Znaczenie: święta dla Apolla, poświęcona Apollonowi.
Apollonia to żeńska forma greckiego Apollonios, „należąca do Apollona, poświęcona Apollonowi”, wywodząca się od imienia boga Apollona.
9 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Apolonia.
Chrześcianka z III wieku, pochodząca z Aleksandrii w Egipcie. Przeszła przez tortury i śmierć, aby pozostać wiernym swoim przekonaniom, odmawiając wyrzeczenia się wiary pod presją.
Co z tego zostaje: Tutaj dowiadujemy się, że stawianie czoła przemocowi w celu zachowania własnej integralności wymaga niezwykłego odwagi. Ta wytrwałość w obliczu przeciwności pozostaje wzorem ludzkiej godności.
Źródło: Wikidata
Apollonia obchodzi imieniny we Włoszech i w Niemczech 9 lutego.
Apollonia to imię, które lśni światłem boga słońca: żeńska forma greckiego Apollonios, oznacza „poświęconą Apollinowi”, bogowi światła, muzyki i piękna. To imię słoneczne, eleganckie, o starożytnej hellenistycznej szlachetności.
Jednak jego najbardziej słynny wizerunek jest chrześcijański: święta Apollonia z Aleksandrii, dziewica i męczennica III wieku, której – według tradycji – wyrwano zęby podczas męki. Właśnie dlatego stała się patronką dentystów i świętą, do której zwracają się osoby cierpiące na ból zębów, a jej wspomnienie obchodzone jest 9 lutego. To nietypowy szczegół, który czyni imię zapamiętywalnym.
We Włoszech Apollonia jest rzadkie i cenne, o arystokratycznym i nieco literackim brzmieniu (niezapomniana jest Apollonia z „Ojca chrzestnego”). To imię, które łączy urok greckiego mitu z siłą męczennicy, światło Apollina ze starożytną słodyczą. Kto je nosi, ma imię, którego nie zapomina się.
Apollonia rodzi się w jasnym cieniu Apolla, a kto nosi to imię, zdaje się wchłonąć jego ciepło: to imię słoneczne, przywołujące na myśl osoby promienne, zdolne oświetlić pokój samym wejściem. Podobnie jak bóg muzyki, poezji i piękna, Apollonia często ma wyrafinowany gust w sztuce i harmonii, wrodzone poczucie estetyki oraz naturalną elegancję, która nie umyka uwadze.
Ale imię to nie jest tylko blask: za nim kryje się postać niezwykle silna – świętej Apolonii, męczennicy, która stawiła czoło torturom z nieugiętą stanowczością. To dziedzictwo nadaje charakterowi stalowy kręgosłup: pod gracją kryje się spokojne męstwo, zdolność znoszenia bólu i nieugiętość. Apollonia może być słodka i uśmiechnięta, ale szkoda, jeśli ktoś weźmie jej łagodność za słabość – potrafi być zdecydowana jak niewiele innych.
W imieniu tym istnieje również hojny, niemal leczniczy wymiar: jako patronka cierpiących, święta Apollonia wzbudza w nosicielach swojego imienia instynkt ochronny, pragnienie łagodzenia czyichś cierpień oraz konkretną współczucie. Apollonia skłania się ku opiece, słuchaniu i byciu obok.
Pod względem pokoleniowym imię ma rzadki, arystokratyczny ton, nieco z innej epoki, wzbogacony o echa filmowe – niezapomniana Apollonia z „Ojca chrzestnego” – co dodaje mu romantycznego i śródziemnomorskiego uroku. Osoba o imieniu Apollonia nosi więc imię o wielkiej osobowości: jasne i silne, słodkie i odważne, eleganckie i ciepłe jednocześnie. To przyjaciółka, która ogrzewa jak słońce i która, gdy trzeba, zamienia się w tarczę. Małe arcydzieło światła i hartu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Apollonia nosi w sercu boski płomień, święty i nieomylny, dziedzictwo swojego starożytnego greckiego imienia. Miłość dla niej nie jest grą, lecz rytuałem całkowitego poświęcenia, konsekracją dla blasku i prawdy. Jej zmysłowość jest świetlista, niemal oślepiająca: przyciąga gracją doskonałego dzieła sztuki, w którym każdy gest jest poezją, a każdy wzrok opowiada epopeję. Zakochuje się w tym, kto potrafi tańczyć między światłem a cieniem, w tym, kto posiada duchową elegancję i siłę twórczą boga, którego imię nosi. Jednak nudę ogarnia ją z szybkością cienia, który zasłania księżyc; to, co oczywiste, banalne, pozbawione tajemnicy, natychmiast ją odpycha. Szuka doskonałości, czystej inspiracji. Aby ją podbić, nie wystarczą słodkie słowa, lecz potrzeba duszy, która potrafi rozniecić wewnętrzną muzę, oferując jej więź, w której piękno nie jest jedynie estetyczne, lecz życiową esencją. Miłość, która jest śpiewem, a nie ciszą.
Z greckiego Apollonios: „poświęcona Apollonowi”, bogu światła i piękna.
9 lutego, ku czci świętej Apollonii z Aleksandrii, dziewicy i męczennicy.
Ponieważ podczas męczeństwa wyrwano jej zęby; dlatego wzywa się ją w przypadku bólu zębów.
W Włoszech używa się Pollonia, Nia lub Lonia; francuska forma Apolline jest zbliżona.
Tak, jest rzadkie i poszukiwane, z urokiem zarówno mitologicznym, jak i arystokratycznym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.