Znaczenie: Cudzoziemiec, wędrowiec, pielgrzym.
Z łacińskiego peregrinus, „obcy, przybysz”, od peregre („za granicą, w obcej ziemi”); w kontekście chrześcijańskim przybrało znaczenie osoby odbywającej pielgrzymkę.
1 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Pelergino Laziosi.
Włoski zakonnik z Zakonu Sług Maryi, żyjący w Forlì w XIII i XIV wieku. Zwalczył poważną chorobę z wyjątkową odpornością, stając się symbolem odwagi dla tych, którzy walczą z rakiem.
Co z tego zostaje: Od niego dowiaduje się, że godność nie zależy od stanu zdrowia. W obliczu przeciwności losu nadal można zachować nadzieję i wspierać innych wyłącznie siłą charakteru.
Źródło: Wikidata
Pellegrino obchodzi imieniny we Włoszech 1 maja.
Pellegrino to imię, które jest w całości wędrówką: od łacińskiego peregrinus, „obcy, wędrowiec”, dosłownie ten, kto idzie peregre, „po obcej ziemi”. Z rozprzestrzenianiem się średniowiecznych pielgrzymek termin ten przybrał duchowy sens, jaki znamy, czyli wędrowca porywanego wiarą, i stał się imieniem bliskim chrześcijaństwu.
We Włoszech imię zawdzięcza swoją popularność świętemu Pellegrino Laziosi, forlijskiemu zakonnikowi cudownie uzdrowionemu z guza w nodze i ogłoszonemu patronem chorych na raka: bardzo popularnemu świętemu, którego wspomina się co roku 1 maja podczas święta cedrów w Forlì. Ale imię przywołuje też innego znakomitego Pellegrino, gastronoma Pellegrino Artusiego, ojca współczesnej włoskiej kuchni.
Dziś Pellegrino to imię o starożytnym i nieco baśniowym uroku, rozpowszechnione głównie w centralnej i południowej części Włoch, a w zbiorowej wyobraźni powiązane nawet ze słynną wodą mineralną. Przywołuje ruch, poszukiwanie i duchowość. Ten, kto je nosi, ma w imieniu najpiękniejsze wezwanie: do wyruszenia w drogę.
Pellegrino niesie w swoim imieniu podróż, a wraz z nią ciekawską duszę, niespokojną w najpiękniejszym znaczeniu tego słowa. To osobowość w ruchu, pociągana ku „innemu miejscu”, ku nowym drogom, ku doświadczeniom, które poszerzają horyzont. Trudno go znaleźć przez dłuższy czas w tym samym miejscu lub przy tym samym pomyśle: Pellegrino kocha eksplorować, zmieniać perspektywę, stawiać czoła wyzwaniom na nieznanych terenach.
Ta skłonność do wędrowania czyni go otwartym, tolerancyjnym i zaskakująco adaptowalnym: jako ktoś, kto nauczył się być „obcym” wszędzie, potrafi nawiązać kontakt z różnymi kulturami i ludźmi, bez uprzedzeń. Ma dar czucia się jak w domu w każdym miejscu i sprawia, że inni czują się swobodnie. Jego wyobraźnia jest żywa, jego duch niezależny, a źle znosi klatki i zbyt sztywne rutyny.
Ale w imieniu Pellegrino kryje się również głębszy, niemal duchowy wymiar: pielgrzymka to nie włóczęga, to droga do celu. Tak więc ta osobowość łączy chęć wyjazdu ze szczerym poszukiwaniem wewnętrznym, z potrzebą sensu, która nadaje kierunek jego wędrówce. Od swojego świętego patrona, który został uzdrowiony i stał się latarnią nadziei dla cierpiących, dziedziczy nutę odporności i solidarności wobec cierpiących.
W przyjaźni Pellegrino jest ciepły i hojny, choć czasem nieuchwytny: ci, którzy go kochają, uczą się kochać go właśnie takiego, wolnego. Nie jest typem, który robi wielkie kalkulacje lub dąży do władzy: raczej szuka bogactwa doświadczeń i spotkań. Imię dla wolnych dusz, które traktują życie dokładnie jako to, czym jest: wspaniałą podróżą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pellegrino nie zna powierzchownej atrakcyjności; jego serce jest nieodkrytym terytorium, pustynią poszukującą oazy. W miłości jest zmysłowym wędrowcem, który szuka nie postoju, lecz wspólnej podróży. Jego uwodzenie jest powolne, starożytne, oparte na głębokim spokoju, który rozbraja rozmówcę, zapraszając go do podążania szlakiem pełnym intensywnych spojrzeń i wymownych chwil ciszy. Kocha tajemniczą wysokość obcego: to, co jest niedostępne, to, co wymyka się, zapala w nim nienasycony głód duchowy i cielesny. Jednak jego natura czyni go kruchym wobec oczywistości; codzienna rutyna, statyczność relacji bez horyzontów, jest jego najgorszym wrogiem. Męczy go zakotwiczenie, przewidywalność. Szuka duszy-siostry, która będzie również latarnią, kogoś, z kim będzie mógł przekraczać burze i cisze, zamieniając intymność we wzajemną pielgrzymkę. Dla Pellegrino kochać oznacza iść ramię w ramię w nieznane, gdzie każdy pocałunek jest osiągniętym celem, a każde słowo krokiem ku prawdzie.
Oznacza „obcego, wędrowca”, od łacińskiego peregrinus; w znaczeniu rozszerzonym – osoby dokonującej pielgrzymki.
Święty Pellegrino Laziosi, zakonnik z zakonu Sług Maryi w Forlì, uzdrowiony z guza i patron chorych na raka.
Głównie 1 maja (Martyrologium rzymskie); Zakon Serwitów obchodzi je 4 maja.
Słynna woda bierze nazwę od miejscowości San Pellegrino Terme, która z kolei została nazwana na cześć świętego o tym samym imieniu.
Jest umiarkowanie rozpowszechnione, przede wszystkim w środkowej i południowej części Włoch, z tradycyjnym brzmieniem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.