Znaczenie: mała dziewczynka; łaska.
Imię o wielu źródłach: zdrobnienie imion kończących się na -nina (Giovannina, Antonina), gruzińska forma Nino lub hiszpańskie niña („mała dziewczynka”).
14 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Nino.
Ewangelizatorka IV wieku, postać założycielska Gruzji. Zafascynowana, a następnie sprzedana w niewolę na królewskim dworze, zdobyła szacunek wszystkich dzięki swej nieustającej hojności i dobroci, nawracając najpierw królową, a potem króla i cały lud.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że nie jest konieczne posiadanie władzy, aby wpływać na świat. To spokojna siła wytrwałości i dobroci może przekształcić całe społeczeństwo.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Behind the Name · Wikidata
Nina obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie, w Niemczech i w Polsce 14 stycznia.
Nina to mały klejnot wśród imion: krótkie, łagodne, niemal palindromiczne, czyta się i wymawia je w ten sam sposób w wielu językach. Jego pochodzenie jest wielorakie — włoska zdrobniała forma Giovannina lub Antonina, gruzińska forma Nino, noszona przez świętą, która ewangelizowała Gruzję w IV wieku, a także hiszpańskie słowo niña, oznaczające „mała dziewczynka”. To bogactwo nadaje mu kosmopolityczny i ponadczasowy urok. Przez długi czas szeptane jako czułe przezwisko, Nina stała się pełnoprawnym imieniem i od lat 2000 cieszy się we Francji dużym powodzeniem. Przywołuje na myśl drobny i wyrafinowany kobiecy wdzięk, artystyczną duszę — trudno nie pomyśleć o Ninie Simone lub o projektantce mody Ninie Ricci. Eleganckie, ale nie pretensjonalne, łagodne, ale nie mdłe, Nina ma ten retro i muzyczny urok imion, które wydają się istnieć od zawsze i które z przyjemnością odkrywamy na nowo w każdym pokoleniu.
W czterech literach imienia Nina kryje się cały charakter: drobna na pozór, ale obdarzona ogromną duszą. To osoba wrażliwa, delikatna, która wszystko odczuwa z intensywnością — muzyka daje jej dreszcze, niesprawiedliwość wzbudza w niej bunt, a czuły gest ją wzrusza. Nie sposób myśleć o tym imieniu, nie słysząc głosu Niny Simone, głębokiego i poruszającego: kryje się w nim artystyczny ogień, głębokość, której nie widać na pierwszy rzut oka.
Pod swoim łagodnym obliczem Nina skrywa piękną niezależność. Ma swój świat wewnętrzny, swoje pasje i przekonania, a nie lubi, gdy ktoś w nie wkracza. Jako dyplomatka i osoba wyczulona na detale, unika czołowych konfliktów, ale nie pozwala, by ją deptano: jej łagodność ma charakter. Często można ją spotkać nieco z boku, pogrążoną w marzeniach, obserwującą, zajętą tworzeniem lub kontemplacją.
Jej fantazja jest fantazją estety — ma smak dla pięknych rzeczy, retro urok i odrobinę bohemizmu, jakby odziedziczony od projektantki mody Niny Ricci, tak samo jak od wokalistek, które nosiły to imię. Kosmopolityczna z natury (Nina jest używana wszędzie, od Gruzji świętej Nino po kraje słowiańskie i hiszpańskojęzyczne), ma duszę podróżnika i otwarty umysł. Jej lojalność wobec bliskich jest całkowita: ma niewielu przyjaciół, ale wybranych i ceni ich bardzo. Jako dziecko odrodzenia krótkich imion, Nina wciela w sobie tę ponadczasową elegancję, która przetrwa mody — imię, które wydaje się istnieć od zawsze i które z radością ponownie odkrywamy. Wyobrażamy ją sobie jako artystkę, niezależną, niezwykle ujmującą, gdy już uda się przebić jej skorupę. W skrócie: mała dusza artysty, wrażliwa i wolna, która pod swoją łagodnością skrywa niespodziewaną intensywność i siłę charakteru.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Nina, imię o wielu korzeniach, tka uwodzicielski czar, który jest jednocześnie słowiański, dziki i delikatny. W miłości jest tą gruzińską gracją, która rozbraja pozorną słodyczą, ale kryje w sobie duszę ognia. Nie uwodzi wulgarną prowokacją, lecz magnetyczną obecnością, tą hiszpańskiej niña, która bawi się Twoją uwagą, zanim ją porwie. Dąży do głębokiej więzi, w której zmysłowość dialoguje z inteligencją. Co ją przyciąga, to autentyczna pasja, ten iskrzący błysk, który sprawia, że jej imię drży. Z drugiej strony, nuda jest jej najgorszym wrogiem; zimna i przewidywalna rutyna natychmiast ją męczy, niszcząc tę kruchą grację. Szuka partnera, który potrafi żeglować między czułością a odwagą, miłości, która ceni lekkość jej imienia, nie czyniąc z niej lekkości serca. Dla Niny kochanie jest subtelną sztuką: to ofiarowanie swojej wewnętrznej dziewczynki, jednocześnie domagając się żaru dorosłej, pełnej pasji kobiety. Każdy pocałunek musi być obietnicą, każda cisza – porozumieniem. Chce być tą gracją, która zostaje, a nie tą, która przemija.
Zależnie od pochodzenia: „mała dziewczynka” (hiszp. niña), „gracja” lub zdrobnienie imion na -nina.
Różnorodne pochodzenie — gruzińskie (święta Nino), słowiańskie, włoskie i hiszpańskie.
14 stycznia, ku czci świętej Nino, ewangelizatorce Gruzji.
Początkowo tak (Antonina, Giovannina…), ale dziś nadawane jest jako pełne imię.
Tak, to jedno z najmodniejszych krótkich żeńskich imion we Francji od lat 2000.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.