Znaczenie: szanujący swoich bliskich; trawa.
Z wietnamskiego „thảo”, które obejmuje pojęcie pobożności synowskiej („hiếu thảo”, „poświęcony rodzinie”) oraz pojęcie trawy lub rośliny („thảo mộc”).
3 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Tomasz.
Uczeń Jezusa z I wieku, pochodzący z Galilei. W obliczu ogłoszenia zmartwychwstania odmówił uwierzenia na słowo i zażądał dotknięcia ran, aby się o tym przekonać. Później towarzyszył swoim współbraciom aż do Indii, gdzie przekazywał swoje nauczanie.
Co z tego zostaje: Wątpliwość nie jest wadą, to forma rygoru intelektualnego, który chroni przed iluzją. Ma się prawo wymagać dowodów przed przyjęciem tego, co niewidzialne, i ta jasność umysłu jest siłą.
Źródło: Nominis
Thao obchodzi imieniny we Francji i w Niemczech 3 lipca.
Thao to imię wietnamskie, czerpiące z dwóch rejestrów drogich kulturze tego kraju: cnoty i natury. Pisane jako thảo, z jednej strony przywodzi na myśl pobożność synowską, ten głęboki szacunek wobec rodziców i przodków, który strukturyzuje moralność konfucjańską, a z drugiej trawę, roślinę, kruchą i żywotną zieleń.
W tradycyjnym Wietnamie nadanie takiego imienia oznacza pragnienie, by dziecko miało duszę oddaną, pokorną i lojalną wobec swojej rodziny. Często łączone z drugim elementem (Thu Thảo, Thảo Nguyên), pełni funkcję delikatnej nuty w imieniu złożonym. Jego krótki i otwarty dźwięk dobrze się sprawdza: w diasporze, zarówno we Francji, jak i w Stanach Zjednoczonych, Thao wymawia się łatwo i zachowuje swoją dyskretną elegancję.
Dziś imię to niesie ze sobą wizerunek skromności i czułości, zapach Azji Południowo-Wschodniej, który pociąga swoją prostotą. Wyraża przywiązanie do korzeni i pewien wdzięk bez zbytniej ostentacji, daleki od krzykliwych imion.
Thao mieści się w całości w jednym obrazie: trawie. Nic spektakularnego, ale coś niezniszczalnego, co zgina się pod wiatrem i zawsze się prostuje. To być może najlepszy klucz do zrozumienia tego wietnamskiego imienia, w którym splata się cnota synowska i świat roślinny: osobowość elastyczna, wytrwała i głęboko przywiązana do bliskich.
Pobożność synowska, która zamieszkuje słowo thảo, rysuje temperament lojalny, szanujący innych, wrażliwy na miejsce każdego w grupie oraz na pamięć o starszych. Wyobrażamy sobie Thao jako osobę uważną, która słucha przed mówieniem, która pomaga bez żądania uznania i która nie znosi niepotrzebnych konfliktów. Jego siła nie leży w blasku, lecz w stałości: jest z tych, których nie słychać często, ale na których zawsze można polegać.
Aspekt „trawy” dodaje nutę świeżości i pokory. Thao nie musi stać na szczycie; rośnie tam, gdzie go się posadzi, i w końcu zazielenia wszystko wokół siebie. W imieniu często złożonym pełni zresztą rolę delikatnego odcienia, tego, który łagodzi i harmonizuje.
W numerologii ósemka nadaje mu piękny kręgosłup: poczucie odpowiedzialności, cierpliwość budowniczego, smak dobrze wykonanej pracy. Wyczuwa się kogoś, kto idzie regularnymi krokami ku swoim celom, bez szumu i bez zadęcia, zawsze mając na oku tych, których kocha. Dyskretny, ale solidny, czuły, ale wiarygodny: Thao to rodzaj uspokajającej obecności, której wartość ocenia się z czasem, jak łąka, która pozostaje zielona w każdej porze roku.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Thao nie goni płomieni, pozwala im przyjść, prowadzony przez intuicję korzeniową, głęboką i cichą. Dla niego uwodzenie jest aktem odwróconej pobożności wobec rodziców: oferuje niezachwianą uwagę, tę, która karmi tak, jak ziemia karmi trawę. Nie lubi efemerycznych gier ani głośnych namiętności, które rozpadają się przy pierwszym wietrze. To, co go przyciąga, to stabilność, to domowe ciepło, w którym czuje się u siebie, zakorzeniony. Jego zmysłowość jest zmysłowością żywej materii, dotykowa, realna. Z kolei to, co go natychmiast męczy, to powierzchowność, ta pustka, która błyszczy bez substancji. Thao szuka wzajemnego zakorzenienia. Chce zbudować intymny, chroniony ogród, w którym szacunek jest głównym sokiem. Dla niego kochać to poświęcać swoją energię wzrostowi drugiej osoby, nie oczekując natychmiastowych plonów. To namiętność, która nie krzyczy, ale trwa, wytrzymała jak roślinność po sezonie suchym, nie do pokonania dzięki swojej łagodnej stałości i absolutnej lojalności.
Jest wietnamski, wywodzi się od słowa thảo, będącego połączeniem cnoty synowskiej i znaczenia „trawa, roślina”.
„Szanujący swoich bliskich, oddany” (filialna pobożność) oraz, dosłownie, „trawa, roślina”.
Dzień imienin Thao przypada 3 lipca, ku czci świętego Tomasza. Jest to apostoł Tomasz, zwany Didymem, który żył w I wieku.
W Wietnamie jest to przede wszystkim imię żeńskie lub unisex; tutaj jest używane jako męskie, co nadal jest możliwe.
Jak „ta-o” wymawiane łącznie, z miękkim „t”; diaspora często upraszcza je do „Tao”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.