Znaczenie: bogaty w chwałę; potężny dzięki swej renomie.
Od germańskiego Hrodric, z hrod („sława, renoma”) i ric („potężny, król”), z znaczeniem „sławny swoją potęgą” lub „bogaty w sławę”.
13 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Rodrigo z Kordoby.
Mozarabski kapłan IX wieku, żyjący w Kordobie pod omajjadzkim panowaniem. Próbował pojednać swoich dwóch braci, jednego chrześcijanina i drugiego muzułmanina, zanim ten ostatni oskarżył go o odstąpienie od wiary. Skazany na śmierć za odmowę wyrzeczenia się swojej wiary, zachował swoją integralność aż do ścięcia.
Co z tego zostaje: Dowiedz się tu, że spójność rodzinna może pęknąć pod presją dogmatów, ale godność osobista pozostaje wyborem. Odmowa zdrady swoich przekonań, nawet w obliczu śmierci, jest ostatecznym aktem wolności.
Rodrigo obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 13 marca.
Niewiele imion brzmi tak epicko hiszpańsko jak Rodrigo. Pochodzenia germańskiego — hrod („chwała”) i ric („moc”) — było to imię ostatniego króla Wizygotów w Hiszpanii, don Rodrigo, a przede wszystkim Rodrigo Díaz de Vivar, Cida Campeadora, narodowego bohatera Kastylii. W średniowiecznej formie „Ruy” kroniki zapisywały je tysiące razy: Ruy Díaz.
Ta heroiczna i rycerska aura towarzyszy mu do dziś. Rodrigo przywołuje chwałę, odważność i średniowieczny romantyzm, nie sprawiając przy tym wrażenia archaizmu: jest to imię w pełni żywe w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej, noszone przez współczesnych reżyserów, muzyków i sportowców. Święty Rodrigo z Kordoby, męczennik mozarabski, nadaje mu ponadto miejsce w kalendarzu.
Dziś postrzegane jest jako imię eleganckie, pełne charakteru i z nutą przygody: mocne, ale harmonijne, tradycyjne, ale atrakcyjne dla nowych pokoleń.
Rodrigo nosi imię oznaczające „bogaty w chwałę” i zachowuje w swoim charakterze coś z tego wyrytego: jest zdobywcą, tym, kto dąży do wysokich celów z ambicją, która wyznacza jego profil od góry do dołu. Nie jest to przypadek, że jego imię to imię Cida; w Rodrigo jest żyła heroicznego i romantycznego, smak dla wielkich spraw i odważnego gestu.
Jego energia jest wysoka, a jego niezależność również: Rodrigo rzuca się w wir, podejmuje inicjatywę i nie czeka, aż ktoś otworzy mu drogę. Jest lojalny wobec swoich z niemal rycerską wiernością, choć jego dyplomacja pozostaje przeciętna, ponieważ skłania się ku bezpośredniej szczerości, a nie do subtelnego manewrowania. Gdy wierzy w coś, mówi o tym i broni tego. Ta mieszanka odwagi i lojalności czyni go wspaniałym towarzyszem broni i lojalnym przeciwnikiem.
Ma ostry humor i szczyptę wyobraźni, która karmi jego awanturniczą stronę, tę potrzebę horyzontu, którą zdradza jego liczba 5. Lubi być doceniany — jego potrzeba uwagi jest zauważalna — ale zdobywa ją siłą nadgarstka, czynami, a nie pozowaniem. Jego piętą Achillesową jest niecierpliwość: ten sam pragnienie chwały, które go popycha, może go uczynić nieco lekkomyślnym lub skłonnym do przeskakiwania z jednego podboju na drugi bez umocnienia poprzedniego, a jego przeciętna stabilność odzwierciedla ten stały pęd do przodu. Gdy Rodrigo nauczy się łagodzić swój zryw cierpliwością i dobrze wybierać swoje bitwy, zdobywca dojrzewa w prawdziwego lidera: odważnego, wiernego i zdolnego przekształcić swój chwalebny zapał w trwałe sukcesy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Rodrigo, ten syn chwały i władzy, nie zamierza zdobywać miłości lekkomyślnie. Dla niego uwodzenie jest aktem prestiżu, demonstracją magnetycznej siły, w której pasja musi być tak olśniewająca jak jego renoma. Szuka partnerki zdolnej błyszczeć u jego boku, równorzędnej osoby, której blask nie przyciemni jego własnego. Jego podejście jest bezpośrednie, cielesne i intensywne; kocha z królewską żarliwością, ofiarując całkowitą oddanie tej, która zgodzi się dzielić z nim emocjonalnym tronem. Jednak uwaga: jeśli odkryje przeciętność lub obojętność, wycofa się z lodowatą chłodością. Rutyna jest jego piętą achillesową; potrzebuje stałej iskrzy, pasji, która uzasadni jego emocjonalny wkład. Bez tego wzajemnego podziwu i żywego płomienia szybko porzuca, preferując szlachetną samotność wobec związku, który straciłby swój smak.
„Bogaty w chwałę” lub „potężny dzięki swej renomie”, od germańskich rdzeni hrod („chwała”) i ric („potęga”).
To imię germańskie z epoki wandalów, bardzo zakorzenione na Półwyspie Iberyjskim.
Tak: El Cid Campeador był Rodrigo Díaz de Vivar, choć kroniki średniowieczne nazywały go „Ruy Díaz”.
To średniowieczna skrócona forma Rodrigo, wciąż używana jako imię i nazwisko w świecie lusofonicznym i hiszpańskojęzycznym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.