Znaczenie: Z Laurentum; ukoronowany wawrzynem.
Lawrence wywodzi się z łacińskiego Laurentius, co oznacza „mieszkaniec Laurentum” (miasto położone w pobliżu Rzymu, którego nazwa nawiązuje do laurowego drzewa, symbolu zwycięstwa).
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Łukasz.
Diakon Kościoła Rzymskiego w III wieku, za pontyfikatu Sykstusa II. Stając w obliczu wymogu wydania bogactw swojego zakonu, wolał przedstawić ubogich, chorych i wykluczonych jako prawdziwe skarby, które należy chronić. Następnie stawił czoło swojej egzekucji z nieprzeniknioną godnością i poczuciem humoru, które stawiało opór jego katom.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że prawdziwa wartość wspólnoty tkwi w jej zdolności do przyjęcia najbardziej wrażliwych, a nie w jej dobrach materialnych. W obliczu przeciwności, odwaga przejawia się również w odmowie poddania się zastraszeniu oraz w trzeźwości wobec absurdu.
Lawrence obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 10 sierpnia.
Lawrence wywodzi się z łacińskiego Laurentius oraz od wielkiego rzymskiego męczennika, świętego Wawrzyńca, diakona słynącego z tego, że czuwał nad skarbami Kościoła — a gdy wezwano go do ich wydania, przedstawił biednych, mówiąc: „oto skarby”. Laur ukryty w imieniu nadaje mu antyczny blask zwycięstwa i honoru.
W języku angielskim imię ma wyrafinowaną, nieco uroczystą brzmienie — pełne „Lawrence” brzmi literacko i godnie, podczas gdy krótkie „Larry” staje się natychmiast swobodne i ciepłe. Nadano je zarówno poetom, jak i przygodnikom: romansopisarzowi D.H. Lawrence’owi, T.E. Lawrence’owi („Lawrence z Arabii”) oraz całej galerii mężów stanu i uczonych. Istnieje nawet pierwiastek chemiczny, lawrenc, nazwany w tradycji Ernesta Lawrence’a.
Dziś Lawrence czyta się jako solidne imię klasycznego dżentelmena — nigdy modne, nigdy niemodne, przeniknięte inteligencją i spokojnym autorytetem. To imię kogoś uczciwego i opanowanego, równie wiarygodnego jako profesor, sędzia czy jazzowy muzyk o imieniu Larry.
Lawrence to człowiek zasad — ten, który ma kręgosłup z drewna laurowego i kodeks, którego nie złamie. Jego stabilność i lojalność są bardzo wysokie, co nadaje mu spokojną godność i wiarygodność kogoś, kto dokładnie wie, kim jest. Ale połącz to z piękną dozą niezależności i bardzo realną ambicją, a otrzymasz coś więcej niż tylko stabilną obecność: Lawrence ma własne pomysły i dyskretny spokój, by je realizować, niezależnie od tego, czy oznacza to przekroczenie pustyni jak T.E. Lawrence, czy rozszczepienie atomu jak Ernest Lawrence.
Święty patron imienia idealnie nadaje ton. Święty Łukasz czuwał nad skarbami Kościoła, wyzwał prefekta i — co stało się słynne — zachował trzeźwość umysłu nawet na ruszcie. Oto sygnatura Lawrence’a: godność, z ukrytym tuż pod powierzchnią suchym humorem. Nie chwali się tym; jego potrzeba uwagi jest niska, a znacznie wolałby zdobyć szacunek niż oklaski. Kiedy Lawrence rzuca żart, trafia w punkt dokładnie dlatego, że nie spodziewano się go po kimś tak spokojnym.
Jego energia jest wyważona i zdecydowana, a jego dyplomacja czyni go rozsądnym głosem w pokoju — sprawiedliwym, zwięzłym, trudnym do zdestabilizowania. Jego wrażliwość jest bardziej dyskretna: Lawrence prowadzi głową bardziej niż sercem, co jest dokładnie powodem, dla którego przychodzą do niego z najbardziej kolczastymi problemami. Od niego emanuje aura erudycji, lekka literackość, echo wszystkich tych autorów i myślicieli, którzy nosili to imię. W skrócie, Lawrence to wiarygodny człowiek zasad, który przy bliższym poznaniu okazuje się dyskretnie zabawny, dyskretnie odważny i w pełni sobą. I tak — pozwala przyjaciołom nazywać go Larry.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lawrence, ukoroniony wawrzynem, podchodzi do miłości jak do zwycięstwa, które trzeba zdobyć, z łacińską elegancją, która nie toleruje ani pośpiechu, ani wulgarności. Jako naturalny uwodziciel, czaruje swoim wstrzemięźliwością, oferując stabilną i ciepłą obecność, podobną do chłodnego cienia świętego drzewa. Nie należy do tych, którzy gonią za słomianym płomieniem; szuka trwałej więzi, przymierza, w którym szacunek poprzedza pożądanie. Jego zmysłowość to zmysłowość precyzyjnego dotyku, spojrzenia, które wspiera, nie przerażając. Jednak uwaga: jego cierpliwość ma swoje granice. Co go natychmiast męczy, to niestabilność emocjonalna, fruwolność bez substancji lub dziecinne gry o władzę. Ucieka przed bezcelowym chaosem, preferując głębię pasji, która wpisuje się w czas. Dla niego kochać to akt wzajemnego ukoronowania, w którym każdy daje drugiemu godność bycia wybranym. W zamian wymaga bezwzględnej lojalności i inteligencji serca, ponieważ wawrzyn owija się tylko wokół solidnej kolumny.
Oznacza „z Laurentum”, miasta położonego w pobliżu Rzymu, a w szerszym znaczeniu „wieńczony laurowym wieńcem” — laurowe drzewo jest klasycznym symbolem zwycięstwa.
10 sierpnia, jedno z najstarszych i najszerzej obchodzonych świąt męczeńskich w kalendarzu rzymskim.
To warianty tego samego imienia; „Lawrence” to najczęstsza pisownia amerykańska, a „Laurence” ta, która bardziej zbliża się do brytyjskiej i francuskiej.
Tak — Larry to klasyczny, potoczny przydomek Lawrence’a (i Laurence’a).
Tradycja głosi, że został zamęczony na ruszcie, co uczyniło go patronem kucharzy, szefów kuchni i komików – z powodu żartu, który miał rzucić w trakcie męczeńskiej śmierci.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.