Znaczenie: jasna, ta, która przynosi światło.
Z łacińskiego lux, lucis („światło”), za pośrednictwem imienia rzymskiego Lucia, żeńskiego odpowiednika imienia Lucius.
13 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Łucja z Syrakuz.
Młoda kobieta z Sylicylii z IV wieku, zmarła męczeńską śmiercią podczas prześladowań za panowania cesarza Dioklecjana. Rozdała swój majątek najuboższym, aby leczyć swoją matkę i innych chorych, a następnie odmówiła wyrzeczenia się swoich przekonań wobec sędziego, który groził jej śmiercią.
Co z tego zostaje: Jej życie przypomina nam, że wewnętrzne światło nie gaśnie pod presją władzy. Wzywa nas, byśmy pozostali wierni temu, co uważamy za słuszne, nawet gdy wszystko wydaje się działać przeciwko nam.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Lucie obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 13 grudnia.
Lucie, to światło w formie imienia. Bezpośrednio wywodzące się z łacińskiego słowa lux, przywołuje na myśl świętą Lucię z Syrakuz, sycylijską męczenniczkę IV wieku, która stała się patronką niewidomych i wzroku, obchodzoną 13 grudnia w samym sercu najdłuższych nocy w roku. W Skandynawii święta Lucia oświetla zresztą przesilenie, a młode dziewczyny w koronach świec: trudno o coś bardziej słonecznego.
We Francji imię Lucie przeżyło swój złoty wiek w okresie Belle Époque, a następnie wielki powrót od lat 80. i 90., napędzany falą imion delikatnych i retro-chic. Dziś kojarzy się z czymś czułym, jasnym i uspokajającym, bez przesadnej słodyczy.
Imię rzuca obraz jasnej, ale nigdy nie banalnej delikatności: spokojnego blasku i dyskretnego ciepła. Przechodzi przez pokolenia z ponadczasową elegancją, tak samo dobrze pasując do babci urodzonej w 1930 roku, jak i do dzisiejszej małej dziewczynki.
Lucie wyróżnia się raczej swoją dyskretną ciepłotą niż gwałtownymi wybuchami. Zgodnie ze swoim świetlistym etymologicznym pochodzeniem, rozświetla pomieszczenie, nigdy go nie przytłaczając: jej wrażliwość, podniesiona do maksimum (9 na 10), czyni ją wyjątkową słuchaczką, zdolną wyczuć nastrój innych, zanim jeszcze padnie jakiekolwiek słowo. W połączeniu z bardzo wysoką dyplomacją, ta odbiorczość czyni ją naturalną pacyfikatorką, tą, która rozbraja napięcia uśmiechem i dobrze dobranym zdaniem.
Jej lojalność jest jak skała: gdy Lucie przywiązuje się do kogoś, to na długo, a jej bliscy wiedzą, że mogą na nią liczyć zarówno w złe, jak i w dobre dni. Ma też realną dawkę fantazji, czułą wyobraźnię, która kocha małe poezje codziennego życia, nigdy nie popadając w nachalną ekscentryczność. Jej energia i ambicja pozostają umiarkowane: Lucie nie jest z tych, którzy łokciami otwierają sobie drogę ani gonią za reflektorami. Idzie swoim tempem, z uspokajającą stabilnością.
Wyczuwa się za nią aurę wielkich Lucie: spokojną odwagę Lucie Aubrac, uśmiechniętą wytrwałość mistrzyni. Imię, balansujące między babcią z 1930 roku a dzisiejszą małą dziewczynką, nadaje jej ten ponadczasowy urok, jednocześnie retro i świeży. Podsumowując: dusza łagodna, lojalna i świetlista, która woli grzać niż błyszczeć, ale której obecności nigdy nie zapomina się, gdy już odejdzie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lucie nie goni cieni; szuka dusz, które rezonują z jej własną, świetlistą częstotliwością. W miłości jest tą brutalną i dobroczynną jasnością, która rozpuszcza kłamstwa. Jej uwodzicielstwo nie jest pułapką, lecz promieniowaniem: przyciąga dzięki swojej olśniewającej szczerości, dzięki temu, że patrzy prosto w oczy, nie mrugając. Zakochuje się w inteligencji, w tej iskrze, która wprawia w drżenie jej łaciński umysł. Ale uwaga, jej światło ujawnia również pęknięcia. Nieprzezroczystość, podwójna gra czy pospolitość duszy natychmiast ją odrzucają. Lucie potrzebuje absolutnej przejrzystości; jeśli spróbujesz ukryć przed nią cokolwiek, gaśnie, zimna i zdystansowana jak niebo bez gwiazd. Oferuje namiętną, niemal sakralną miłość, w której prawda jest największym afrodyzjakiem. Dla niej kochać to oświetlać drugiego, ale też wymagać, by odważył się być widzianym, nagim i rzeczywistym, pod jej bezlitosnym wzrokiem.
Lucie wywodzi się z łacińskiego lux, lucis („światło”) za pośrednictwem rzymskiego imienia Lucia. Nawiązuje do św. Lucji z Syrakuz, męczennicy IV wieku.
Lucie oznacza „jasną”, „tę, która przynosi światło”.
Imię Lucie obchodzi się 13 grudnia na cześć świętej Lucji z Syrakuz. Była ona sycylijską dziewicą i męczennicą.
Bardzo popularne w epoce belle époque, odzyskało wyraźnie na znaczeniu od lat 80. i 90. XX wieku i pozostaje klasycznym, łagodnym i cenionym imieniem.
Lucia to forma łacińska, włoska i hiszpańska; Lucie jest jej francuską adaptacją. Ta sama etymologia, to samo znaczenie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.