Znaczenie: Radość.
Joy wywodzi się z angielskiego słowa „joy” (radość), zapożyczonego ze starofrancuskiego „joie”, które z kolei pochodzi od łacińskiego „gaudium”, oznaczającego szczęście i wesele.
13 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Józef.
Bretański książę z VII wieku, który został pustelnikiem w Ponthieu. Odrzucił tron, aby żyć samotnie w chacie na klifach, wybierając samotność i pracę fizyczną zamiast władzy politycznej. Jego imię rozprzestrzeniło się następnie do Anglii, gdzie stało się źródłem imienia Joyce.
Co z tego zostaje: Można odrzucić władzę, którą nam proponują, aby wybrać prostsze i wolniejsze życie. To dowód na to, że odwaga czasem polega na powiedzeniu „nie” temu, czego społeczeństwo od nas oczekuje.
Źródło: Nominis
Joy obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 13 grudnia.
Joy to radość w formie imienia. Angielskie słowo wywodzi się wprost ze starofrancuskiego „joie” i łacińskiego „gaudium” — wesołości, przepełniającego szczęścia. Należy do pięknego rodu imion-cnot, które angielscy purytanie chętnie nadawali swoim córkom, obok Faith (wiara), Hope (nadzieja) czy Grace (łaska).
We Francji Joy zyskał sobie niedawno miejsce, kusząc swoim jasnym skrótem i przejrzystym znaczeniem, natychmiast zrozumiałym. Krótkie, pozytywne, międzynarodowe — spełnia wszystkie kryteria modnych imion z lat 2010–2020, w linii Lou, Zoé czy Liv.
Dziś Joy oddycha optymizmem i dobrym humorem. Trudno o imię bardziej otwarcie słoneczne: zapowiada kolory, zanim jeszcze powiemy cześć. Imię iskrzące, nowoczesne i celowo radosne, wybierane przez rodziców, którzy chcą położyć na kołysce życzenie szczęścia.
Joy niesie swój program w swoim imieniu i w pełni go akceptuje. Niemożliwe jest być ponurym, gdy nazywa się „radość”: Joy iskrzy, śmieje się głośno, rozświetla stoły i zamienia deszczowy poniedziałek w wydarzenie. Jej humor jest wysoki, energia jeszcze wyższa, a fantazja dopełnia reszty — ma wyczucie do ośmieszania problemów, do znajdowania komicznej strony katastrofy i do wciągania wszystkich w swój entuzjazm. Tam, gdzie ona przechodzi, atmosfera podnosi się o stopień.
Ale ta ekscentryczność nie jest powierzchownością. Za iskrzeniem Joy niesie poważny i piękny dziedzictwo imion-cnot purytan: radość jako wybór, jako dyscyplina niemal, jako sposób na utrzymanie się na nogach, cokolwiek się wydarzy. Jej dobry humor nie jest naiwnością, to siła; wyczuwa się w niej solidną odporność, zdolność do odbudowy, którą wspaniale podsumowuje optymizm jej imienia. Pomyślcie o Joy Harjo, poetce, która zamieniła ból w śpiew, lub o Joy Adamson, wolnej kobiecie o wielkim sercu.
Jako produkt niedawnej mody krótkich, pozytywnych i międzynarodowych imion, Joy wygląda celowo słonecznie w swojej generacji: to imię-uśmiech, wybrane jak życzenie. Pasuje do niej jak ulał. Jej wrażliwość pozostaje żywa pod śmiechem, jej stabilność jest nieco bardziej zmienna — Joy napędza się emocjami i nowością, nudzi ją rutyna, kocha ruch i spotkania. Lojalna, hojna, niezdolna do długiego trzymania ponurego wyrazu twarzy, jest z tych osób, przy których czuje się po prostu lepiej. Imię-antidotum, na zaraźliwą radość.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Sedukcja dla Joy to nie gra w chowanego, lecz ofiarowanie natychmiastowego blasku, ostrego światła, które nie pozostawia żadnej strefy cienia. Pochodząca ze starofrancuskiego „joie”, wciela w sobie czystą radość; jej podejście do miłości jest zmysłowe, bezpośrednie, niemal zawrotne. Nie stosuje subtelności: przyciąga tą promieniującą energią, tym rzymskim „gaudium”, które sprawia, że nerwy i zmysły drżą. Dla niej miłość jest wiecznym świętem, celebracją ciał i dusz. Szuka połączenia tak intensywnego, jak samo znaczenie jej imienia. Co ją męczy? Szarość, ponurość, wszystko, co dusi iskrę. Potrzebuje partnera, który potrafi tańczyć z nią na linie euforii, nigdy nie popadając w rutynę. Jej święto, 3 marca, oznacza to wieczne odrodzenie. Kocha z otwartością, która może wydawać się brutalna, ale jest poruszająco szczera. Żadnych niezdrowych gier, tylko paląca ciepło serca bijącego w rytmie radości, szukającego drugiej osoby, by podzielić się tą eksplozją życia, tą pełni, która jest ostatecznie częścią jej istoty.
Po prostu „radość”, od angielskiego słowa „joy”, które wywodzi się z łacińskiego „gaudium” za pośrednictwem starofrancuskiego „joie”.
Joy obchodzi imieniny 13 grudnia, w dzień świętego Josse. Był on brytyjskim księciem, który stał się eremitą w Ponthieu.
Z angielskiej tradycji purytanizmu, w której nadawano imiona-cnoty (Faith, Hope, Grace…), dziś odnowionej przez modę na krótkie i pozytywne imiona.
Jest ono zdecydowanie częściej żeńskie, choć w krajach anglojęzycznych może pojawiać się jako drugie imię męskie.
Tak: w języku francuskim „joie”, w języku włoskim „gioia”, w języku hiszpańskim „alegría” — wszystkie niosą ze sobą ideę szczęścia.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.