Znaczenie: Lilia.
Z hebrajskiego „Shoshannah” („lilia”, w pierwotnym znaczeniu być może związane z kwiatem lotosu i egipskim „sšn”), symbolem czystości; imieniny 11 sierpnia upamiętniają natomiast św. Susannę, rzymską męczennicę.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Suzanna z Rzymu.
Młoda rzymska kobieta z III wieku, męczenniczka za wiarę. Odmówiła ustąpienia wobec moralnej korupcji wpływowych urzędników, woląc zginąć, niż zdradzić swoje zasady. Jej odwaga w obliczu niesprawiedliwości czyni ją postacią oporu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można wytrzymać pod presją władzy, nawet za cenę wszystkiego. Godności nie negocjuje się, ona się żyje.
Źródło: Wikidata
Susanna obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii i w Niemczech 11 sierpnia.
Susanna to imię o wielkim, starożytnym uroku, wywodzące się z hebrajskiego „Shoshannah”, lilia: kwiat będący symbolem czystości i piękna, być może spokrewniony z egipską nazwą lotosu. Jest więc w istocie imieniem kwiatowym, eleganckim i delikatnym. Jego europejska fortuna wyrasta z dwóch korzeni: biblijnego epizodu o Susannie i starcach w Księdze Daniela, w którym młoda kobieta niesłusznie oskarżona zostaje uratowana dzięki mądrości proroka, oraz kultu św. Susanny, rzymskiej męczennicy, której wspomnienie obchodzone jest 11 sierpnia.
Ta biblijna opowieść, słynny temat malarstwa każdej epoki, uczyniła z Susanny ikonę cnoty i sprawiedliwości triumfującej nad oszczerstwem. We Włoszech imię to ma długą i szlachetną tradycję i noszone jest przez wiele znaczących postaci, od pisarki Susanny Tamaro po przedsiębiorczynię i polityk Susannę Agnelli. Dziś brzmi klasycznie i elegancko, nigdy nie jest nie na miejscu, a cieszy się uznaniem dzięki swojej miękkiej melodyjności.
Susanna to dusza utkana z włókna lilii, nie tego kruchego i efemerycznego, lecz biblijnego Shoshannah, które wyzwało błoto, by się unieść. Jej esencją jest aktywna, a nie bierna czystość; wewnętrzna architektura, w której dyscyplina i sztuka zlewają się w cichą wielkość. Archetyp stoickiej Muzy, żyje według nadrzędnego ideału opartego na niepodważalnej integralności i strukturalnej piękności. Jej dominującą cechą jest elegancka odporność: podobnie jak lotos wyrastający z błota, nie pozwolając, by się nim zabrudzić, Susanna przekształca przeciwności w intelektualne rozkwity. Nie szuka oklasków, szuka prawdy. Jej obecność jest wezwaniem do wymownej ciszy, w której każdy gest jest obliczony pod kątem harmonii. Jak mówiła Virginia Woolf, „piękno tkwi w dziwności rzeczy”, a Susanna wciela tę świetlistą dziwność, która odrzuca banał. Jest artystką, która maluje światłem, a nie kolorami; męczennicą własnej godności, która nosi 11 sierpnia jako niewidzialną koronę. W niej sacrum i profanum wymieniają się miejscami, nigdy się nie mieszając, pozostawiając ślad niezachwianej tajemnicy i gracji.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Susanna nie szuka niszczącego ognia, lecz powolnego spalania, tego, który grzeje, nie poparzając. Jej uwodzicielstwo jest cichą bronią: przenikliwe spojrzenie, dotyk, który zostawia wspomnienie, słowo, które pozostaje. Kocha z kontrolowaną intensywnością, jak skrzypek, który wie, że najsilniejszy dźwięk to ten wstrzymany. Pozwala się podbić inteligencji, głębię spojrzenia i tę aurę tajemniczości, która nie odsłania się w pełni w jedną noc. Nienawidzi powierzchownej przemijalności, flirtu bez duszy, banalności nagich ciał, ale pustych umysłów. Szuka duszy, która potrafi prowadzić dialog z jej ciszą, partnera, który nie boi się czystości, lecz szanuje ją jak sanktuarium. Gdy kocha, daje wszystko: lojalność, pasję, troskę. Ale nie wybacza zdrady prawdy. Jej ciało jest świętym tekstem do dekodowania, nie przedmiotem do posiadania. Kocha tak, jak kocha się dzieło sztuki: z czcią, z oczekiwaniem, z świadomością, że prawdziwa piękność potrzebuje czasu, by rozkwitnąć.
Oznacza „lilia”, od hebrajskiego Shoshannah, z kwiatem rozumianym jako symbol czystości.
11 sierpnia, w hołdzie świętej Susannie, rzymskiej męczennicy.
Jest główną bohaterką „Susanny i starców” z Księgi Daniela, fałszywie oskarżoną i uniewinnioną przez proroka Daniela.
We francuskim Suzanne, w angielskim Susan lub Susanna/Susannah.
Tak: to klasyczne imię, które zawsze jest obecne we Włoszech, eleganckie i dobrze rozpoznawalne, choć nie znajduje się na szczycie rankingów.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.