Znaczenie: Pochodząca z Lidii (Azja Mniejsza).
Z greckiego Lydía, „kobieta z Lidii”, regionu w Azji Mniejszej słynącego z bogactwa i króla Krezusa.
3 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Łucja z Tiatyry.
Sprzedawczyni purpury z Tiatyry w Azji Mniejszej, w I wieku. Otworzyła swój dom i zasoby, aby przyjąć rodzącą się wspólnotę, zmieniając swoje miejsce zamieszkania w pierwsze w Europie miejsce spotkań. Jej wsparcie logistyczne i finansowe pozwoliło tej grupie trwale się zakorzenić.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by otworzyć swoją przestrzeń i zasoby dla tych, którzy ich potrzebują, nie oczekując niczego w zamian. Jest to forma konkretnej hojności, która tworzy więź i stabilność tam, gdzie ich wcześniej nie było.
Źródło: Nominis
Lidia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 3 sierpnia.
Lidia to imię o słodkim i starożytnym brzmieniu, które niesie ze sobą zapach Azji Mniejszej i targów z purpurą. Początkowo oznaczało po prostu „kobietę z Lidii”, legendarnego regionu Anatolii słynącego ze złota Krezusa, ale to Biblia nadała mu blask: Lidia z Tiatyry, kupcowa i pierwsza europejska nawrócona przez św. Pawła, uczyniła z niego imię przepełnione przedsiębiorczością i otwartością. Popularne we Włoszech głównie w pierwszej połowie XX wieku, dziś Lidia ma ten retro i ciepły urok imion babć, które z gracją wracają do mody. Ewokuje uprzejmą, gościnną i ciekawską kobiecość, jednocześnie zakorzenioną i kosmopolityczną. W ostatnich czasach imię zyskało rozpoznawalność dzięki Lidii Poët, pierwszej włoskiej prawniczce, oraz szefowej kuchni Lidii Bastianich, ambasadorki włoskiej kuchni na świecie. Obecne jako Lydia w większości Europy, wszędzie zachowuje to miękkie i lekko egzotyczne brzmienie, która czyni je niepowtarzalnym.
Lidia nie jest kobietą, która się przedstawia; jest dziedzictwem, które się aktywuje. Jej imię, zakorzenione w Lidii, tej starożytnej ziemi w Azji Mniejszej, o której mity opowiadają o Krezusie i złocie, które zdawało się nie mieć końca, nie jest prostym etnonimem geograficznym. To znak wewnętrznej dumy. Lidia posiada cichą, lecz niepowstrzymaną godność, godność, która nie prosi o pozwolenie. Jest archetypem królowej, która rządzi nie biczem, lecz obecnością. Jej dominującą siłą jest arystokratyczna odporność: potrafi czekać, potrafi gromadzić, potrafi zamienić kamień w skarb. Nie jest frywolna, jest substancjalna. Jak powiedział Cyrus, jej historyczny współczesny, „prawdziwym bogactwem jest to, czego nie można ukraść”. Lidia wciela tę prawdę. Jej dusza jest żywym archiwum smaków i historii, zdolnym znaleźć luksus w tym, co niezbędne, a wielkość w codzienności. Nie szuka oklasków, ponieważ wie, że jest warta więcej niż złoto, które niegdyś zdobiło jej ziemie rodzinne. To kobieta, która niesie ciężar historii z lekkością, zamieniając każdą przeszkodę w stopień prowadzący do własnego, niepowtarzalnego i niezbywalnego światła.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Lidia nie szuka lekkich gier uwodzenia; szuka duszy, która potrafi udźwignąć ciężar jej blasku. Kocha z głodem Krezusa, ale z mądrością kogoś, kto wie, że złoto traci połysk, jeśli nie jest starannie przechowywane. Jej zmysłowość jest powolna, przemyślana, zaproszeniem do zagłębiania się poza powierzchnię. Podoba jej się mężczyzna, który nie boi się głębi, który nie lęka się namiętności, która płonie jak kuźnice w Smyrnie. Nudzą ją kapryśni, ci, którzy zmieniają nastrój jak wiatr w Małej Azji. Podnieca ją stabilność, stalowa lojalność, pewny dotyk kogoś, kto wie, że posiadanie królowej oznacza służenie ideałowi, a nie tylko ciału. Chce być kochana tak, jak przechowuje się unikatowy artefakt: z oddaniem, z szacunkiem, z nienasyconym, ale kontrolowanym głodem. Nie kocha tych, którzy biegną, kocha tych, którzy zostają.
Oznacza „pochodząca z Lidii”, regionu w Małej Azji; jest to imię o pochodzeniu geograficznym.
Imię Lidia ma imieniny 3 sierpnia, ku czci św. Lidii z Tiatyry. Była kupczynią purpury, nawróconą przez św. Pawła w I wieku.
Handlarka purpurą, nawrócona przez św. Pawła w Filippi, w Dziejach Apostolskich.
Po francusku Lydie, po angielsku i niemiecku Lydia, po hiszpańsku Lidia.
To klasyk w stylu vintage, który wraca do łask, ceniony za swój retro i elegancki smak.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.