Znaczenie: godny czci, majestatyczny.
Z łacińskiego Augustinus, zdrobniałej formy Augustus („godny czci, majestatyczny, poświęcony”), od czasownika augere („zwiększać, powiększać”).
28 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Augustyn.
Filozof i biskup północnoafrykański z IV wieku, kluczowa postać zachodniej myśli. Poświęcił swoje życie jasnowzroczystej analizie własnej świadomości oraz budowaniu rygorystycznej refleksji nad ludzką wolnością. Jego pisma, takie jak *Wyznania*, położyły podwaliny pod nowoczesną introspekcję.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tam, że prawda tkwi w brutalnej szczerości wobec samego siebie. Ta zdolność do patrzenia na siebie bez złudzeń pozostaje pierwszym aktem intelektualnego odwagi.
Źródło: Wikidata
Agustin obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 28 sierpnia.
Agustin wywodzi się z łacińskiego Augustinus, zdrobniałej formy imienia cesarskiego Augustus, oznaczającego „szanowny” lub „majestatyczny”. Ogromny sukces tego imienia zawdzięcza św. Augustynowi z Hippony (354–430), jednemu z czterech wielkich Ojców Kościoła Zachodniego, filozofowi i teologowi, autorowi słynnych „Wyznań”. Jego święto, przypadające 28 sierpnia, jest jednym z najważniejszych dni w kalendarzu.
Postać Augustyna – niespokojnego młodego człowieka, który po rozwiązłym życiu stał się jednym z najbardziej wpływowych myślicieli w historii Zachodu – nadała imieniu wyjątkową intelektualną i duchową aurę. W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej nosili je duchowni, żołnierze, pisarze i muzycy, nadając mu ton, który jednocześnie jest poważny i ujmujący. Zakon augustiański rozprzestrzeniał jego kult jeszcze szerzej.
Dziś Agustin jawi się jako klasyczne imię o prawdziwym charakterze, godne, ale ciepłe, które w ostatnich dekadach odzyskało realny impet, zwłaszcza w Argentynie, Chile i w Stożku Południowym, gdzie „Agus” jest wszechobecnym, czułym zdrobnieniem. Łączy ono powagę swoich łacińskich korzeni z bardzo współczesną przystępnością.
Agustin to badacz szukający prawdy w głębi, obdarzony temperamentem przywódcy. Jego imiennik, wielki święty Augustyn, wciela w sobie drogę od niespokojności do mądrości, a ta podwójna natura – pasja i refleksja – definiuje to imię. Jest tu prawdziwa siła charakteru: Agustin ma inicjatywę i wyraźną niezależność; nie jest typem, który daje się ponosić tłumowi.
W nim istnieje płodne napięcie między rozumem a sercem. Z jednej strony ciekawy, dociekający intelekt zdolny do kwestionowania rzeczy z głębią autora „Wyznań”; z drugiej – wyraźna wrażliwość artystyczna, ta sama, która uczyniła Agustína Larę poetą bolero. Dlatego wielu Agustínów łączy rygor z romantyzmem, ambicję z marzeniami sennymi, wszystko to prowadzone z naturalną elegancją.
Jego fundament jest solidny, ale nigdy sztywny: Agustin potrzebuje własnej przestrzeni, wolności myślenia i tworzenia, a dość źle znosi, gdy ktoś mu rozkazuje. Jest lojalny wobec bliskich mu ludzi i potrafi się zaangażować, choć zawsze zachowuje swój prywatny, wewnętrzny ogród. Jego humor skłania się ku dowcipnemu i nieco gorzkawemu – bardzo latynoskiemu, bardzo towarzyskiemu – a jego dyplomacja działa lepiej przez autentyczne przekonanie niż przez kalkulację.
Ambitny z klasą, Agustin chce zostawić po sobie coś trwałego, stworzyć coś, co przetrwa, czy to dzieło, pomysł, czy po prostu dobrze zbudowane życie. Nie goni za łatwym aplauzem, lecz za uznaniem za dobrze wykonaną pracę. W Stożku Południowym, gdzie czułe „Agus” jest wszędzie, imię nabiera przystępnej ciepłości, która łagodzi jego bardziej dostojne podtony. W sumie Agustin to namiętny myśliciel, ten, który prowadzi bez krzyku i tworzy bez proszenia o pozwolenie. Wzniosły, tak jak obiecuje jego imię.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Agustin nie podrywa; konsekruje. Z imieniem etymologicznie zakorzenionym w augere – zwiększać, powiększać – jego miłość jest aktem rozszerzania, nabrzmiewającym majestatyczną powagą, która wymaga obecności. Nie szuka przelotnych iskr, lecz godnych czci więzi, tych głębokich, rezonujących połączeń, które wydają się prastare i święte. Uwodzenie dla niego nie jest grą w pościg, lecz ofiarowaniem głębokiego szacunku i intensywnego skupienia. Przyciągają go partnerki posiadające wewnętrzną majestatyczność, te, które potrafią sprostać jego cichej, monumentalnej intensywności, nie cofając się. Pragnie głębi ponad szerokość, preferując jedno, głębokie zjednoczenie nad mnogość płytkich spotkań.
Jednakże ta sama powaga może stać się jego zgubą. Co go zniechęca, to nie pasja, lecz płytkość. Męczy go trywialność, serca, które odmawiają rozszerzania się lub pogłębiania. Dla Agustina miłość jest rytuałem wyniesienia. Jeśli jego partnerka nie potrafi spotkać go w tej świętej, powiększonej przestrzeni, jeśli pozostaje mała duchem, wycofa się z godnym milczeniem. Kocha jak katedra: imponująca, piękna i wymagająca czci.
Oznacza „wielce szanowany” lub „majestatyczny”, od łacińskiego Augustinus, zdrobniałej formy Augustus.
28 sierpnia, święto św. Augustyna z Hippony, Ojca i Doktora Kościoła.
Biskup, filozof i teolog z IV–V wieku, autor „Wyznań” i „O mieście Bożym”, kluczowa postać w myśli chrześcijańskiej.
Agus, szczególnie rozpowszechniony w Argentynie i w Stożku Południowym; również Tin lub Tino.
Tak, Agustina, imię, które obecnie przeżywa ogromny boom w całej Ameryce Łacińskiej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.