Znaczenie: ten, kto ratuje, zbawca.
Z łacińskiego Salvator, „ten, który zbawia”, kalka z greckiego Sōtḗr; epitet Chrystusa jako odkupiciela ludzkości.
18 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Salvator d'Orta.
Szewc i hiszpański franciszkanin z epoki renesansu, urodzony w Geronie. Po porzuceniu zawodu szewca poświęcił swoje życie dyskretnemu służeniu swojej wspólnocie, podejmując się najcięższych obowiązków, takich jak gotowanie w Horta, zanim zmarł podczas misji na Sardynii.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by znaleźć swoją wielkość w pokorze pracy fizycznej, a nie w dążeniu do uznania. Jest to dowód na to, że godność nie zależy od statusu społecznego, lecz od stałości, z jaką służy się innym.
Źródło: Nominis
Salvador obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 18 marca.
Salvador to jedno z wielkich imion dewocyjnych w świecie hiszpańskojęzycznym, dziś dobrze znane we Francji: wywodzi się z łacińskiego Salvator, „ten, który ratuje”, tytułu nadanego Chrystusowi jako Odkupicielowi. Rozpowszechniło się głównie na Półwyspie Iberyjskim i w Ameryce Łacińskiej, związane z uroczystością Przemienienia Pańskiego (6 sierpnia) oraz z tytułami takimi jak Najświętszy Zbawiciel; nie jest przypadkiem, że cały kraj, El Salvador, nosi to imię, a jego stolica czci Zbawiciela Świata.
W Hiszpanii i w Ameryce Łacińskiej jest to imię o charakterze, bardzo obecne wśród pokoleń urodzonych w połowie XX wieku, z nutą godności i chrześcijańskich korzeni. Ale jego współczesny wizerunek to głównie podpis Salvadora Dalí: dzięki malarzowi z Figueras imię niesie ze sobą również aurę ekscentrycznego geniuszu, niemożliwego wąsa i sztuki łamiącej konwencje.
Dziś Salvador zachowuje ten podwójny, uroczy ostry rys: brzmi jak solidna i ochronna tradycja, ale też jak niezapomniana postać. Powaga bez sztywności, coraz więcej rodziców ponownie odkrywa je jako klasyczne imię pełne charakteru.
Kto nosi imię Salvador, nosi imię, które obiecuje wiele: „ten, kto ratuje”. I dziwnym trafem większość osób tak się nazywających nosi je z ujmującym połączeniem powagi i ciepła. Jego lojalność jest jego wielkim sztandarem: to właśnie ta osoba pojawia się, gdy naprawdę jej potrzebujemy, wiarygodne ramię rodziny i grona przyjaciół. Jego stabilność nadaje mu wygląd spokojnej skały, kogoś, do kogo zwraca się w burzy, wiedząc, że nie drgnie.
Ale nie wyobrażajcie sobie, że jest nudny ani uroczysty. Echo Salvadora Dalí unosi się nad tym imieniem i daje mu żyłkę fantazji i wspaniałej ekscentryczności: klasycznemu i opiekuńczemu Salvadorowi czasem ucieka błysk surrealistycznego geniuszu, sprytna riposta lub pomysł, którego nikt inny by nie miał. Ma tyle ambicji, co wrażliwości, tak więc dąży do swoich celów, nie deptając nikomu po stopach, napędzany bardziej chęcią ochrony swoich bliskich niż pragnieniem bycia w centrum uwagi.
Jego esencja jest esencją hojnego filara: dyplomatyczny, uważny, z życzliwym humorem, który rozbraja. Nie musi być centrum wszystkich uwag, choć gdy postanawia nim być, zapada w pamięć. Dziedzic tytułu Chrystusa Zbawiciela i nabożnego ducha pokoleń, które spopularyzowały je w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej, brzmi jak solidna tradycja o głębokich korzeniach. Ale dzięki swojemu dalinowskiemu charakterowi nigdy nie jest do końca przewidywalny. Salvador jest w gruncie rzeczy przyjacielem, który wyrywa ci z opresji i przy okazji wywołuje śmiech swoim odkryciem, do którego zdolny był tylko on. Twardy, ciepły, z nutą wolnego artysty.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Salvador nosi w sobie sakralną powagę, tę, która należy do Zbawiciela, nie poprzestającego na patrzeniu, lecz działającego. W miłości jest architektem wzajemnych ratunków, uwodzicielem, którego ciepło promieniuje jak ciepło jesiennego słońca: intensywne, złote, nieodparte. Nie goni za sercami, lecz przyjmuje je z zmysłową godnością, która wymusza oddanie. Jego siła tkwi w tej milczącej obietnicy: „Trzymam cię, jesteś bezpieczna”. Jest przyciągany przez skrzywdzone dusze, te kruchości, które ma dar zamieniać w surową siłę. Jednak jego cierpliwość ma swoje granice; obojętność czy banalność głęboko go nudzą. Dla niego miłość jest codziennym odkupieniem. Potrzebny jest ogień, głębia, połączenie wykraczające poza sferę fizyczną, by dotknąć istoty rzeczy. Nie chce zwykłego pasażera, lecz towarzysza podróży, gotowego na przekraczanie burz razem z nim.
Z łacińskiego Salvator, „ten, który zbawia”, który tłumaczy greckie Sōtḗr. Jest to chrześcijański tytuł nadany Jezusowi jako Zbawicielowi świata.
Dosłownie „zbawca” lub „ten, kto zbawia”. Nawiązuje do Chrystusa Zbawiciela.
Imię Salvador ma swoje święto 18 marca, ku czci świętego Salvatora z Orta. Był on bratem mniejszym franciszkaninem.
Jego pochodzenie jest dewocyjne, ale dziś używa się go naturalnie jako klasycznego imienia, w dużej mierze dzięki postaciom takim jak Salvador Dalí.
Tak, a nawet nadaje swoje imię krajowi, Salwador, którego stolica oddaje cześć Zbawicielowi Świata.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.