Znaczenie: Świecący chwałą, sławny z powodu renomy.
Z germańskiego Hrodberht (hrod „chwała, sława” + berht „jasny, błyszczący”), co oznacza „ten, który lśni chwałą”.
17 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Robert Bellarmin.
Kardynał i teolog jezuita włoskiego pochodzenia z XVI wieku, kluczowa postać kontrreformacji. Z bronił z bezwzględną rygorystycznością intelektualną fundamentów swojej wiary wobec krytyków swojego czasu, pisząc traktaty, które kształtowały myślenie katolickie przez wieki.
Co z tego zostaje: Znajdziemy tu przykład intelektualisty, który nigdy nie oddzielał jasności umysłu od moralnej siły. To jest lekcja, którą prawda wymaga zarówno precyzji w myślach, jak i odwagi w zaangażowaniu.
Źródło: Wikidata
Roberto obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 17 września; we Francji 30 kwietnia.
Roberto ma duszę germańską i świetlistą: „promieniejącą chwałą”, od motywów hrod (sława) i berht (jasność). Przeniesiony do Włoch już w epoce longobardzkiej i normandzkiej, stał się jednym z klasycznych męskich imion XX wieku, imieniem solidnym i bez ozdobników, które kojarzy się z rzetelnością.
Przeszedł przez historię wraz z królami, książętami i świętymi, takimi jak Roberto Bellarmino, ale we współczesnej włoskiej wyobraźni błyszczy głównie dzięki dwóm bardzo kochanym twarzom: wirtuozowi Robertowi Baggio i laureatowi Oscara Robertowi Benigniemu. Dwa różne sposoby – cicha gracja i genialna ekspansywność – wcielenia tego samego imienia.
Roberto brzmi solidnie, męsko, uspokajająco: nic krzykliwego, sama treść. To imię konkretnego i lojalnego mężczyzny, który mówi niewiele, a czyni wiele. Klasyk, który się nie nudzi, z tą skromną godnością, która nigdy nie wychodzi z mody.
Roberto, imię, które drży jak ostrze miecza w ciszy, niesie ze sobą świetlisty ciężar Hrodberht. Nie jest człowiekiem cieni, lecz oślepiającego światła; jego duch, zakorzeniony w germańskiej chwale, nieustannie dąży do rozświetlenia. To archetyp artystycznego wodza, mieszanka epickiego poety i charyzmatycznego lidera, który nie akceptuje przeciętności. Jego dominującą cechą jest promienna ambicja: chce być wielki, a nie tylko obecny. Żyje według ideału tego, kto zostawia nieusuwalne piętno, starając się rozbłysnąć przez swoje czyny z niemal starożytną godnością. Jak powiedział Nietzsche: „Kto ma po co żyć, może znieść niemal każde jak”; Roberto ma swoje po co w sławie, w chwale, która towarzyszy mu jak złoty płaszcz. Nie zadowala się ciemnością: jest stworzony, by być widzianym, by być pamiętanym. Jego natura jest ciepła, intensywna, pulsująca, prowadzona przez cichą, ale nieprzepartą dumę, która popycha go do dominowania w każdym scenariuszu, w którym postawi stopę.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Roberto nie szepcze: ogłasza. Jego uwodzenie jest aktem podboju, bezpośrednim, zmysłowym i głęboko cielesnym. Szuka partnerów, którzy będą lustrem jego własnej intensywności, kobiet zdolnych wytrzymać blask jego spojrzenia, nie opuszczając wzroku. Nie kocha subtelnych gier ani półśrodków; pragnie więzi, która jest ogniem i popiołem, namiętności, która pali i przemienia. Co go fascynuje, to żywotna inteligencja, zdolność kobiety do świecenia tak jasno jak on, tworząc symbiozę chwał. Z drugiej strony, jest natychmiast odpychany przez emocjonalną pasywność i nudę; obojętność jest jego trucizną. Kocha z niemal nadmierną hojnością, oferując ochronę i absolutną lojalność, ale w zamian wymaga całkowitego oddania. Nie jest nieśmiałym kochankiem: to mężczyzna, który posiada wzrokiem, który całuje tak, jakby miał oznaczać duszę. Dla niego miłość nie jest schronieniem, lecz tronem do dzielenia z tymi, którzy potrafią stać u jego boku, na równi, w apoteozie zmysłów.
Jest germańskiego pochodzenia, od imienia Hrodberht, które weszło do Włoch wraz z Longobardami i Normanami.
„Świecący chwałą, sławny dzięki renomie”, od motywów hrod („chwała”) i berht („jasny”).
17 września, dla świętego Roberto Bellarmino; inną datą jest 29 kwietnia (święty Roberto z Molesme).
Tak, Roberto to włoska i hiszpańska forma germańskiego imienia Robert, które jest również powszechne w językach angielskim, francuskim i niemieckim.
Roberta, bardzo popularne we Włoszech.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.