Znaczenie: Wysoka, silna, potężna, wzniosła.
Od celtyjskiego *brigant- przez staroirlandzkie Bríg, oznaczające „siłę, wysokość, wybitność”, pierwotnie związane z pogańskim bóstwem, które później zostało zchrystianizowane w imionach świętych.
23 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Brygida Szwedzka.
Szwedzka szlachcianka z XIV wieku, matka rodziny i założycielka zakonu. Przeszła pieszo przez Europę, by walczyć o pokój między narodami i sprowadzić papieża z niewoli w Awinionie, stawiając czoła normom swojej epoki.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że słowo może być konkretną siłą zmiany. Jej przykład pokazuje, że nigdy nie jest za późno, by wstać i działać, niezależnie od sytuacji.
Brigida obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 23 lipca.
Imię Brigida wywodzi się z antycznego irlandzkiego słowa Bríg, oznaczającego „siłę, wysokość, wybitność”, które niegdyś było związane z bóstwem celtyckim, a później wchłonięte przez chrześcijaństwo. W Italii imię to jest nierozerwalnie związane ze świętą Brigidą ze Szwecji, mistyczką XIV wieku i współpatronką Europy: właśnie w Rzymie, na Piazza Farnese, znajdują się jej kościół oraz Dom Świętej Brygidy, miejsce pielgrzymek. Tak więc, mimo nordyckiego i celtyckiego pochodzenia, Brigida ma prawdziwe rzymskie obywatelstwo z wyboru.
Dziś imię to postrzegane jest jako starożytne i uroczyste: przywołuje godność, silny temperament i pewien duchowy blask. Nie należy do najpopularniejszych wśród młodszych pokoleń, a właśnie to nadaje mu rzadki i poszukiwany urok, przypominający elegancką babcię lub bohaterkę z dawnych czasów. Osoby noszące to imię niemal zawsze robią to z dumą, świadome historycznego ciężaru, jaki ze sobą niosą.
Za imieniem Brigida kryje się bardzo starożytny i potężny pomysł: wysokość, siła, wybitność. Nie dziwi więc, że osoby noszące to imię niemal zawsze emanują stabilną obecnością, moralnym kręgosłupem, który nie łatwo się zgina. To imię kobiety, która wie, czego chce, która, gdy zajmie jakieś stanowisko, broni go z upartym spokojem i rzadko podąża za nurtem tylko po to, by zostać zaakceptowaną.
Echo św. Brygidy ze Szwecji, nieposkromionej mistyczki, zdolnej do upominania papieży i władców, wciąż dziś barwi postrzeganie tego imienia: w Brigidzie tkwi duchowe dno, skłonność do zadawania pytań o sens rzeczy, a nie do pędzenia za pozorem. Ale uważaj, by nie wyobrażać jej sobie jako osoby surowej: celtyckie korzenie odwołują się również do ognia, a więc pod skomponowaną powierzchnią tli się ciepły, namiętny, a czasem buntowniczy temperament.
Pokoleniowo imię pachnie tradycją, domami rodzinnymi i opowieściami babci, co nadaje tym, którzy noszą je dziś, aurę wyjętą z czasu, niemal kontrkulturową, którą nowe Brigidy noszą z odrobiną dumy. Jest lojalna wobec nielicznych, ale wobec tych nielicznych jest skałą. Kocha niezależność i znienawidzi być zamknięta w klatce, tak bardzo, że potrzeba czyjejś aprobaty ledwo ją dotyka.
W pracy i relacjach dąży do szczytów, spójnie z etymologią, która czyni ją „wybitną”, i stawia czoła przeszkodom z spokojną determinacją, a nie z hukiem. Swoją czułą stronę pokazuje w małych dawkach, jak zasłużony sekret. W skrócie: łagodna siła, ze wzrokiem skierowanym w górę i stopami mocno zakorzenionymi w ziemi.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Brigida nie szuka miłości, ona ją zdobywa. Jej celtycka natura, zakorzeniona w sile i doskonałości, przejawia się w pasji, która nie prosi o pozwolenie. Dla niej uwodzenie jest aktem cichej potęgi: nie używa kruchych pochlebstw, lecz ciężaru swojego spojrzenia, tego „wyzdania”, które jednocześnie oczarowuje i przeraża. Jest zmysłowa w sposób prymitywny, namacalny, z intensywnością, która pachnie ubitym gruntem i północnym wiatrem.
Brigida jest przyciągana przez dziką inteligencję, przez tych, którzy nie boją się jej cienia, lecz go stają. Nienawidzi przeciętności i słabości ducha; nuda jest jej jedyną prawdziwą zdradą. W łóżku jest dominująca nie ze okrucieństwa, lecz z konieczności pełnej kontroli, absolutnego zjednoczenia. Kocha jak królowa, która udziela tronu, wymagająca, wierna tylko temu, kto potrafi być jej równorzędnym. Jeśli miłość staje się rutyną lub biernością, ona się wycofuje, zimna jak szron pokrywający starodrzew. Aby ją utrzymać, trzeba być silnym, wysokim, potężnym. Tylko wtedy Brigida się oddaje, słodka i niszcząca.
Pochodzi od staroirlandzkiego Bríg, oznaczającego „siłę, wysokość”, o korzeniach celtyckich, a następnie rozpowszechniło się w całej Europie dzięki kultowi świętych.
23 lipca przypada wspomnienie Świętej Brygidy ze Szwecji; Brygidę z Irlandii czci się natomiast 1 lutego.
„Wysoka, silna, potężna, wybitna”, od celtyckiego pojęcia wyższości i siły.
Tak: Brigitta i Birgitta są bezpośrednimi wariantami, tak jak francuskie Brigitte i angielskie Bridget.
No, jest dość rzadkie wśród nowo narodzonych: zachowuje tradycyjny, uroczysty i wyszukany charakter.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.