Znaczenie: Władca armii, dowódca oddziału.
Elementy germańskie *harja- „armia” i *waldaz „władca, władza”, dające staroangielskie Hereweald i staronordyckie Haraldr.
1 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Harald.
Król Danii w X wieku. Wybrał, by przekształcić swoje królestwo, przyjmując nową kulturę i bardziej uporządkowane instytucje – zmiana, która wywołała gniew zwolenników dawnego porządku. Odmówił rezygnacji z tej wizji, aż rebelianci go zamordowali.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by zmienić zasady gry, nawet gdy stoi się na szczycie piramidy. To forma odwagi, która akceptuje ryzyko izolacji, by służyć idei większej niż ja.
Źródło: Nominis
Harold obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 1 listopada.
Harold jest jednym z wielkich germańskich imion wojennych, utworzonym z elementów oznaczających „armię” i „władcę” oraz noszonym przez królów na terenie Skandynawii i Anglii, z najsłynniejszym Haroldem Godwinsonem, ostatnim koronowanym królem anglosaskim, który zginął w Hastings w 1066 roku, ponoć trafiony strzałą w oko. Przez wieki uosabiał dowodzenie i wojskową determinację.
Imię przeżyło silny renesans w epoce wiktoriańskiej i edwardiańskiej, gdy moda na średniowieczne i „szlachetne” imiona wyprowadziła Harolda na czoło rankingów w krajach anglojęzycznych. Dlatego dziś wydaje się wyraźnie przestarzałe: przywołuje na myśl dziadków, stałość lat wojny, tweed i mocne uściski dłoni, a także komików, takich jak akrobata kina niemego Harold Lloyd.
Dziś Harold należy do zdecydowanie retro rejestru, jest rzadki wśród noworodków, ale dojrzały do takiego odrodzenia w stylu vintage, jakie już przywróciło do łask imiona takie jak Arthur i Albert. Nosi aurę niezawodności, powagi i starych zasad, jest poważnym i nieco uroczystym imieniem, z ciepłym zdrobnieniem (Harry, Hal), które czeka na nie wewnątrz.
Harold przybywa z ciężarem tysiącletniej korony i stałością człowieka, który nie marnuje swoich słów. To imię kute z wojennych słów staronordyjskiego i staroangielskiego: hari, „armia”, i weald, „władca”, i widać to wyraźnie: Harold z Twojego życia jest dyskretnym dowódcą, tym, który trzyma linię, podczas gdy temperamenty bardziej błyszczące zbierają zasługi. Lojalność i stabilność, oba zaliczane do jego mocnych stron, czynią go przyjacielem, który jest zawsze obecny nawet dwadzieścia lat później, pamięta o Twoich urodzinach, pożycza Ci drabinę i nigdy nie robi z tego wielkiej afery. Wyobraźnia i potrzeba uwagi pozostają w tyle, i w tym właśnie sedno sprawy: Harold nie goni za reflektorami ani nie buduje zamków z piasku. Woli budować coś solidnego i pozwolić mu stać.
Pod tą niepozorną powierzchnią kryje się prawdziwa ambicja, ale jest to ta, która dojrzewa powoli, z głową w dół; ambicja Harolda Wilsona kierującego rządem lub Harolda Blooma, który dyskretnie przebudowuje nasz sposób czytania. Jego humor jest suchy, a nie olśniewający, podawany z kamienną twarzą, łatwo go przeoczyć, jeśli nie jest się uważnym. I tak jak jego najsłynniejszy imiennik, Harold Godwinson trzymający się mocno w Hastings, ma w sobie upór tych, którzy bronią tego, co swoje, oraz zaciekłe poczucie niezależności.
Imię niesie z sobą niewątpliwie vintage’ową aurę: tweed i mocny uścisk dłoni: dziadkowie, determinacja czasów wojny, Harold Lloyd wiszący na zegarze i nietracący przy tym flegmatycznego spokoju. Dziś ten bardzo przestarzały aspekt staje się dyskretnie cool. Współczesny Harold przyjmuje swoje dziedzictwo bez przepraszania: nadmiernie wiarygodny, człowiek zasad, nieco zamknięty w sobie, i nieskończenie ciekawszy, gdy już zasłuży się na to, by przełamać jego rezerwę. Lekceważ jego lojalność na własne ryzyko; to jest w nim najsilniejsza cecha.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Harold nie jest zdobywcą serc siłą brutalną, lecz imperatywną strategią swojej germańskiej natury. W miłości uosabia Hereweald: władcę, który nie uwodzi pochlebstwami, lecz magnetyczną, gęstą i niepodważalną obecnością. Przyciąga tych, którzy szukają solidnej struktury, wodza zdolnego prowadzić taniec dwojga z łagodnym autorytetem. Jego zmysłowość jest staronordycka: bezpośrednia, przyziemna, bez zbędnych ozdobników. Nie bawi się w nieśmiałe uwodzenie; przejmuje inicjatywę, wyznacza rytm. Co go męczy, to niezdecydowanie, brak charakteru lub słaba wola. Harold wymaga partnerki zdolnej podążać za jego rozkazami, jednocześnie stawiając godny opór. Szuka sojuszu, a nie poddania. Dla niego kochanie jest aktem wspólnego władania, w którym pasja rodzi się z absolutnego zaufania do jego kierownictwa. Jest bezpośredni w swoich pragnieniach, precyzyjny w oczekiwaniach i wierny prawu swojego wewnętrznego plemienia. Nie dąży do podbicia duszy, lecz do stania się jej nieusuwalnym strażnikiem.
Oznacza „władca armii” lub „dowódca oddziału”, od germańskich elementów oznaczających „armię” i „władza/moc”.
To imię germańskie, pojawiające się w formie staroangielskiej Hereweald i staronordyckiej Haraldr, noszone przez kilku królów nordyckich i anglosaskich.
Harold obchodzi imieniny 1 listopada, w dniu wspomnienia świętego Haralda. Był on królem Danii, który nawrócił się i działał na rzecz ewangelizacji swojego królestwa.
Harold Godwinson (Harold II), ostatni koronowany anglosaski król Anglii, poległ w bitwie pod Hastings w 1066 roku.
Osiągnął swój szczyt popularności w krajach anglojęzycznych pod koniec XIX i na początku XX wieku, a dziś czyta się go jak urocze imię vintage.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.