Znaczenie: silny, witalny, zdrowy.
włoska forma Valère, od łacińskiego „valere”: być silnym, witalnym, zdrowym.
29 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Walery.
Biskup Galii na przełomie III wieku, następca świętego Euchaire'a. Prowadził swoją wspólnotę z determinacją w okresie wielkich turbulencji, zapewniając ciągłość i odporność grupy w obliczu przeciwności.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że prawdziwa siła tkwi w zdolności do stania na nogach i ochrony innych, gdy wszystko się chwieje. To przykład cichej wytrwałości, która trzyma wszystko w ryzach.
Źródło: Wikipédia
Valerio obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 29 stycznia; w Argentynie 22 stycznia.
Valerio to imię, które brzmi jak życzenie: pochodzi od łacińskiego czasownika „valere”, oznaczającego bycie w dobrym zdrowiu, bycie silnym, tego samego słowa powitania „Vale!”, którym Rzymianie się witali. Noszenie tego imienia oznacza idealnie wcielenie zdrowia, witalności i siły. Za nim stoi jeden z najstarszych i najbardziej prestiżowych rodów Rzymu, gens Valeria, który od początków Republiki dawał jej konsuli i generałów.
Powszechnie rozpowszechnione dzięki wielu świętym i męczennikom, Valerio przeszło przez stulecia, utrzymując aurę klasycznej solidności i skromnej elegancji. We Włoszech postrzegane jest jako silne, ale wyrafinowane męskie imię, nigdy zbyt krzykliwe, zdolne pasować zarówno do intelektualisty, jak i sportowca.
Dziś cieszy się stabilną popularnością i ma nowoczesny profil, jednocześnie zakorzeniając się w starożytności: noszą je redaktorzy, aktorzy i muzycy bardzo lubiani przez publiczność. Imię, które obiecuje charakter i niezawodność, z tym łacińskim akcentem, który nigdy nie wychodzi z mody.
Valerio, imię, które drży jak nacięta struna liry, niesie w sobie daleki echo valere, tej rzymskiej siły życiowej, która odmawia ugięcia. Nie jest to ten, kto krzyczy o swojej potędze, lecz ten, czyja obecność narzuca ciszę, niczym stoicki atlet czy rzeźbiarz z czasów renesansu, który zamienia marmur w kamień. Jego przewodnim ideałem jest odporność duszy: wierzy, że piękno rodzi się z oporu. Cecha dominująca: niepodważalna godność, „spokojna siła”, która przywodzi na myśl te wiersze Wergiliusza o cierpliwości kamieni. Nie łamie się, lecz tka. Pod pozorem siły bije serce, które każdy gest mierzy miarą swojej wewnętrznej prawdy. Valerio jest żywą fortecą; oferuje swoje ramię nie z powodu słabości, lecz z wyboru architektonicznego. Wciela myśl, że zdrowie to nie tylko brak choroby, lecz pełnia bytu. Jak mówi stare włoskie przysłowie, często przypisywane ludowej mądrości: « La forza non è nella muscolatura, ma nella volontà » (Siła nie tkwi w mięśniach, lecz w woli). Valerio jest tą wcieloną wolą, filarem, który, mimo burz, pozostaje jedynym stałym punktem w świecie dryfującym.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Valerio nie podbija, lecz zdobywa z przemyślaną powolnością. Jego uwodzenie jest zmysłowe, zakorzenione w dotyku i utrwalonym wzroku; kocha ciała, które mocno oddychają, pracujące dłonie i dusze, które nie boją się wysiłku. Nie toleruje nadmiernej kruchości ani niezdecydowania. Dla niego intymność jest braterską walką, w której ciała zderzają się, by się odnaleźć. Szuka partnerki, która będzie jego równą w sile duchowej: muz, która nie prosi o ochronę, ale chce być dzielona. Co go męczy? Płytkość, gry pozorów, dziecinne gry o władzę. Potrzebuje surowego ciepła, nagiej prawdy. Uwielbia wieczory, w których mówi się o namiętności, w których dotyka się bez tabu. Jest wymagającym kochankiem, który w zamian za swoją niepodważalną ochronę wymaga absolutnej lojalności. Nie obiecuje księżyca, oferuje stały grunt.
Oznacza „silny, zdrowy, wytrzymały, witalny”, od łacińskiego czasownika „valere” (być w dobrej kondycji, mieć siłę).
Zwykle 29 stycznia (święty Valerio, biskup Rawenny); istnieje jednak kilku świętych, których wspomina się również 22 stycznia i 14 czerwca.
Od łacińskiego imienia Valerius, właściwego antycznej rodowi Valeria, jednej z rodzin założycielskich Republiki rzymskiej.
Tak, Valeria, również rozpowszechnione i związane z świętą Valerią z Mediolanu (28 kwietnia).
Jest bardzo starożytnego pochodzenia, ale utrzymuje doskonałą żywotność i stałą popularność aż do dziś.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.