Znaczenie: Pochodnia, jasne i błyszczące światło.
Z greckiego Helénē, tradycyjnie powiązanego z hélē („pochodnia, jasne światło”) lub z rdzeniem sel- („świecić, lśnić”).
18 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Helena.
Rzymska cesarzowa IV wieku, matka cesarza Konstantyna. Pochodząc z umiarkowanych warunków, wywierała znaczący wpływ polityczny, finansując budowę miejsc pamięci w Ziemi Świętej oraz wspierając najuboższych w Rzymie.
Co z tego zostaje: Jej droga pokazuje, że pochodzenie nie determinuje losu. Można przekształcić swoją pozycję w dźwignię, aby chronić dziedzictwo i służyć innym, z nieprzerwaną stałością.
Helen obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 18 sierpnia.
Helen wywodzi się z greckiego Helénē, tradycyjnie łączonego z hélē („pochodnia, jasne światło”) oraz z rdzeniem oznaczającym „świecić”. Jej najstarsza sława jest mityczna — Helena Trojańska, „twarz, która wypuściła w morze tysiąc okrętów”, której uroda wywołała wojnę trojańską. Jej długowieczność jest natomiast chrześcijańska: święta Helena, matka cesarza Konstantyna, odbyła słynną pielgrzymkę do Jerozolimy, gdzie, według tradycji, odkryła Prawdziwy Krzyż; jej święto przypada na 18 sierpnia. To podwójne dziedzictwo — pogańska uroda i święta determinacja — nadaje imieniu niezwykłą głębię.
Helen była niezwykle popularna w świecie anglojęzycznym na początku XX wieku i dziś postrzegana jest jako klasyczne, ponadczasowe i godne imię: eleganckie bez manieryczności, łagodne, ale silne. Nigdy nie podążała za modami, a właśnie w tym tkwi jej urok. Kojarzone z postaciami pełnymi blasku, od Helen Keller po Helen Mirren, emanuje gracją, inteligencją i spokojną odpornością — to imię, które promieniuje, a nie oślepia, i które nigdy naprawdę nie traci na aktualności.
Helen to imię, które promieniuje — Grecy kojarzyli je z pochodnią i z rdzeniem oznaczającym „świecić”, a Helen rzeczywiście niesie ze sobą pewne światło. Nie to z flesza; to regularne i ciepłe, wokół którego ludzie się gromadzą. Jej wybitnymi darami są empatia i wdzięk: ogromna wrażliwość i dyplomacja sprawiają, że Helen wyczuwa emocjonalny klimat pomieszczenia, zanim ktokolwiek otworzy usta, i łagodzi go z taktem, który wydaje się bez wysiłku — choć wcale taki nie jest. Jest zaciekle lojalna — przyjaciółką na trzydzieści lat, tą, która pamięta — i w niej tkwi siła, którą historia nieustannie potwierdza. Pomyślcie o jej imienniczkach: święta Helena, która w wieku blisko osiemdziesięciu lat przemierzyła imperium i wróciła po tym, jak (według legendy) odnalazła Prawdziwy Krzyż; Helen Keller, która zamieniła niewyobrażalne przeciwności losu w życie pełne zaangażowania. To paradoks Helen — łagodna na powierzchni, z granitu pod spodem. Jest na tyle niezależna, by podążać własną drogą, ale robi to dyskretnie, bez potrzeby publiczności (to małe pragnienie uwagi wiele mówi). Jest tu też wyobraźnia, miłość do piękna, poezji i starych rzeczy obciążonych historią — logiczne dla imienia sięgającego Heleny z Troi. Jej energia jest bez pośpiechu; woli zrobić jedną rzecz wspaniale niż dziesięć w pośpiechu. Ponadczasowa, godna i dyskretnie promienna, Helen jest spokojnym centrum, które wszyscy w sekrecie pragną mieć w swoim życiu — i klasycznym imieniem, które nigdy naprawdę nie wychodzi z mody. Cierpliwie czeka, aż dorównasz jej poziomowi.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Helen kocha tak, jak pochodnia pożera: intensywnie, bez rezerwy, oświetlając każdy zakamarek duszy partnera. Jej uwodzicielskość nie jest nieśmiałym zbliżeniem, lecz naturalnym promieniowaniem, magnetycznym ciepłem, które przyciąga spojrzenia jak ćmy do ognia. Szuka blasku, żywej pasji, która sprawia, że cienie tańczą, i szybko nudzi ją letniość, zimna obojętność, która działa na nią jak przepalona żarówka neonowa. Dla Helen miłość jest aktem światła; chce zobaczyć drugą osobę, naprawdę, w jej emocjonalnej nagości. Płonie dla tych, którzy mają w sobie ogień, dla błyszczących umysłów, które nie boją się ujawnić swojej prawdziwej twarzy. Ale uwaga: jeśli płomień wygasa, jeśli blask staje się matowy, Helen gaśnie. Nie bawi się w gry cienia. Chce miłości, która płonie, jasnej i wyraźnej, w której każde spojrzenie jest iskrą, a każde słowo płomieniem. Bez zbędnej tajemniczości, tylko palące ciepło autentycznego i olśniewającego połączenia.
Tradycyjnie kojarzone z greckim słowem oznaczającym „pochodnię” lub „jasne i błyszczące światło”.
Święta Helena, matka cesarza Konstantyna, która według tradycji odkryła w Jerozolimie Prawdziwy Krzyż.
18 sierpnia, święto św. Heleny w kalendarzach rzymskokatolickim i anglikańskim.
Tak — najstarszą nosicielką tego imienia jest mityczna Helena z Troi, „twarz, która wypuściła w morze tysiąc okrętów”.
Nell, Nelly, Lena i Ellie to czułe zdrobnienia; Elena, Hélène i Eleni są ich międzynarodowymi kuzynkami.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.