Znaczenie: spokojna, zdrowa i bezpieczna.
Selma prawdopodobnie wywodzi się z arabskiego „salima” (być zdrowym i bezpiecznym, w pokoju), a jednocześnie jest odczytywana jako germańska forma żeńska imienia Anselme („boska ochrona”).
21 kwietnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Anzelm z Aosty.
Filozof i arcybiskup XI wieku, pochodzący z Doliny Aosty, aktywny w Anglii. Bronił niezależności swojego Kościoła wobec politycznych nacisków królów, akceptując wygnanie, zamiast się ugiąć. Sformułował również podejście do rozumu, dążące do zrozumienia świata za pomocą logiki i kontemplacji.
Co z tego zostaje: Poucza nas tu, że inteligencja może być aktem odwagi. Odmawianie poddania się niesprawiedliwości, nawet za cenę komfortu, pozostaje nienaruszonym ideałem godności.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · nobelprize.org
Selma obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 21 kwietnia.
Selma to imię podróżnicze, będące na skrzyżowaniu kilku światów. Jego najpowszechniejszy rdzeń jest arabski: od „salima”, oznaczającego bycie zdrowym i bezpiecznym, w pokoju — ta sama rodzina co Salma i Salomé. Jednak imię zawdzięcza część swojej europejskiej sławy literaturze: w XVIII wieku poematy ossiańskie Jamesa Macphersona uczyniły z „Selmy” mityczne szkockie miejsce, a entuzjazm skandynawski nastąpił, głównie dzięki wierszom Fransa Michaela Franzéna.
W krajach nordyckich Selma stała się prawdziwą instytucją, wyniesioną wysoko przez Selmę Lagerlöf, pierwszą kobietę laureatkę Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. We Francji chętnie kojarzy się ją z Anselme, którego byłaby żeńskim echem, co przynosi jej święto 21 kwietnia. Wynik: imię, które brzmi jednocześnie orientalnie, skandynawsko i śródziemnomorsko.
Dziś Selma przyciąga swoją dźwiękową łagodnością i wyglądem kosmopolitycznej mieszkanki miasta. Krótkie, śpiewne, bez ozdobników, przywołuje spokój („pokój”), jednocześnie zachowując zdecydowany charakter. Coraz częściej słychać je na francuskich placach zabaw, gdzie wnosi elegancki i ponadczasowy akcent z daleka.
Selma niesie w swoich dwóch sylabach obietnicę pokoju — „salima”, bycie zdrowym i bezpiecznym — i to wyczuwalne jest: w niej tkwi spokojna podstawa, zdolność do przywracania spokoju, gdy wokół wszystko się burzy. Ale nie ufajcie łagodności imienia: jej podwójne pochodzenie, arabskie i skandynawskie, nadaje jej temperament bardziej złożony, niż się wydaje. Z jednej strony śródziemnomorska ciepłota, gościnność, zamiłowanie do więzi; z drugiej nordycka rezerwa, spokojna niezależność kobiety, która nie potrzebuje nikogo, by iść naprzód.
Naznaczona przez swoją literacką chrzestną Selmę Lagerlöf, wizjonerską opowiadaczkę i pionierkę, często ma płodną wyobraźnię i rwie się do pisania. Selma obserwuje, notuje, opowiada. Lubi historie, swoje i cudze, i potrafi patrzeć na świat z równą czułością i przenikliwością. Jej ciekawość pcha ją w podróż, realną lub wewnętrzną; zamknięta zbyt długo, szybko się nudzi.
W sferze serca to dyskretna lojalistka. Nie odsłania się przed każdym, ale ci, których przyjmuje, mogą liczyć na wierność skały. Przypisuje się jej naturalną elegancję, ten nonszalancki szyk imion kosmopolitycznych, oraz szczyptę suchego humoru, który rozbraja napięcia. Selma nienawidzi otwartego konfliktu; woli dyplomację, krok w bok, formułę, która łagodzi.
Jej wyzwanie? Nie uciekać w bańkę spokoju do tego stopnia, by unikać tego, co przeszkadza. Gdy odważy się wyrazić swoje przekonania — a ma ich sporo — Selma ujawnia spokojną siłę, która robi wrażenie. Pokój, tak, ale pokój z charakterem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Selma, której etymologia nosi ślad ocalonego pokoju, nie podbija, otula. Jej uwodzicielskość jest cichym pieszczotliwym dotknięciem, obecnością, która uspokaja, zanim zacznie upijać. Nie potrzebuje krzyku, by być słyszaną; jej charyzma tkwi w tej niezachwianej pewności, w tym „zdrowiu” duszy, które przyciąga złamane serca poszukujące schronienia. Kocha z płynną, płynącą głębokością, niezdolną do zamknięcia się w sztywnych, emocjonalnych klatkach. Co ją męczy? Niepotrzebne zamieszanie, okrutne gry władzy, które zdradzają kruchość. Szuka boskiej harmonii, tego wspólnego „zbawienia”, w którym dwie dusze nie zderzają się ze sobą, lecz przeplatają jak stare korzenie. Dla niej miłość nie jest bitwą do wygrania, lecz przystanią, w której się mieszka. Pragnie partnera, który potrafi docenić łagodność długiego spojrzenia, który znajduje swoją siłę we wzajemnej kruchości. Wkrótce zmęczy się, jeśli zamieszanie zastąpi ukojenie, i zniknie z gracją wiatru, który przestaje wiać, pozostawiając po sobie ciszę ciężką od niewypowiedzianych słów.
Pochodzi głównie z języka arabskiego, od „salima” (znajdować się w pokoju, być zdrowym i bezpiecznym); jest również powiązany z żeńską formą germańską imienia Anselm i spopularyzowany w Europie Północnej przez poezję ossiańską.
„Spokojna”, „zdrowa i bezpieczna”, idea bezpieczeństwa i pokoju.
21 kwietnia, w dzień świętego Anzelma, w związku z tym imieniem.
Nie, jest zdecydowanie żeńskie, nawet jeśli dzieli swój rdzeń z męskimi imionami, takimi jak Salim czy Anselme.
Odnotowało wyraźny wzrost popularności od lat 2000, ale od dawna istnieje w Skandynawii i w świecie arabskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.