Znaczenie: Silny władca, odważny dominator.
Z germańskiego Rīkohard, złożonego z rīc, „potężny/władca”, i hard, „silny/odważny”, zlatynizowanego jako Richardus.
3 kwietnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Ryszard z Cichester.
Angielski biskup XIII wieku, znany ze swojej uczciwości i niezależności wobec władzy królewskiej. Bronił praw Kościoła wobec króla Henryka III, odmawiając ustąpienia pod naciskiem politycznym. Jego upór w trzymaniu się swoich zasad zapisał się w pamięci daleko poza jego urzędem.
Co z tego zostaje: Dowiedz się tu, że można pozostać stanowczym, gdy władza próbuje nas uciszyć. Ta uczciwość nie jest słabością, lecz siłą, która inspiruje do dziś.
Riccardo obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 3 kwietnia.
Riccardo to imię mocne i rycerskie, pochodzenia germańskiego, łączące dwa potężne słowa: „władca” i „silny”. Opowiada więc o odważnym zdobywcy, co nie dziwi, skoro wyobraźnia zbiorowa natychmiast kojarzy je z Ryszardem Lwie Serce, królem krzyżowcem, który przeszedł do legendy dzięki odwadze w bitwie. Rozpowszechnione w całej Europie, we Włoszech cieszyło się dużą popularnością w XX wieku i do dziś pozostaje niezwykle popularnym wyborem, cenionym za elegancką solidność oraz pełny, męski dźwięk. Imieniny przypadają ku czci św. Ryszarda z Chichester, angielskiego biskupa z XIII wieku. Imię wywołuje skojarzenia z determinacją, ambicją i silnym temperamentem, ale włoska tradycja muzyczna i kulturalna – od wielkich dyrygentów po autorów tekstów piosenek – dodała mu subtelności i namiętności. Obecne jako Richard w świecie anglo-niemieckim i Ricardo na Półwyspie Iberyjskim, Riccardo wszędzie zachowuje swój urok protagonisty. To imię komunikujące pewność siebie i ambicję, odpowiednie dla tych, którzy wiedzą, czego chcą.
Riccardo to cichy tytan, cień ważący jak góra. Jego imię, wykute z germańskich ric (władza) i hard (siła), nie jest prezentem, lecz przeznaczeniem. Nie szuka światła reflektorów, lecz absolutnej kontroli nad cieniami. Wyobraź go sobie jako architekta gotyckich katedr: cierpliwego, bezlitosnego w precyzji, przekonanego, że każdy kamień musi ustąpić pod ciężarem jego woli. Jego ideałem jest dominacja przez ciszę; nie krzyczy, rozkazuje wzrokiem. Podobnie jak król lew, który nie warczy przed powaleniem ofiary, Riccardo wykazuje naturalny, niemal boski autorytet. Nie jest okrutny, jest nieuchronny. Jego siła nie jest mięśniowa, lecz grawitacyjna: przyciąga, miażdży, ustanawia. Nie szuka aprobaty, wymaga szacunku. To mężczyzna, który zamyka drzwi i wie, że nikt ich nie otworzy bez jego zgody. Jego życie to katedra w budowie: solidna, zimna, wspaniała.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Riccardo nie prosi, posiada. Uwodzenie jest dla niego sztuką walki: powolną, precyzyjną, zabójczą. Nie używa słodkich słów, lecz absolutnej obecności. Otula Cię jak aksamitny zacisk: ciepły, duszący, nieodparty. Kocha z tą samą intensywnością, z jaką rządzi: totalitarnie, ekskluzywnie, bez kompromisów. Szuka partnerów, którzy mogą utrzymać jego ciężar, a nie tych, którzy go odciążają. Zakochanie go nudzi; chce całkowitego oddania, strategicznego poddania. Zakochuje się w tych, którzy odważą się patrzeć mu w oczy bez drżenia. Nienawidzi ulotnej kruchości, zmienności. Dla niego kochanie jest jednoczesnym aktem podboju i poddania. Chce być królem Twojego łóżka, nie sługą. Jeśli tracisz kontrolę, on przejmuje. Jeśli opierasz się, on czeka. To miłość, która zostawia ślady, która przemienia, która nie zapomina. Nie szuka łatwego szczęścia, szuka nagiej i surowej prawdy wymiany dusz.
Oznacza „silnego władcę, odważnego dominatora”, od germańskich terminów rīc (potężny) i hard (silny).
3 kwietnia, na cześć św. Riccardo z Chichester, biskupa.
Pochodzi z języka germańskiego; jest to włoska forma germańskiego Rīkohard, zlatynizowanego jako Richardus.
Angielski król nosił to imię, co wzmocniło jego odważny i królewski wizerunek.
Po francusku i angielsku to Richard, po hiszpańsku i portugalsku Ricardo.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.