Znaczenie: cis, symbol solidności i wieczności.
Yves wywodzi się od germańskiego elementu iv, „cis”, drzewa o wyjątkowo twardym drewnie, z którego wykonywano łuki, symbolu odporności i długowieczności.
19 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Iwo z Tréguier.
Bretoński adwokat i sędzia z końca XIII wieku. Darmowo bronił biednych i uciskanych, odmawiając prowadzenia spraw przeciwko nim, nawet gdy oferowano mu pieniądze. Jego uczciwość była tak wielka, że powierzano mu sprawy najbardziej beznadziejne.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by oddać swoją wiedzę do dyspozycji tych, którzy nie mają głosu. To forma sprawiedliwości, która nie zależy od praw, lecz od godności drugiego człowieka.
Źródło: Nominis
Yves obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 19 maja.
Yves sięga swymi korzeniami do germańskiego iv, „cis” — drzewa o gęstym i niemal wiecznym drewnie, z którego wyrabiano łuki wojenne. Całe imię mieści się w tym obrazie: spokojna twardość, wytrzymałość, pionowość. Ale we Francji Yves jest przede wszystkim bretoński: święty Yves z Tréguier, „adwokat ubogich” z XIII wieku, uczynił z niego imię-emblemat Bretanii oraz patrona wszystkich prawników.
Bardzo popularne w pierwszej połowie i w połowie XX wieku, Yves przywołuje pokolenie solidnych i skromnych mężczyzn. Krótkie, precyzyjne, bez ozdobników, brzmi jak coś oczywistego.
Dziś imię zachowuje rzadką elegancję, wzmocnioną przez kluczowe postacie — od Saint Laurenta po Montanda, przez Kleina. Yves to wyrafinowanie bez zadęcia, aura artysty lub rzemieślnika, skromna, ale intensywna. Imię, które nie stara się uwodzić, ale właśnie dzięki swej powściągliwości i spokojnej sile pociąga.
Yves to cis, który stał się człowiekiem: twardy na zewnątrz, niezmienny wewnątrz. Jego wyniki opowiadają o osobowości o wyjątkowej spójności — maksymalna niezależność, stabilność i lojalność, wszystko inne celowo w tle. To niezawodny samotnik par excellence, człowiek skąpy w słowach, który znaczy więcej tym, co robi, niż tym, co mówi. Jego potrzeba uwagi jest niemal zerowa: Yves nigdy nie szuka blasku, pracuje, trzyma się, wytrzymuje.
Ta niezależność na poziomie 9 na 10 czyni go spokojnym wolnym strzelcem. Nie potrzebuje akceptacji ze strony grupy, idzie swoim tempem, pielęgnuje swój wewnętrzny ogród z konsekwencją mnicha. Można na niego liczyć z zamkniętymi oczami — lojalność jest absolutna — ale nie oddaje się łatwo: jego wrażliwość i energia pozostają wstrzymane, niemal tajemnicze. Pod tą bretońską rezerwą często jednak wrze silna intensywność kreatywna lub moralna, na wzór świętego Yvesa broniącego ubogich, czy Yvesa Kleina szukającego absolutu w niebieskim.
Jego umiarkowana dyplomacja zdradza człowieka prostolinijnego, czasem szorstkiego: Yves mówi, co myśli, bez owijania w bawełnę ani lizania butów, i nienawidzi pozorów. Jego humor, dyskretny, wślizguje się w formie suchego żartu u tych, którzy potrafią go słuchać. Nic krzykliwego, nic zbędnego — elegancja Yvesa to elegancja prostoty, właściwej linii, dokładnie jak szycie Saint Laurenta czy niski głos Montanda. To skała, na której bliscy opierają się przez całe życie. Towarzyszenie Yvesowi oznacza zaakceptowanie jego dyskrecji, by odkryć pod spodem wierność i głębię, które nigdy nie zawodzą. Solidny jak cis, i równie długo żyjący.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Yves podchodzi do miłości tak, jak się napina łuk: z kocim wyczuciem, śmiertelną precyzją i elektrycznym napięciem, które ustępuje tylko właściwemu celowi. Dla niego uwodzenie nie jest głośnym podbojem, lecz powolnym zanurzeniem, niemal naukowym. Szuka duszy zdolnej oprzeć się jego skorupie, temu twardemu i bezlitosnemu drewnu cisowego, które ukrywa słodki sok. Pociąga go głębia, trwałość, te, które nie pękają przy pierwszym oddechu zimy. Efemeryczna lekkość szybko go męczy; potrzebuje zakotwiczenia, połączenia, które przenika czas. W intymności jest zmysłowy, ale opanowany, oferując ciepło, które nie parzy, lecz otula. Nie szuka szalonej, niszczącej pasji, lecz cichej wieczności dwóch splecionych pod ziemią korzeni. Dla Yves’a kochać to budować niezdobyty fort, stworzony z cierpliwości i świętego drewna, w którym para staje się jedynym sanktuarium wobec kruchości świata. Daje wszystko, ale w zamian wymaga lojalności na każdą próbę, więzi, która, jak cis, pozostaje zielona nawet w najdłuższą noc.
„Cis”, od germańskiego iv: drzewo o bardzo twardym drewnie, symbol trwałości i długowieczności.
Dzięki świętemu Yves de Tréguier (XIII wiek), patronowi Bretanii; jest to jedno z najbardziej symbolicznych imion bretońskich.
Dniem imienin Yves jest 19 maja, ku czci świętego Yvesa de Tréguier. Chodzi o Yvesa Hélory de Kermartin, bretońskiego kapłana, sędziego i adwokata ubogich.
Ksiądz i sędzia, bezpłatnie bronił biednych przed sądami, stąd jego przydomek „adwokat ubogich”.
Yvon, Yvain i Ivo dla mężczyzn; Yvette i Yvonne dla kobiet, wszystkie wywodzące się z tego samego rdzenia.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.