Znaczenie: gorący, płonący.
Z hebrajskiego serafim, liczba mnoga od saraph, „palić się, płonąć”: Serafini to chór aniołów najbliższy Bogu, „płonący”.
12 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Serafino z Montegranaro.
Włoski zakonnik z XVI wieku, znany ze swojego skromnego i wędrownego życia w Marche. Wybrał żebranie jako jedyny środek utrzymania, odrzucając wszelkie bogactwo czy status społeczny, aby żyć w absolutnej prostocie. Ta konsekwencja w wierności swoim zasadom, mimo ubóstwa, wywarła wpływ na jego otoczenie.
Co z tego zostaje: Można wybrać życie bez zbędnych rzeczy, znajdując swoje bogactwo w wewnętrznej wolności. To lekcja odwagi wobec społeczeństwa, które często mierzy wartość skalą posiadania.
Źródło: Wikidata
Serafino obchodzi imieniny we Włoszech 12 października.
Serafino wywodzi się z hebrajskiego słowa serafim, „gorący”: Serafini to w hierarchii anielskiej duchy najbliższe Bogu, owinięte ogniem boskiej miłości. Imię niesie więc w sobie jasny i płonący obraz ciepła i duchowego zrywu.
Jego włoskim patronem jest święty Serafino z Montegranaro, skromny, pochodzący z Marche franciszkanin kapucyn z XVI wieku, niepiśmienny żebrak, który stał się symbolem prostoty i miłosierdzia: jego wspomnienie obchodzone jest 12 października. W świecie prawosławnym natomiast błyszczy święty Serafin z Sarowa, jeden z najbardziej kochanych rosyjskich świętych. Imię zainspirowało również wyobraźnię artystyczną, począwszy od naiwistki malarki Séraphine de Senlis.
We Włoszech Serafino to imię łagodne i starożytne, o franciszkańskim i nieco niebiańskim posmaku. Dziś rzadko spotykane, przywołuje na myśl łagodność, ciepło i dobroć serca, z tą szczyptą poezji, jaką nadają mu aniołowie. Zdrobnienia Fino i Sera czynią je jeszcze bardziej czułym.
Serafino to imię, które grzeje. W jego korzeniu — Serafini, „gorące” anioły najbliższe Bogu — kryje się obraz ognia, ale ognia, który grzeje, a nie pali. Osoby noszące to imię często emanują szczególną słodyczą, naturalną dobrocią serca, która sprawia, że inni czują się swobodnie.
Wzorem jest święty Serafino z Montegranaro, pokorny, analfabetyczny brat kapucyn, który podbił wszystkich nie doktryną, lecz prostotą serca. I coś z tej franciszkańskiej łagodności pozostaje w imieniu: typowy Serafino jest pokojowy, empatyczny, skłonny do słuchania i troski o innych. Liczba sześć potwierdza jego powołanie do harmonii, uczuć oraz ciepłego i gościnnego życia relacyjnego.
To nie jest imię zdobywców ani agresywnych liderów: ambicja Serafina jest bardziej wewnętrzna niż światowa. Woli budować pokój niż wygrywać bitwy, mediować niż się narzucać. Ma wyraźną wrażliwość, niemal poetycką, która sprawia, że jest uważny na niuanse i zdolny do wielkiej delikatności — ale też, czasem, nieco podatny na urazy, ponieważ wszystko przeżywa głęboko.
Pod pozorem uległości kryje się jednak solidność kogoś, kto ma pewne wartości: Serafino jest wiarygodny, obecny, lojalny. Jego siła jest łagodna, z tych, które nie podnoszą głosu, ale nigdy nie zawiodą. W epoce, która nagradza agresję i hałas, jego dyskretne ciepło jest rzadkim darem. Serafino to imię przyjaciela, który naprawdę słucha, cierpliwego towarzysza, dobrej duszy, która wnosi odrobinę nieba w codzienne sprawy — anioła, właśnie, z nogami mocno stąpającymi po ziemi i zapalonym sercem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Serafino nie kocha słodkimi słowami, lecz z furią niepowstrzymanego płomienia. Jego imię, korzeń ognia i światła, odbija się w sercu, które nie zna półcienia. Gdy zakochuje się, spala mosty, z intensywnością, która ryzykuje spalenie duszy drugiej osoby, tak jak Serafini, czyste ognie, zbliżają się drżąc do Boskości. Jego uwodzicielstwo to magiczny czar, cichy, ale ogłuszający: spojrzenie, które ogrzewa skórę, dotyk, który zostawia ślad. Kocha tych, którzy potrafią wytrzymać ciepło, tych, którzy nie cofają się przed niepowtarzalnym odciskiem jego pragnienia. Jednak jego natura skazuje go na nudę, gdy powietrze staje. Rutyna jest jego zagorzałym wrogiem; chłód jest nie do zniesienia. Szuka wiecznej iskry, nieustannego ruchu duszy. Jeśli miłość staje się statyczna, gaśnie, powracając jako zimny popiół. Potrzebuje towarzysza podróży gotowego tańczyć na węglach, ponieważ dla Serafino kochać oznacza topić, niszczyć granice, aby wreszcie stać się wszystkim.
„Palący, płonący”, od Serafinów, aniołów „z ognia” najbliższych Bogu.
12 października, w dniu świętego Serafino da Montegranaro, brata kapucyna.
Z hebrajskiego serafim, liczba mnoga od saraph, „płonąć”.
Tak, o silnym biblijnym i anielskim rodowodzie, ale używane również w znaczeniu czułym i poetyckim.
Tak, Serafina, słynna również dzięki malerce Séraphine de Senlis.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.