Znaczenie: z lasu, z drzewa.
Z łacińskiego silva („las, leśny”), z znaczeniem „ta, która należy do lasu”.
3 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Sylwia.
Wielka dama rzymska z VI wieku, matka papieża Grzegorza Wielkiego. Wychowała syna w rygorze intelektualnym i moralnym, przekazując mu kulturę klasyczną oraz wiarę, które uczyniły go reformatorami Kościoła i wielkim myślicielem.
Co z tego zostaje: Tu uświadamia sobie, że edukacja nie jest dziedzictwem w postaci pieniędzy, lecz obecności i wymagań. Siła matki, która kształtuje przyszłość swojego dziecka przez wiedzę i przykład, pozostaje lekcją ponadczasową.
Źródło: Wikipédia
Silvia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 3 listopada.
Silvia wywodzi się z łacińskiego słowa silva, oznaczającego „las” lub „bór”, i oznacza „tę, która mieszka w lesie lub do niego należy”. Jest to imię o silnym klasycznym rezonansie: w mitologii rzymskiej Rhéa Silvia była matką Romulusa i Remusa, założycieli Rzymu. W kalendarzu świętych postacią odniesienia jest święta Silvie, matka papieża świętego Grzegorza Wielkiego, wzór cnoty i dobrego chrześcijańskiego wychowania.
W Hiszpanii i w hiszpańskojęzycznej Ameryce Silvia było bardzo popularne w środkowych dekadach XX wieku i zachowuje elegancki, nieco retro urok. Jej miękka brzmienie i związek z naturą nadają jej spokojny i romantyczny wygląd, przywołujący na myśl zielone krajobrazy i klasyczną kobiecość.
Dziś Silvia jest postrzegane jako imię szlachetne i ponadczasowe, skromne, ale z klasą, kojarzone z wykształconymi i zdecydowanymi kobietami. Wiele wielkich aktorek hiszpańskiego kina nosiło to imię, umacniając jego wizerunek spokojnej wyrafinowania.
Wierna swojemu leśnemu korzeniu, Silvia często posiada coś z ducha wolności: wyraźną niezależność, która potrzebuje przestrzeni, tak jak las potrzebuje powietrza. Nie jest z tych, którzy podążają za stadem; myśli samodzielnie i zaciekle broni swojego wewnętrznego świata. Pod spokojną powierzchownością tli się płodna wyobraźnia i artystyczna wrażliwość, w idealnej rezonansie z jej liczbą, dziewiątką, liczbą dusz idealistycznych i nieco marzycielskich.
Silvia nie szuka pierwszego planu — mało potrzebuje, by ktoś się nią zajmował — i woli obserwować, rozumieć, a potem działać. Ta dyskretność kryje bystry i ciekawy umysł, obdarzony spokojną energią, którą potrafi mądrze dozować: nic nie jest marnowane, wszystko jest ważone. Gdy się angażuje, jej lojalność jest solidna, ale zawsze przeżywana w wolności, nigdy w zależności.
Echo jej imienniczek pomaga ją lepiej poznać: klasyczna elegancja Silvii Pinal, muzyczna głębia Silvii Pérez Cruz, wrażliwość interpretatorki Silvii Abascal. Wszystkie dzielą ten powab spokojnej wyrafinowania, kobiety kulturalnej ze swoim ukrytym ogrodem. A tak jak święta Silvia, matka mądrego Grzegorza Wielkiego, jest w niej instynkt przekazywania, smak pielęgnowania tego, co piękne.
Jej mniej pociągająca strona: ta niezależność może przerodzić się w rezerwę, a nawet w pewien dystans, a jej nadwrażliwość może skłaniać ją do noszenia cierpień innych aż do zbyt ciężkiego obciążenia — cecha klasyczna dziewiątki. Czasami zbyt długo schodzi się w swój wewnętrzny las. Ale kto zdoła tam wejść, odkrywa Silviię lojalną, wyobraźnię i głęboko szlachetną, z tych, które są znacznie warte więcej, niż się wydaje na pierwszy rzut oka. Imię z klasą, dla duszy o głębokich korzeniach i rozpostartych skrzydłach.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W czasach rządów silvy, miłość Silvii nie jest spacerem po publicznym parku, lecz dzikim zanurzeniem w cień i mech. Nie goni za sztucznym blaskiem; przyciąga gęstością, tą magnetyczną aurą, która przywodzi na myśl wilżącą ziemię po deszczu. Zdobycie Silvii oznacza przyjęcie utraty poczucia czasu, zanurzenie się w pełnym porozumienia milczeniu, w którym zbędne słowa opadają jak suche liście. Wyznacza surową zmysłowość, tę zakorzenioną w ciele i teraźniejszości, daleką od powierzchownych blichtrów. Męczy ją sztuczność i zimna predeterminacja. Potrzebuje nieprzewidywalności, spontanicznego wzrostu, tej zielonej ciepła, która sprawia, że serce bije szybciej. Dla niej kochać to stać się lasem: gęstą, chronną przystanią, w której wreszcie odnajduje się pokój korzenia, który już się nie porusza.
Oznacza „z lasu” lub „z drzewa”, od łacińskiego słowa silva.
Jest pochodzenia łacińskiego i wywodzi się od słowa silva, co oznacza las lub las.
Tak: według legendy Rhéa Silvia była matką Romulusa i Remusa, założycieli Rzymu.
W języku hiszpańskim powszechną formą jest Silvia; Sylvia to najczęściej spotykana pisownia w języku angielskim i w innych językach.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.