Znaczenie: Ten, kto się kłania, pobożny.
Z arabskiego ساجد (sajid), imiesłów czynny czasownika sajada, „klękać”: ten, który kłania się w modlitwie; ten sam rdzeń s-j-d co sujud (klęknięcie) i masjid (meczet).
13 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me przypisuje ten dzień samemu imieniu. Nie łączy się z nim żadna postać: świętujemy samo imię.
Sajid dérive du verbe arabe sajada, « se prosterner », et désigne le fidèle en prosternation durant la prière. Ce n'est pas un prénom lié à une personne éponyme mais une qualité de dévotion valorisée dans l'islam.
Źródło: jamhoor.org
Sajid obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech i w Hiszpanii 13 września.
Sajid to męskie imię arabskie o silnym znaczeniu duchowym: oznacza „tego, który się kłania”, wiernego w modlitwie, pokornego i oddanego Bogu. Pochodzi od czasownika sajada, „klękać”, z którego wywodzą się również sujud (rytualny pokłon) oraz masjid, meczet, „miejsce, gdzie się kłania”. Imię, które wyraża pokorę i pobożność.
Rozpowszechnione w całym świecie muzułmańskim – arabskim, ale też perskim, urdu, tureckim (Sacit), od Maghrebu po Azję Południową – Sajid jest imieniem zarówno tradycyjnym, jak i ponadczasowym. Rodziny wybierają je ze względu na jego piękną wartość moralną i zdecydowane brzmienie, jednocześnie łagodne i stanowcze. Przywołuje spokojny, szanujący innych i godny temperament.
Dziś Sajid noszą znane osobistości, w szczególności w brytyjskiej polityce i indyjskim kinie, co nadaje mu otwarty i kosmopolityczny wizerunek. We Francji pozostaje rzadkie, ale doskonale rozpoznawalne, kojarzone z prostą elegancją oraz wartościami mądrości i stałości.
Sajid niesie w swoim imieniu gest: gest ukłonienia się, pokornie, przed czymś większym niż on sam. To wskazuje na kolor temperamentu, jaki mu się przypisuje — skromność, godność, głębia. Daleko od zamieszania, Sajid przywodzi na myśl człowieka spokojnego, refleksyjnego, który preferuje umiar wobec wybuchów, a stałość wobec efektownych gestów. Pod liczbą 7, liczbą życia wewnętrznego i poszukiwania sensu, posiada prawdziwe życie duchowe i intelektualne oraz potrzebę głębokiego zrozumienia świata.
Ta początkowa pokora nie jest nijakością: wręcz przeciwnie, opiera się na solidnym kręgosłupie moralnym. Sajid ceni sobie swoje wartości, swoje słowo, swoją godność; można na niego liczyć. Naturalnie wzbudza szacunek, nie siłą, lecz prostolinijnością. Dyskretny, nie musi się wyróżniać, by istnieć; jego spokojna obecność często wystarcza, by uspokoić otoczenie.
Hojny i lojalny, traktuje poważnie swoje zobowiązania wobec rodziny i przyjaciół. Przypisuje mu się wielkie poczucie obowiązku, zdolność do niesienia innych bez narzekania. Postacie publiczne dzielące jego imię — mężowie stanu, artyści — przypominają zresztą, że Sajid może połączyć tę wewnętrzną powściągliwość z pięknym sukcesem w świecie.
Jego wyzwanie? Nie pozwalać, by jego powściągliwość przechodziła w nadmierną powagę lub zamknięcie w sobie. Bo za mądrością często kryje się w nim wrażliwość i ciepło, które okazuje tylko najbliższym. Sajid należy do tych, którzy odsłaniają się powoli, ale trwale: solidny przyjaciel, wierny powiernik, człowiek równowagi, który idzie przez życie z podniesioną głową i pokornym sercem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Sajid nie ceni sobie ulotnych gier uwodzenia; szuka duchowej więzi, zjednoczenia dusz, w którym intymność staje się aktem wzajemnego oddania. Zmysłowy, ale poważny, podchodzi do namiętności jak do sakralnego rytuału, wymagającego całkowitej obecności i absolutnej bezbronności ze strony partnera. Przyciąga go ta cicha głębia, ta zdolność do oferowania absolutnego spokoju w spojrzeniu drugiego człowieka, zamieniając każdy moment czułości w formę emocjonalnego sujud. Z drugiej strony, co szybko go męczy, to płytkość, frywolna lekkość lub zimna obojętność. Ucieka od relacji, w których gra się w grę, ponieważ dla niego kochać to akt pokory: pochyla się ku drugiemu z intensywnością, która nie toleruje ani kłamstwa, ani rozproszenia. Szuka świątyni, a nie zwykłej przystani, i druga osoba musi być gotowa podzielić tę palącą sakralność.
Oznacza „tego, który się kłania”, wiernego w modlitwie, pokornego i pobożnego, od arabskiego sajada, „klękać”.
To arabskie imię, rozpowszechnione również w perskim, urdu i tureckim (w formie Sacit).
Tak, 13 września. Nie jest mu przypisany żaden święty ani postać: to Ucy.me przypisuje ten dzień samemu imieniu.
Tak: dzielą arabski rdzeń s-j-d, „klękać”. Meczet to „miejsce klękania”.
To męskie imię; jego żeńska forma to Sajida lub Sajidah.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.