Znaczenie: Jahwe dał (dar od Boga).
Z hebrajskiego „Yehonatan” / „Yonatan” (יְהוֹנָתָן), łączącego boskie imię Jah(wé) z „natan” (dał) — „Jahwe dał”.
1 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Johannes.
Starszy syn króla Saula, książę Izraela w XI wieku przed naszą erą. Wybrał lojalność wobec swojego przyjaciela Dawida zamiast sukcesji do tronu, chroniąc go przed zazdrością własnego ojca aż do śmierci.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się tu, że przyjaźń może ważyć więcej niż władza lub tradycja. To akt czystego odwagi: wybór prawdy ludzkiej więzi nad blaskiem korony.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Wikidata · Wikipédia
Jonathan obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 1 marca.
Jonathan to imię daru i poświęcenia. W hebrajskim oznacza „Jahwe dał”, a jego nosiciel w Pismach Świętych jest jedną z najbardziej sympatycznych postaci Starego Testamentu: księciem, który powinien był odziedziczyć tron Saula, ale zamiast tego wlał całą swoją lojalność w swojego przyjaciela i rywala, Dawida. Ich przyjaźń – „dusza Jonathana złączyła się z duszą Dawida” – stała się w świecie zachodnim kryterium dla bezinteresownych i wiernych więzi.
W przeciwieństwie do świętych męczenników, Jonathan to imię z Biblii hebrajskiej, a nie kanonizowany święty, dlatego nie ma stałego święta; jego godność jest biblijna. Przez cały średniowieczny okres pozostawało rzadkie, a następnie rozkwitło po Reformacji, gdy angielscy purytanie zaczęli przyjmować imiona ze Starego Testamentu. W epoce nowoczesnej jest stałym i ciepłym faworytem w całym anglojęzycznym świecie i poza nim.
Dziś Jonathan wydaje się sympatyczny, inteligentny i całkowicie ujmujący – to imię bez pretensji, które dobrze się starzeje, od szkolnego podwórka po salę zarządu. Towarzyszy mu hojny zasób łatwych zdrobnień (Jon, Jonny, Nate) i czyta się jako dostępne, a nie surowe.
Gdyby lojalność była osobą, nazywałaby się Jonathan. Jego profil cechów osiąga szczyt w jednej cnotie ponad wszystkie – niemal doskonałej lojalności – i to właśnie ta jedna cecha nadaje ton wszystkiemu innemu. Jonathan to ten przyjaciel, który zjawia się o trzeciej w nocy, który strzeże Twoich sekretów aż do grobu, który dyskretnie stawia Twoje interesy przed własnymi i potrafi sprawiać wrażenie, że to go nic nie kosztuje. Nic dziwnego: jego imiennik to biblijny książę, który tak bardzo kochał Dawida, że oddał mu własne pretensje do tronu, byle tylko nie stracić przyjaźni.
Ale to nie jest podkładka pod stopę. Obok tej furiackiej wierności współistnieje prawdziwa ciepło i dowcip – dobry humor i żywa energia nie pozwalają mu nigdy być ponurym – oraz autentyczna dawka ambicji i talentu dyplomatycznego. Chce odnieść sukces i chce, by ci, których kocha, odnosili sukcesy razem z nim; jest budowniczym zespołów i sojuszy, a nie samotnym karierowiczem. Jego imię oznacza „dar od Boga”, i jest coś hojnego w Jonathanie: łatwo daje, nie szczędzi zachęt i rzadko prowadzi rachunki.
W wymiarze pokoleniowym imię przywołuje coś sympatycznego i zakorzenionego, a nie modnego ani staroświeckiego – biblijne imię z epoki Reformacji, które zadomowiło się w nowoczesnym życiu jako powszechny, dostępny i kompetentny „Pan Ktoś”. Oto atmosfera Jonathana: błyskotliwy bez arogancji, zabawny bez okrucieństwa, ambitny bez bezwzględności. Spójrz na jego kulturowych kuzynów – spokojny perfekcjonizm Ive, ciepło Groffa, ostry umysł Swifta – i znajdziesz inteligencję połączone z sympatią.
Jego jedyna słabość to ciemna strona tej ogromnej lojalności: może oddać się całkowicie ludziom, którzy tego nie zasługują, i przyjmuje zdradę boleśniej niż większość, po prostu dlatego, że się jej nie spodziewa. Ochronisz zaufanie do Jonathana, a zyskasz sojusznika na całe życie. Nie mógłby być niczym mniej.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Jonathan, ten boski dar, nie oferuje słomianego ognia, lecz płomienia, który spala z rzadką intensywnością. W miłości jest absolutnym darczyńcą, tym, kto inwestuje swoje serce tak, jak inwestuje się cenną fortunę. Jego uwodzicielstwo nie tkwi w werbalnej szermierce, lecz w namacalnej obecności, w ziemskim zakotwiczeniu, które wprawia duszę w drżenie. Przyciąga umysły szukające głębi, tych, którzy rozumieją, że miłość jest aktem wzajemnej wiary. Jednak jego hojna natura może uczynić go podatnym na rany; szybko nużą go dwuznaczne gierki, zimne manipulacje lub obojętność. Co go fascynuje, to czysta wzajemność, ta wymiana witalności, w której każdy gest jest ofiarą. Szuka zjednoczenia dusz, a nie tylko ciał. Aby go zatrzymać, trzeba być tak samo autentycznym jak on, ponieważ wykrywa najmniejsze fałszowanie. Kocha z żarem, który może być przytłaczający, ale też wyzwolicielski. Nie dąży do posiadania, lecz do dzielenia się, do stworzenia nierozłącznej więzi, w której czas staje, a każdy moment staje się darem otrzymanym od samego życia.
To hebrajskie „Yahwe dał” lub „dar Boga”, od boskiego imienia Yah połączonego z „natan”, dawać.
Najstarszy syn króla Saula i następca tronu, słynący z głębokiej i wiernej przyjaźni z Dawidem; zginął wraz z Saulem w bitwie pod Górą Gilboa.
Tak, 1 marca. Nie istnieje stałe święto rzymskokatolickie — Jonathan jest postacią z Starego Testamentu, a nie kanonizowanym świętym: data pochodzi z kalendarza imion, a nie z liturgii.
Współdzielą hebrajski rdzeń „natan” (dawać), a Nathan jest często używany jako zdrobnienie od imienia Jonathan, jednak są to dwa odrębne imiona biblijne.
Jon, Jonny (lub Johnny), Nate/Nathan oraz Jonty to najczęstsze.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.