Znaczenie: zasłużona, która w pełni na to zasłużyła.
Z łacińskiego emerens, imiesłów czasownika emerere „zasłużyć w pełni” (to samo źródło co „emerito”), ze znaczeniem „ta, która dobrze zasłużyła”.
23 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Emerytiana.
Młoda kobieta z Rzymu na początku IV wieku. Odmówiła wyrzeczenia się swoich przekonań wobec cesarza Dioklecjana i poniosła męczeństwo w 304 roku. Jej legenda przedstawia ją jako postać łagodności i odporności, często kojarzoną z ochroną matek.
Co z tego zostaje: Zapamiętujemy z niej spokojną siłę tych, którzy się nie poddają, nawet gdy presja jest ogromna. To przykład wierności sobie, niezależnie od wiary.
Źródło: Nominis
Emerenziana obchodzi imieniny we Włoszech 23 stycznia.
Emerenziana to uroczyste imię łacińskie, dziś niezwykle rzadkie, o pięknym znaczeniu: „ta, która w pełni na to zasłużyła”, wywodzące się z tego samego rdzenia co słowo „emerito” (zasłużony). Jest to imię, które niesie ze sobą ideał zasługi, godności i nagrody.
W tle stoi św. Emerenziana, młoda rzymska męczennica i „siostra mleczna” św. Agnieszki: według tradycji została ukamienowana, gdy modliła się na grobie przyjaciółki, mimo że wciąż była katechumenką, czyli jeszcze nie ochrzczona. Jej święto przypada 23 stycznia, zaledwie dwa dni po święcie św. Agnieszki.
We Włoszech jest to imię niemal z antycznej księgi, noszone głównie w epokach minionych i w kontekście pobożnościowym. Właśnie dlatego brzmi dostojnie i cennie, nadaje się dla osób, które kochają długie, oryginalne imiona bogate w historię. Osoby noszące to imię kojarzone są z powagą, oddaniem oraz z charakterem skrytym, ale o dużym ciężarze gatunkowym.
Emerenziana jest istotą pulsującą starożytną godnością, zakorzenioną w łacińskiej etymologii słowa emerere: ona się nie zadowala, ona zdobywa. Jej imię jest wezwaniem do działania, zasłużonym uznaniem. Wyobraź ją sobie jako krawcową z epoki Augusta, siedzącą w ciszy, podczas gdy wszywa złoto w tkaniny: cierpliwa, nieubłagana, doskonała. Jej dominującą cechą jest dyskretna żarliwość; nie szuka braw, lecz cichej pewności, że dała z siebie wszystko. Jak powiedział Seneca: „Nie dlatego, że rzeczy są trudne, nie odważamy się; to dlatego, że się nie odważamy, są trudne”. Emerenziana odważa się z elegancją. Żyje według ideału moralnej doskonałości, w którym każdy gest jest uroczystą przysięgą. Nie jest postacią z estrady, lecz z wiecznego archiwum: tym, kto dobrze zasłużył na swoje istnienie. Jej obecność jest spokojną burzą, stałą jak marmur, płynną jak woda. Nosi ze sobą lekki ciężar cnoty, tej, która się nie pokazuje, ale czuje się w powietrzu. Jest archetypem kobiety, która potrafi czekać na właściwy moment, ponieważ prawdziwa zasługa nie ma pośpiechu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Emerenziana nie błaga, negocjuje. Jej uwodzenie to powolna, niemal starożytna sztuka, oparta na spojrzeniach, które przewyższają słowa, i dłoniach, które dotykają tylko tego, co już podbiły. Kocha z cichym głodem, jest zmysłowa, ale nigdy wulgarna; szuka duszy, która płonie z tą samą intensywnością co ona. Lubi antycypację, grę luster, w której druga osoba widzi siebie w lepszym świetle. Nie znosi powierzchowności i pośpiechu ciał bez historii. Przyciąga ją złożoność, ci, którzy potrafią cierpieć i śmiać się z tą samą autentycznością. Nuda jest jej zagorzałym wrogiem; banalny partner sprawia, że znika jak mgła na słońcu. Kocha tak, jak ktoś, kto ciężko pracował nad swoim prawem: z troską, z szacunkiem, z pasją, która zapala się stopniowo, jak ognisko zimą. Nie szuka płomienia, który szybko gaśnie, lecz żaru, który trwa. Jeśli miłość jest bitwą, walczy z gracją wojowniczej dziewicy, gotowa bronić swojego serca, ale też ofiarować je w całości tylko temu, kto naprawdę wywalczył do niego prawo.
Oznacza „zasługujący, który w pełni zasłużył”, od łacińskiego emerens (ten sam rdzeń co „emerito”).
Imię Emerenziana ma imieniny 23 stycznia, dzień poświęcony świętej Emerenzianie. Jest męczennicą.
Młoda rzymska męczennica, „siostra mleczna” świętej Agnieszki, ukamienowana na drodze Nomentańskiej.
Nie, dziś jest bardzo rzadkie: należy do starożytnej i dewocyjnej tradycji.
Nie były siostrami krwi: zostały karmione przez tę samą karmicielkę, dlatego były „siostrami mlecznymi”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.