Znaczenie: Ta, która pochodzi z Magdali („wieża”).
Z aramejskiego Magdala („wieża”), nazwa galilejskiej wioski, z której pochodziła święta, zlatynizowana jako Magdalena.
22 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Maria Magdalena.
Kobieta z I wieku, uczennica Jezusa w Galilei. Była pierwszą, która zwiastowała zmartwychwstanie apostołom, rolę, którą Kościół długo jej odmawiał, zanim nie nazwał jej „apostołem apostołów”. Odważyła się nieść słowo, którego mężczyźni z jej otoczenia nie chcieli słuchać.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać wiernym przekonaniu, nawet jeśli jest ono niepopularne lub niezrozumiałe. To forma dyskretnego odwagi, która polega na tym, by nie rezygnować ze swojej prawdy, by dostosować się do ciszy innych.
Źródło: Nominis
Maddalena obchodzi imieniny we Włoszech i w Hiszpanii 22 lipca.
Maddalena to imię o ewangelicznym i bardzo starożytnym zapachu: wywodzi się jako nazwa własna miejsca, od Magdali, wsi rybackiej nad jeziorem Tyberiadzkim, której nazwa oznacza „wieżę”. Stało się imieniem osobowym dzięki Marii z Magdali, uczennicy, którą Ewangelie umieszczają u stóp krzyża i przed pustym grobem. Przez wieki jej postać była splątana z postacią pokutującej grzesznicy, co nadało imieniu podwójną aurę: świętości i zmysłowości, pokuty i czułości.
We Włoszech Maddalena przeszła przez stulecia z godnością nieco niemodną, ale nigdy nie zgasłą, między Maddalenami na obrazach Tycjana i Caravaggia a niezliczonymi kościołami i kaplicami jej poświęconymi. Dziś imię znów zyskuje na popularności właśnie ze względu na swój vintage’owy i ciepły smak, nieco toskański, nieco szlachetnie chłopski, elegancki bez wysiłku.
Osoby noszące to imię są postrzegane jako osoby solidne, lojalne, o głębokich korzeniach: w Maddalenie jest coś z ciepła starożytności, a jednocześnie wewnętrzna wolność, która przywodzi na myśl kobietę, która nie bała się zostać, gdy wszyscy uciekli.
Wyobraź sobie Maddalenę i przyjdzie Ci na myśl ktoś, na kim możesz polegać na zawsze. Z lojalnością na 10 z 10 i stabilnością na 9, jest skałą grupy: tą, która zostaje, gdy inni odchodzą, dokładnie tak jak jej ewangeliczna imienniczka u stóp krzyża. Nie jest przypadkiem, że jej imię oznacza „wieżę”. W niej tkwi starożytna solidność, niemal z kamienia ogrzanego toskańskim słońcem, która uspokaja każdego, kto znajduje się w jej otoczeniu.
Maddalena nie biegnie (energia 4) i nie kocha reflektorów (potrzeba uwagi 3): woli głębię niż szum. Jej wyraźna wrażliwość (8) czyni ją cenną słuchaczką, zdolną dostrzec to, czego inni nie mówią, podczas gdy jej dyplomacja (7) ucisza kłótnie bez podnoszenia głosu. Ale uważaj, by nie mylić jej z uległą: jej niezależność jest wysoka (7), a pod spokojem kryje się jej własna wewnętrzna wolność, ta sama cicha odwaga tej, która nie bała się zostać sama przed grobem.
Ma odrobinę fantazji (6), która pojawia się w odpowiednich momentach, spokojny i czuły humor oraz ambicję, z którą nigdy się nie obnosi: nie chce podbić świata, chce chronić to, co kocha, i robić to dobrze. Jej nieco staroświeckie imię daje jej ponadczasowy urok, ten z portretów mistrzów. Nazwij ją Leną i zobaczysz, jak cała ta powaga rozpuszcza się w ciepłym uśmiechu. Maddalena jest w końcu przytuleniem, które trwa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Maddalena, zakorzeniona w wieży, nie szuka efemerycznego olśnienia, lecz bezpiecznej kołyski, w której może się rozluźnić. W łóżku jej zmysłowość jest powolną architekturą: nie poddaje się pierwszemu impulsowi, lecz buduje, cegła po cegle, intymność, która pachnie ziemią i morzem. Kocha tych, którzy mają siłę patrzeć w jej wzrok bez drżenia, tych, którzy oferują solidne ramię, o które można oprzeć własną kruchość. Jej uwodzenie jest ciche, zapach kadzidła, który zostaje w powietrzu, dotyk, który pachnie starożytną historią. Zakochuje się w tych, którzy rozumieją ją w jej ciszy, w tych, którzy nie boją się jej cieni. Ale uwaga: jeśli miłość staje się klatką, jeśli wieża zamienia się w więzienie, Maddalena odchodzi. Nie ogląda się za siebie, nie zawraca. Kocha z palącą pasją, ale jej lojalność jest absolutna, jak skała, z której pochodzi. Szuka duszy, która będzie portem, a nie kotwicą.
Pochodzi z języka hebrajsko-aramajskiego: wywodzi się od Magdala, wsi nad Jeziorem Tyberiadzkim, której nazwa oznacza „wieżę”. Oznacza więc „kobietę z Magdali”.
Dosłownie „pochodząca z Magdali”, gdzie Magdala oznacza „wieżę”. Jest to nazwa geograficzna, która stała się imieniem własnym dzięki świętej Marii Magdalenie.
Imię Maddalena ma święto 22 lipca, dzień poświęcony świętej Marii Magdalenie. Jest to pokutnica i uczennica Chrystusa, znana jako apostołka apostołów.
Uczennica Jezusa, pierwsza według Ewangelii, która spotkała Zmartwychwstałego; dlatego nazywana jest „apostołką apostołów”. Tradycja ludowa często myliła ją z pokutnicą.
Jest bardzo starożytne, ale przeżywa mały renesans: podoba się ze względu na swój vintage’owy, elegancki i ciepły ton oraz na czułe zdrobnienia, takie jak Lena i Maddi.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.