Znaczenie: który się podoba.
Pochodzi z greckiego Euárestos.
26 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Ewaryst.
Piąty papież Rzymu, na początku II wieku, pochodzenia greckiego. Ustrukturyzował rodzący się chrześcijański Kościół, organizując pierwsze lokalne parafie. To dążenie do porządku i więzi społecznych sprawia, że jest o nim pamiętany.
Co z tego zostaje: Można budować trwałe struktury, aby idee nie pozostały w izolacji. Organizacja nie jest celem samym w sobie, lecz środkiem, który czyni solidarność możliwą i widoczną.
Źródło: Wikidata
Evaristo obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 26 października.
Evaristo wywodzi się z greckiego Euárestos, „ten, który się podoba”, imię jasne i miłe już od samego początku. Zchrystianizował je święty papież Evaristo, piąty następca Piotra na początku II wieku, czczony jako męczennik, którego wspomnienie przypada na 26 października. Od tego wczesnego biskupa pochodzi obraz człowieka organizatora i bliskiego ludziom, który uporządkował pierwsze wspólnoty chrześcijańskie w Rzymie.
W języku hiszpańskim jest to imię tradycyjne, o ludowych korzeniach i zaokrąglonej melodyjności. W świecie hiszpańskojęzycznym ma znamienitych patronów: argentyńskiego poety Evaristo Carriego, uwiecznionego przez Borgesa, lub piłkarza Evaristo de Macedo, idola Barcelony w latach pięćdziesiątych. Nawet wokalista Evaristo z zespołu La Polla Records nadał mu buntowniczy sznyt.
Dziś Evaristo odbierany jest jako imię klasyczne i nieco retro, z urokiem czułego dziadka, a jednocześnie z pewną dozą sarkastycznej niezależności. Brzmi jak osoba wiejska, o łatwym charakterze i własnym temperamencie.
Evaristo to przyjaciel, który od razu podoba się, gdy tylko wejdzie, a jednak nie rezygnuje ani z przecinka tego, co myśli. Jego imię oznacza dosłownie „ten, który się podoba”, i właśnie tam tkwi jego główna cecha: naturalna sympatia, humor (7) pełen sarkazmu i bujna fantazja (8), które zamieniają każdą wieczorną imprezę w wydarzenie. Ale pod tą uprzejmością bije żelazna niezależność (8): Evaristo jest uprzejmy, ale nie do opanowania.
Tę podwójną naturę odziedziczył po swoich imiennikach. Od poety Evaristo Carriego czerpie czułość do codzienności, perspektywę sąsiedzką, która znajduje poezję na ulicy. Od piosenkarza punka Evaristo – żyłkę buntu, smak do mówienia tego, co inni milczą, nie tracąc przy tym uśmiechu. A od męczennika papieża, który daje mu świętego patrona – pewny instynkt organizacyjny i wspólnotowy: lubi gromadzić ludzi i sprawiać, by rzeczy działały.
W relacjach jest lojalny (7) i ciepły, ale nie znosi hipokryzji ani bezpodstawnych poleceń. Jego stabilność jest średnia (5), ponieważ potrzebuje ruchu, zmian, świeżego powietrza; zamknięcie go w rutynie go gasi. Ma wrażliwość (7), która przejawia się w jego zainteresowaniu muzyką, historiami lub sprawami, które przyjmuje z pasją. Ambicja (6) go nie niepokoi: woli życie pełne ludzi i anegdot niż błyszczącą, samotną karierę.
Jego piętą achillesową jest upór i pewna alergia do autorytetów, która czasem prowadzi go do dyskusji z czystego przekonania. Ale to z tych imion, które zostawiają ślad: kiedy Evaristo wychodzi z zebrania, coś iskrzącego gaśnie razem z nim. Retro, czuły i charakterny, jest klasykiem, który nigdy całkowicie nie wychodzi z mody.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Evaristo, ze swoją grecką duszą, nie szuka gwałtownego ognia, lecz harmonii pocałunku smakującego jak starożytny miód. Jego natura, etymologicznie związana z tym, co przyjemne i dobrze przyjęte, przemienia miłość w delikatną sztukę: uwodzi nie siłą brutalną, lecz magnetyczną, cichą obecnością, która otula partnera niczym niewidzialny pieszczotliwy dotyk. Kocha tych, którzy potrafią odczytać jego spojrzenie, tych, którzy cenią powolność dotyku, który niesie w sobie smak historii. Jednak jego wymagająca dusza szybko nudzi się przeciętnością i wulgarnością ducha. Nie toleruje emocjonalnego chłodu ani banalności słów: dla niego seks jest najpierw dialogiem dusz, a dopiero potem ciał. Nudzą go efemeryczne namiętności, szuka natomiast głębokiej współudziału, w którym przyjemność staje się również formą świętego szacunku. Jego ideałem jest płomień, który nie pali, lecz ogrzewa, połączenie, w którym „przyjemność” bycia razem staje się jedynym prawdziwym prawem.
Oznacza „tego, który się podoba” lub „tego, kto się podoba”, od greckiego Euárestos (eu, „dobrze” i aréskein, „podobać się”).
26 października, święto Świętego Papieża Evaristo, piątego biskupa Rzymu.
Pochodzi z greki i rozprzestrzeniło się na Zachodzie dzięki papieżowi-męczennikowi z początków II wieku.
Tak: Évariste to francuska forma imienia Evaristo, a genialny matematyk Évariste Galois jest jego najbardziej znanym nosicielem we Francji.
Jest bardziej tradycyjny i rzadko spotykany wśród noworodków, z retroaurą, która zaczyna odzyskiwać na wartości.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.