Znaczenie: jasna, błyszcząca, zorza.
Roxane wywodzi się ze staroperskiego Raoxšna, oznaczającego „jasna, lśniąca”, od tego samego rdzenia, co słowo oznaczające blask i zorzę.
7 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Regina.
Młoda kobieta z rzymskiej arystokracji, w III wieku, w rejonie Alésia (Côte-d’Or). Odmawiając poddania się władzy cesarskiej i przemoc, wybrała śmierć, zamiast wyrzec się swoich przekonań. Jej ciało zostało ścięte, ale jej głowa, według legendy, miała staczać się aż do Chalon-sur-Saône.
Co z tego zostaje: Można odmówić ugięcia się przed siłą brutalną, nawet gdy ryzyko jest śmiertelne. To forma godności, która nie zależy od wiary, lecz od zdolności do bycia sobą w obliczu presji.
Źródło: Nominis
Roxane obchodzi imieniny we Francji, w USA i w Brazylii 7 września.
Roxane to imię, które błyszcze — w dosłownym sensie, ponieważ wywodzi się ze staroperskiego Raoxšna, oznaczającego „jasna, rozświetlona”. Historia nadała mu twarz: jest to twarz baktryjskiej księżniczki, której uroda poruszyła Aleksandra Wielkiego do tego stopnia, że poślubił ją w 327 roku p.n.e., w samym środku podboju Azji.
Ale Roxane zawdzięcza swoją francuską sławę przede wszystkim Edmondowi Rostandowi: jest piękną kuzynką, w której Cyrano de Bergerac jest szaleńczo zakochany, tą, dla której pisze się najpiękniejsze wiersze, ukrywając się. Od królowej Wschodu po bohaterkę z pióropuszem, imię zachowało romantyczny i dumny blask.
Jasne, eleganckie, odrobinę egzotyczne, Roxane przywołuje na myśl charakter i niezależność. Popularyzowane również przez piosenkę Roxanne zespołu The Police, przyciąga tych, którzy kochają imiona o silnej osobowości, między słoneczną delikatnością a ognistym temperamentem.
Roxane niesie w swoim imieniu światło i o tym wie. „Ta błyszcząca” – mówi staroperskie – i w istocie trudno ją przeoczyć, gdy wchodzi gdziekolwiek. Ale jej blask to nie tylko kwestia urody: to blask charakteru. Cechą dominującą jest u niej dzika, niemal niepodlegająca negocjacji niezależność. Roxane decyduje o swoim życiu, miłościach i walkach; nie prowadzi się jej, lecz idzie się za nią – albo szanuje ją.
Energiczna, ambitna, obdarzona prawdziwym rozmachem, odziedziczyła coś po swoich dwóch wielkich patronkach: po baktryjskiej księżniczce, która poślubiła Aleksandra Wielkiego na krańcach świata, i po bohaterce Rostanda, o którą zabiegali najbarwniejsi przedstawiciele francuskiego teatru. Od pierwszej czerpie odwagę i smak dla wielkich horyzontów; od drugiej – romantyczne wymagania, tę myśl, że serce zasługuje na coś więcej niż letniość.
Bo pod ogniem kryje się głębia. Roxane nie zadowala się pozorami – historia Cyrana nauczyła ją, że pragnie substancji, ducha, prawdy. Może być lojalna do granic wytrzymałości wobec tych, którzy zdołali przebić jej pancerz, a wobec innych – obojętna jak czysty lód. Jej stabilność jest bardziej zmienna niż jej duma: Roxane potrzebuje ruchu, nowości, podbojów.
Pokolenie Rostanda odczytane na nowo w nowoczesnym wydaniu, niesione przez kobiety o silnym umyśle, takie jak pisarka Roxane Gay, wciela w sobie kobiecość, która odmawia wyboru między delikatnością a mocą. Słoneczna, podbojowa iskra, Roxane zmierza ku światłu – swojemu – nie pytając nigdy nikogo o drogę.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod imieniem Roxane miłość nie jest nieśmiałością, lecz słonecznym natarciem. Dla niej uwodzenie jest aktem blasku: nie szepcze, promieniuje, przyciągając spojrzenia tą aurą zapowiadanej zorzy, która obiecuje rozproszyć cienie. W łóżku i w biały dzień, wymaga intensywności godnej jej baktryjskiego etymologicznego źródła; surowego światła, bez filtra i bez półcieni. Co ją fascynuje, to absolutna jasność intencji, ta zdolność drugiej osoby do świecenia własnym płomieniem, nie kradnąc jej blasku. Z drugiej strony, szybko nudzi ją moralny półmrok, podstępne gry i oszustwa, które przyciemniają istotę rzeczy. Roxane nie znosi nieprzezroczystości. Chce widzieć nagą duszę, drżącą, tak jasną, jak zapowiada to jej imię. Miłość dla niej jest złączeniem błyskawic, gwałtowna w swojej prawdzie, zmysłowa w swoim świetle, gdzie każde spojrzenie musi nieść ciężar nagiej prawdy.
„Świetlista, błyszcząca”, od staroperskiego Raoxšna, przywołująca blask i świt.
Księżniczka z Baktrii, która w 327 r. p.n.e. została żoną Aleksandra Wielkiego
Tak: Roxane to ukochana bohaterka Cyrana w sztuce Edmonda Rostanda (1897), co znacznie przyczyniło się do popularności tego imienia we Francji.
Roxane obchodzi imieniny 7 września, w dniu świętej Reine. Jest męczenniczką z Alésii.
Roxanne, z podwójnym n, to zapis anglosaski, upowszechniony m.in. przez piosenkę zespołu The Police.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.