Znaczenie: hełm woli, ten, którego chroni jego wola.
Z germańskiego Willahelm, złożonego z wille „wola” i helm „hełm, ochrona”, czyli „tego, którego wola chroni”.
10 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Wilhelm z Bourges.
Francuski szlachcic z XII wieku, był mnichem cysterskim, a następnie arcybiskupem Bourges. Odrzucił komfort, jaki dało mu urodzenie, wybierając ubóstwo i służbę najuboższym, stawiając czoła oporowi króla i własnego kleru, by bronić biednych i domagać się sprawiedliwości.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że prawdziwa szlachetność nie tkwi w pozycji, lecz w odwadze, by wybierać swoje wartości pod prąd. Jego życie przypomina, że uczciwość czasem wymaga porzucenia wszystkiego, by pozostać wiernym własnemu sumieniu.
Guillaume obchodzi imieniny we Francji i w Hiszpanii 10 stycznia.
Guillaume to imię budowniczych i zdobywców. Upowszechnione w całej Europie przez Wilhelma Zdobywcę, księcia Normandii, który w 1066 roku został królem Anglii, przeżyło średniowiecze jako imię książąt, hrabiów i krzyżowców, zanim trwale zakorzeniło się w arystokracji, a następnie we francuskiej ludności. Jego angielska wersja, William, stanie się jednym z najpopularniejszych męskich imion w świecie anglosaskim.
We Francji Guillaume doświadcza wspaniałego powrotu od lat 70. do 90. XX wieku, gdzie figuruje wśród najczęściej nadawanych męskich imion. Kojarzy się z dyskretną elegancją, nieco mieszczańską, ale ciepłą, nigdy nie popadającą w sztywność. Imię zachowuje szlachetny blask odziedziczony po swoim etymologicznym znaczeniu – „zbrojną wolę” – pozostając jednocześnie bliskim dzięki swoim czułym zdrobnieniom.
Dziś Guillaume przywołuje obraz spokojnego, wykształconego i sympatycznego mężczyzny, w stylu Guillaume'a Caneta czy Guillaume'a Gallienne'a. To klasyk, który nie wychodzi z mody: poważny, ale nie nudny, dystyngowany, ale nie sztywny.
Guillaume nosi imię zdobywcy, i czuć to w nim — ale bez obaw, zdobywa on raczej serca niż królestwa. Za tymi szlachetnymi brzmieniami, odziedziczonymi po książętach Normandii, kryje się wyjątkowo zrównoważony temperament, niemal bezczelnie swobodny. Guillaume nie jest ani zapalczywy, ani letni; idzie naprzód z otwartą energią (7) i otwarcie wyrażaną ambicją (7), które nie dążą do przytłoczenia, lecz do zjednywania. To jest ten lider, który nie musi podnosić głosu: jego autorytet wypływa wprost z jego etymologii — hełm woli, ta determinacja, która chroni, zamiast atakować.
To, co czyni go ujmującym, to jego humor (7): Guillaume posługuje się ironią z rozbrajającą naturalnością, zdolny rozładować napięte spotkanie trafnym żartem. Jego niezależność (7) skłania go do wytyczania własnej drogi bez proszenia o pozwolenie, ale jego lojalność (7) czyni z niego przyjaciela, na którym można polegać przez lata. Znajdziemy tu bardzo „guillaume canet-owski” miks: dyskretny urok, powaga, która nie bierze siebie na poważnie, elegancja bez zadęcia.
Jego umiarkowana fantazja (6) nie pozwala mu być czystym kartezjaninem: Guillaume lubi nieco szalone projekty, improwizowane eskapady, ale zachowuje stabilność (6), która zawsze przywraca go do sedna. W kwestii uwagi porusza się w strefie średniej (5) — zadowolony z bycia docenianym, nigdy zależny od spojrzenia innych. Podsumowując, Guillaume to ten rzadki towarzysz, który potrafi prowadzić, nie dominując, śmiać się, nie wyśmiewając, i pozostawać wiernym, nie dając się spętać. Wola w hełmie, tak, ale z podniesionym hełmem i uśmiechem na ustach.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Guillaume, niczym stoicki bastion, podchodzi do namiętności z powściągliwą, niemal wojowniczą intensywnością. Jego podejście nie jest ani bezczelne, ani frywolne; uwodzi swoją obecnością, tą aurą niezniszczalności, która fascynuje tak samo, jak przeraża. Pod swoim hełmem woli ukrywa rzadką czułość, czułość obrońcy, który decyduje się otworzyć swoją twierdzę przed jedną i jedyną duszą. Czego pragnie, to więzi, która wytrzyma ogień przeciwności, związku, w którym lojalność jest ważniejsza niż przemijający płomień. Przyciąga go spokojna siła, ta, która nie ulega wiatrom przeciwnym. Z drugiej strony szybko nudzi go niestabilność emocjonalna i powierzchowna lekkość. Dla niego kochać to jednocześnie akt obrony i ataku: chce chronić swojego ukochanego, będąc jednocześnie chronionym przez absolutne zaufanie, jakim obdarza. Gdy jego serce zostanie zdobyte, staje się nieprzejednanym strażnikiem płomienia, który pielęgnuje z niemal monastyczną dyscypliną.
Guillaume wywodzi się z germańskiego Willahelm, od wille „wola” i helm „hełm, ochrona”. Rozpowszechnił się w całej Europie już we wczesnym średniowieczu.
Dosłownie „hełm woli”: ten, kto jest chroniony przez swoją determinację.
10 stycznia, ku czci świętego Wilhelma z Bourges, arcybiskupa z XIII wieku.
Nie, to imię wyłącznie męskie. Jego dawna żeńska forma, Guillemette, wyszła z użycia.
Bardzo popularny w średniowieczu wśród szlachty, jego współczesny szczyt we Francji przypada na lata 1975–1995.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.