocjonalna tchórzliwość. Zdrada lub nieuczciwość to nie tylko błąd; to świętokradztwo, które natychmiast go odstraszy. Oferuje miłość, która jest zarówno dzika, jak i święta, wymagając, byś wzrósł, by sprostać jego wspaniałości. Jeśli potrafisz znieść intensywność ducha narodzonego z połączenia mocy i boskości, będzie twoim najgorliwszym sanktuarium. Ale uważaj: nie dzieli się swoim ogniem.
„Lew Boga”, od hebrajskiego ari („lew”) i El („Bóg”).
Obie. Tradycyjnie jest to imię męskie i nadal tak jest w Izraelu, ale „Mała Syrenka” Disneya uczyniła je bardzo popularnym wśród dziewcząt w USA.
Tak — pojawia się w Księdze Izajasza 29 jako symboliczna nazwa miasta Jerozolima.
Późniejsze żydowskie i renesansowe teksty przedstawiały Ariela jako postać powietrzną lub anioła, a Shakespeare użył tego imienia dla ducha w „Burzy”.
Dzień imienin Ariela obchodzony jest 1 października, ku czci świętego Arielle. Był on królem Domnonée w Bretanii w VII wieku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.