Znaczenie: który płynie, który spływa.
Z hebrajskiego Yarden, od rdzenia yarad („spadać, płynąć”): pierwotnie nazwa rzeki Jordan, a później stała się imieniem osobowym, rozpowszechnionym w czasach krucjat.
13 lutego
Dlaczego ten dzień? To data, którą kalendarze przypisują temu imieniu. Odpowiadająca jej postać nie jest jeszcze opisana na tej karcie.
Giordano obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii i w Brazylii 13 lutego.
Giordano to imię, które niesie ze sobą szum płynącej wody. Pochodzi od hebrajskiego Yarden, od rdzenia yarad, „spadać, płynąć”: początkowo było to imię rzeki Jordan, w której Jan Chrzciciel ochrzcił Jezusa. Nie dziwi więc, że jako imię własne rozpowszechniło się w kręgach chrześcijańskich w czasach krucjat, gdy pielgrzymi przywozili do ojczyzny fiolki z wodą świętej rzeki, aby ochrzcić swoje dzieci.
We Włoszech imię natychmiast przywodzi na myśl Giordana Bruna, filozofa z Noli, spalonego na stosie za swoje poglądy: intensywny cień, który nadaje imieniu aurę intelektualnej niezależności i odwagi. Jest też błogosławiony Giordano z Saksonii, wielki organizator zakonu dominikanów.
Dziś Giordano to męskie imię solidne i szlachetne, nieczęste, ale zawsze dobrze noszone, zdolne brzmieć jednocześnie klasycznie i antykonformistycznie.
Giordano jest jak rzeka, która nadała mu imię: na powierzchni wydaje się spokojna, ale pod spodem płynie silny i niepowstrzymany nurt. Jest niezależny z powołania, nie lubi wydeptanych ścieżek i gdy tylko ktoś powie mu „zawsze tak się robiło”, czuje potrzebę zapytania „dlaczego?”. Jasny cień Giordana Bruna unosi się nad tym imieniem i obdarza go intelektualną odwagą i nonkonformizmem.
Ciekawski, umysłowy, często wizjonerski, Giordano kocha idee bardziej niż plotki. Ma żywą wyobraźnię i ambicję, która dotyczy nie tyle pieniędzy czy władzy, co pozostawienia śladu i prawdziwego zrozumienia, jak rzeczy mają się w rzeczywistości. Jego numerologiczne 11 – liczba prekursorów – zredukowane do 2 zdradza tę podwójną naturę: z jednej strony zapał pioniera, z drugiej wrażliwość i intuicję, których niewiele osób dostrzega przy pierwszym spojrzeniu.
Właśnie dlatego, że płynie, Giordanowi trudno stać w miejscu: zmienia zainteresowania, eksploruje, czasem się rozprasza. Stabilność nie jest jego mocną stroną, a osoby u jego boku muszą zaakceptować, że nigdy nie będzie w pełni przewidywalny. W zamian oferuje głębię, rozmowy, które zostają w pamięci, i niebanalny ogląd świata.
W relacjach jest mniej ekspansywny, niż się wydaje: starannie wybiera osoby, którym ufa, ale wobec nich potrafi być hojny i zaskakująco czuły. Nienawidzi przymusu i sztywnych hierarchii; dajcie mu wolność, a odwdzięczy się wam kreatywnością, dajcie mu rozkaz, a od razu poszuka szczeliny.
Giordano jest w gruncie rzeczy myślą, która płynie swobodnie i nie daje się okiełznać: wodą, która zawsze znajduje swoją drogę, nawet gdy musi wydrążyć skałę.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Giordano nie szuka statycznego uroku; pociąga go to, co płynie, ten gwałtowny nurt, który spływa w dół i przemienia. W miłości jest mężczyzną przepływu, nie zapory. Jego uwodzicielska moc bierze się z głębokiej empatii, ze zdolności „schodzenia” w głąb duszy partnera, by zrozumieć jego cienie bez oceniania. Kocha płynność, nieprzewidywalność, stały ruch, który utrzymuje iskrę przy życiu. Jednak jego natura, zakorzeniona w idei rzeki, która przepływa, czyni go czasem obojętnym wobec statyczności: zwyczaj, wżarta rutyna, głęboko go męczą, pozbawiając go tej witalności, której obsesyjnie szuka. Zakochuje się w tych, którzy potrafią tańczyć ze zmianami, w tych, którzy oferują pasję, która się nie zatrzymuje, lecz idzie naprzód, wykopując nowe koryta w duszy. Szukając w nim bezpieczeństwa skały, zostaniesz rozczarowany; szukaj natomiast spokojnej burzy, intensywności kogoś, kto żyje każdym pocałunkiem jak nowym dopływem. Jego serce się nie zatrzymuje, przysięga, że będzie się poruszać.
Hebrajskie: pochodzi od Yarden, imienia rzeki Jordan, i oznacza „ten, który płynie, który spływa”.
Dzięki krucjatom: pielgrzymi chrzcili dzieci wodą z Jordanu, stąd zwyczaj nadawania imienia.
13 lutego, w hołdzie błogosławionemu Jordanowi z Saksonii; istnieją również inne daty, takie jak 15 września i 17 listopada.
Szczególnie z filozofem Giordanem Brunem, symbolem wolności myślenia.
Tak: Giordana, równie eleganckie i nieco rzadsze.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.