Znaczenie: Rudy (o rudych włosach); lub król.
Roy wywodzi się głównie z szkockiego gaelickiego ruadh, oznaczającego „rudy”, a później został wzmocniony przez starofrancuskie roy („król”), co nadało temu krótkiemu i wyrazistemu imieniu podwójne znaczenie: „rudy” i „królewski”.
24 kwietnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Fidel.
Marc Roy, urodzony w Sigmaringen na początku XVII wieku, wybitny adwokat, który został kapucynem w Niemczech. Porzucił dochodową karierę, aby bronić swoich przekonań słowem, przemierzając przez dziesięć lat Europę Środkową, by przekonywać i łączyć ludzi, aż w końcu został zabity przez fanatyków za to, że odmówił odtrącenia się od swojej sprawy.
Co z tego zostaje: Widoczny jest tu przykład całkowitej spójności między jego wartościami a działaniem, nawet za cenę poniesienia wysokich kosztów. To dowód na to, że integralność i odwaga w obronie tego, w co się wierzy, pozostają siłami uniwersalnymi, wykraczającymi daleko poza kontekst religijny.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Roy obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 24 kwietnia.
Roy to imię o dwóch koronach. W Szkocji wywodzi się od słowa ruadh, „rudy” — pseudonimu członków klanów o ognistych włosach, z których najsłynniejszy to bohaterski banita Rob Roy MacGregor. W innych miejscach czytano je przez pryzmat starofrancuskiego roy, „król”, nadając mu pozór dyskretnego królewskiego powabu. W obu przypadkach jest krótkie, mocne i zdecydowanie surowe.
Imię rozkwitło w całym anglojęzycznym świecie w pierwszej połowie XX wieku, gdy przywoływało na myśl kowbojów i croonerów: gwiazda śpiewanego westernu Roy Rogers, rockowy głos o lirycznej amplitudzie Roy Orbison oraz geniusz pop-artu Roy Lichtenstein nadali mu wszystkim bardzo „mid-century” charakter, z robotniczym luzem.
Dziś Roy oddycha stylem vintage, zakorzenieniem i uczciwością — to imię bez ozdobników, z zapachem wielkich przestrzeni i starej piosenki. Dokonuje powolnego powrotu wśród rodziców przyciąganych retro klasykami jednej sylaby, dobrze uderzonymi, niosącymi ciepło, charakter i nutę spokojnego majestatu.
Roy jest własnym panem, kropka. Niezależność jest jego znakem rozpoznawczym – wytycza własną drogę, zachowuje dystans i niewiele robi na nim wrażenie to, co robi tłum. W jego postawie widać sznyt samotnego jeźdźca, w idealnej zgodzie z dziedzictwem wielkich przestrzeni imienia: pomyśl o klasie kowboja Roya Rogersa, o samotnym i zawrotnym głosie Roya Orbisona za jego czarnymi okularami, o wyjątkowej wizji artysty pop Roya Lichtensteina. Roy robi rzeczy po swojemu i nigdy się nie spieszy, by się tłumaczyć.
Imię oznacza „rudy” i, za pośrednictwem francuskiego, „król” – i w nim jest trochę z każdego z tych dwóch: iskierka rudego ciepła i spokojna, niewzruszona majestatyczność. Nie potrzebuje tronu ani reflektora; wystarcza sam sobie, z suchym humorem, który przejawia się dopiero, gdy zdecyduje, że go lubi. Jego energia jest regularna, raczej niż nerwowa – to numerologiczne „4”, to jest ten wiarygodny facet, który stawia się na miejscu, robi robotę i dotrzymuje swoich obietnic, nie robiąc z tego wielkiej afery.
Lojalny wobec tych, którzy na to zasłużyli, Roy pozostaje jednak selektywny w kwestii swojego kręgu. Preferuje kilka prawdziwych przyjaźni nad szeroki i powierzchowny tłum, a jego mały apetyt na uwagę sprawia, że jest całkowicie szczęśliwy, trzymając się z boku. W Royu jest pewna staroświecka godność, uczciwa, o duchu pracowniczym – bez fajerwerków, bez sceny, tylko zakorzeniony mężczyzna ze swoim własnym kodem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Roy, imię, które w sobie niesie płomień rudych włosów i koronę króla, nie zna letniej obojętności. W miłości jest siłą natury: pełną pasji, bezpośrednią, niemal prymitywną. Jego uwodzicielstwo nie bawi się w podchody; patrzy w oczy, narzuca swoją obecność tak, jak narzuca się szacunek, z intensywnością, która może być zawrotna. Przyciągany surową autentycznością, ucieka od gier mask i próżnej kokieteryjności. Szybko męczy go emocjonalna kruchość, niezdolność do poniesienia odpowiedzialności za swoje pragnienia lub słabości. Szuka równorzędnej partnerki, kogoś, kto jest w stanie utrzymać jego wzrok bez mrugania, kogoś, kto odważy się być tak samo królewski w swoich pęknięciach, jak i w swoich triumfach. Intymność jest dla niego terytorium do podboju i dzielenia się, wymianą sił, w której wrażliwość nie jest poddaniem, lecz sojuszem strategicznym i zmysłowym. Kocha z żarem tych, którzy wiedzą, że życie jest krótkie i że przyjemność trzeba chwycić pełnymi garściami, bez zbędnej wstydliwości.
„Rudy”, z gaelickiego ruadh (początkowo odnoszącego się do mężczyzn o rudych włosach) — oraz, za pośrednictwem starofrancuskiego roy, również „król”.
Oba te korzenie go karmią: gaelickie ruadh („rudy”) i starofrancuskie roy („król”). Szkockie znaczenie jest najstarszym i najczęstszym z pochodzeń.
Dzień imienin Roya przypada 24 kwietnia, ku czci świętego Fidela z Sigmaringen. Był on kapucynem, kapłanem i męczennikiem.
Rob Roy MacGregor był banitą i szkockim ludowym bohaterem XVIII wieku; „Roy” było jego przezwiskiem, od ruadh, „rudy”.
W pierwszej połowie XX wieku, era gwiazd westernów i croonerów, takich jak Roy Rogers i Roy Orbison.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.