Znaczenie: Pielgrzym do Rzymu.
Roméo wywodzi się ze średniowiecznej łaciny „romaeus”, która oznaczała pielgrzyma w drodze do Rzymu.
4 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Romeo z Lukki.
Carmelita z XIV wieku, osiadły w Lukce, w Toskanii. Wybrał prowadzenie życia całkowitego wyrzeczenia i ciszy, odrzucając przywileje swojej epoki, aby w pełni poświęcić się kontemplacji i samotności.
Co z tego zostaje: Może zdecydować się na odcięcie od hałasu świata, by lepiej usłyszeć to, co naprawdę ważne. To forma dyskretnego odwagi, która przypomina, że obecność wobec samego siebie jest wartością samą w sobie.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Roméo obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 28 lutego; we Francji i we Włoszech 4 marca.
Roméo wywodzi się ze średniowiecznej łaciny „romaeus”, która oznaczała pielgrzyma w drodze do Rzymu. Jego odniesienie religijne to błogosławiony Roméo, brat konwers z zakonu karmelitów, zmarły w 1380 roku podczas pielgrzymki, którego wspomnienie obchodzone jest 25 lutego. To jednak głównie Shakespeare uczynił to imię nieśmiertelnym: od „Roméo i Julii” (ok. 1595) jest ono samym symbolem namiętnego kochanka.
Imię o łacińskim, ciepłym i teatralnym blasku, Roméo odnotowało w ostatnich latach zauważalny powrót, popierany przez wizerunek zarówno romantyczny, jak i pop — od Roméo Beckhama po Roméo Elvisa. Kojarzy się z uwodzicielskim urokiem, intensywnością uczuć i dużą dawką czarowności. Męskie, wyraziste i słoneczne, jest to imię-postać, które nie pozostawia nikogo obojętnym.
Nie sposób usłyszeć imienia Roméo, nie myśląc o miłości z wielkiego A – cztery stulecia po Szekspirze imię pozostaje uniwersalnym synonimem płomiennego kochanka. A ci, którzy je noszą, często mają w sobie coś z tego płomienia: hojną energię, wyczucie wielkiego gestu, sposób przeżywania uczuć z pełną intensywnością.
Roméo jest romantykiem, teatralnym, serce bije mu mocno i trudno je ukryć. Lubi uwodzić, bawić, opowiadać – humor jest jego drugą bronią uroku. Za pielgrzymem z Rzymu, jaki wyłania się z etymologii, kryje się idea poszukiwania, drogi, pasji, za którą podąża się do końca. Lojalny w przyjaźni jak i w miłości, oddaje się całkowicie; gdy Roméo na kimś zależy, to naprawdę, a czasem aż do przesady.
Imię ma łacińską, ciepłą, śródziemnomorską aurę, dziś reaktywowaną przez postacie popowe takie jak Roméo Elvis czy Roméo Beckham – młodość, styl, kultura miejska. Nadaje mu to wygląd zarówno ponadczasowy, jak i bardzo aktualny, jak klasyka odtwarzana w wersji nowoczesnej.
Jego stabilność jest bardziej krucha: Roméo może się rozkręcać, nudzić, szukać iskry gdzie indziej, bo potrzebuje czuć, by czuć się żywym. Ale to właśnie czyni go ujmującym – nie oszukuje w kwestii emocji. Ambitny, ale nie wyrachowany, dąży raczej do brawury niż do władzy. W głębi, Roméo jest imieniem-postacią: imieniem kogoś, kto woli spłonąć dla tego, co kocha, niż stygnąć w rozsądku.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Roméo, ten pielgrzym duszy, nie lubi skrótów. Goni za absolutem, tą świętą destynacją, którą jest doskonałe zjednoczenie. Dla niego uwodzenie jest cichym pielgrzymowaniem, w którym każde spojrzenie jest etapem, a każdy dotyk cichą modlitwą. Nie szuka łatwego podboju, lecz surowej autentyczności połączenia, które przenika go w całości. Zmysłowy z konieczności, odkrywa drugą osobę tak, jak odkrywa się nieznaną katedrę: z zawrotną powolnością, dłonią, która muska, uchem, które się uspokaja. Jest zauroczony duszami, które niosą w sobie historię, tymi, które szły w deszczu, by pozostać na nogach. Z kolei powierzchowność go omija. Pusta próżność, efemeryczne gry i puste rozmowy natychmiast go wyczerpują. Potrzebuje głębi, wspólnego milczenia, które mówi głośniej niż tysiąc słów. Chce być schronieniem, ale i tym, kto wyrusza w przygodę. Dla niego kochać, to przekroczyć świat, by wreszcie znaleźć własny Rzym.
„Pielgrzym do Rzymu”, z łaciny średniowiecznej „romaeus”.
Imię Roméo obchodzone jest 4 marca na cześć świętego Roméo. Był on pielgrzymem z XIV wieku.
Imię jest starsze, ale „Roméo i Julia” uczyniło je światowo słynnym jako symbol miłości.
Tak, Roméo odnotowuje we Francji silny wzrost popularności od lat 2010.
Włoskie „Romeo”, którego francuską formą jest Roméo.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.