Znaczenie: Bóg (Yahweh) sobie przypomniał.
Wypływa z hebrajskiego Zekharyah, złożonego z zakhar („pamiętać”) i Yah (skrócona forma imienia Boga): „Jahwe sobie przypomniał”.
5 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Zachariasz.
Żydowski kapłan z Jerozolimy z I wieku, ojciec Jana Chrzciciela. Chociaż narodziny jego syna wydawały się niemożliwe w jego wieku, przyjął tę wiadomość z niezachwianą wiarą, stając się pierwszym, który nadał dziecku imię zgodnie z wolą Bożą, a nie z rodzinną tradycją.
Co z tego zostaje: Można zdecydować się na zaufanie nieoczekiwanemu, gdy logika wydaje się stawać w miejscu. To forma dyskretnego odwagi, która polega na otwarciu drzwi na to, co wykracza poza nasze własne obliczenia.
Źródło: Nominis
Zaccaria obchodzi imieniny we Włoszech 5 listopada.
Zaccaria to imię o silnym biblijnym piętnie, jedno z najbardziej uroczystych w tradycji judeochrześcijańskiej. Oznacza „Bóg sobie przypomniał”, co jest frazą nadziei i wdzięczności, czyniącą to imię pełnym znaczenia. Jego najbardziej słynnym patronem jest kapłan Zaccaria, ojciec Jana Chrzciciela, o którym Ewangelia opowiada, że został pozbawiony mowy za swe zwątpienie, a odzyskał ją przy narodzinach syna.
Tradycja liczy kilku świętych o tym imieniu, w tym proroka Starego Testamentu i papieża Zaccarię, a także wielkiego włoskiego świętego Antoniego Marię Zaccarię, założyciela Barnabitów. We Włoszech imię to jest rzadkie, ale nie nieznane, i zachowuje jednocześnie patriarchalny i egzotyczny urok.
Dziś Zaccaria bywa czasem wybierany przez rodziny szukające ważnego imienia o szerokim i rytmicznym brzmieniu oraz bardzo starożytnych korzeniach. Diminutyw „Zac”, o międzynarodowym charakterze, czyni je zaskakująco nowoczesnym.
Zaccaria nosi imię, które jest w całości programem wiary i cierpliwości: „Bóg sobie przypomniał”. W jego brzmieniu kryje się idea nagrodzonego oczekiwania, obietnicy, która spełnia się po długiej nadziei, a to odzwierciedla się w charakterze często cierpliwym, wytrwałym i zdolnym do czekania na właściwy moment bez zniecierpliwienia. Zaccaria nie jest typem osoby, która żąda wszystkiego od razu: wie, że ważne rzeczy dojrzewają z czasem.
Postać biblijnego kapłana, który zwątpił i został pozbawiony mowy, by odzyskać ją w radości, sugeruje osobowość refleksyjną, ważącą słowa i nie mówiącą bezmyślnie. Gdy Zaccaria coś mówi, zwykle nad tym pomyślał: jego mądrość jest stonowana, niemal patriarchalna, co przynosi mu szacunek innych. W nim rozwinięte jest poczucie pamięci i korzeni, przywiązanie do tradycji i złożonych obietnic.
W sferze uczuć Zaccaria jest głęboko lojalny i stabilny, filarem, na którym inni wiedzą, że mogą polegać. Jego wrażliwość jest realna, ale opanowana: przedkłada dyskretne ciepło nad wielkie wylewności. Posiada naturalną dyplomację, umie słuchać i mediować, a rzadko stara się być w centrum uwagi, czując się bardziej swobodnie w roli zaufanego doradcy.
W wymiarze pokoleniowym imię ma starożytny i biblijny blask, który dziś czyni je rzadkim i wyrazistym, podczas gdy międzynarodowe zdrobnienie „Zac” daje mu nieoczekiwany zryw nowoczesności. Ta podwójna dusza, patriarchalna i cool, jest być może najbardziej fascynującą cechą osoby, która je nosi. Ostatecznie Zaccaria jest cierpliwym strażnikiem obietnic: ktoś, kto nie zapomina, nie zdradza i wie, że piękne rzeczy w końcu przychodzą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Zaccaria kocha z precyzją archeologa odkrywającego antyczne relikwie: to nie jest głośna miłość, lecz głęboka, zakorzeniona w pamięci, która nigdy nie zapomina. Jego uwodzenie jest ciche, magnetyczną przyciągającą siłą, która czerpie z długich spojrzeń i niewypowiedzianych, ale mocno strzeżonych obietnic. W duszy partnera szuka duchowego porozumienia, czegoś wiecznego jak jego imię, wywodzące się z boskiego wspomnienia. Nie lubi lekkich ucieczek ani efemerycznych przygód; jego dusza wymaga więzi, która świadczy o stałej trosce, wzajemnego „pamiętania”, które staje się codziennym aktem miłości. Jednak uwaga: jego wierność jest również jego pułapką. Jeśli poczuje się zapomniany lub jeśli druga osoba zniknie w rozproszeniu, odwrócenie się Zaccarii jest lodowate i ostateczne. Kocha tych, którzy potrafią słuchać ciszy, którzy zamieniają pamięć w ciepło. Dla niego seks jest rytuałem rozpoznawania, ciałem, które mówi „widziałem cię, chronię cię”. Nie szuka posiadania, lecz sakralności uwagi. Miłość, która się nie starzeje, ponieważ dla Zaccarii kochać oznacza nigdy nie zapominać.
Oznacza „Bóg sobie przypomniał”, od hebrajskiego Zekharyah (zakhar, „pamiętać”, + Yah, „Bóg”).
Imię Zaccaria ma święto 5 listopada, dzień poświęcony św. Zachariaszowi. Jest on ojcem św. Jana Chrzciciela.
Kapłan Świątyni, ojciec Jana Chrzciciela; według Ewangelii Łukasza pozostawał niemy do narodzin swojego syna.
Z hebrajskiego; jest to bardzo starożytne imię, noszone również przez proroka Starego Testamentu.
Jest dość rzadkie, ale ma długą historię religijną i nosi je również włoski święty, Antonio Maria Zaccaria.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.