Znaczenie: z rodziny Juliusza.
włoska żeńska forma imienia Julien, od łacińskiego „Iulianus”, pochodzącego od gens Iulia.
16 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Juliana z Nikomedii.
Młoda kobieta z III wieku, pochodząca z Nikomedii w Azji Mniejszej. Odmówiła małżeństwa narzuconego przez jej rodzinę i narzeczonego, który został prefektem, i poddała się torturom oraz ścięciu, aby zachować wolność sumienia.
Co z tego zostaje: Można powiedzieć „nie” presji społecznej, nawet jeśli pochodzi od tych, których kochamy. Ta wewnętrzna stanowczość w obliczu przeciwności pozostaje wzorem cywilnego i osobistego męstwa.
Giuliana obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 16 lutego.
Giuliana sięga starożytnego Rzymu: jest to żeńska forma Giuliano i odnosi się do prestiżowego rodu julijskiego, szlachetnego domu Juliusza Cezara, który twierdził, że wywodzi się z mitologicznego Iulusa, a zatem z bogów. Wyróżniony rod dla imienia, które posiada również silne skojarzenia z chrześcijaństwem, dzięki świętej Giulianie z Nikomedii, męczenniczce pierwszych wieków.
To imię wieczne, o dyskretnym wdzięku: wyrafinowane, a jednocześnie ciepłe, poważne, a zarazem czułe. Brzmi harmonijnie, lekko arystokratycznie i nadaje się do wielu łagodnych i czułych przezwisk. We Włoszech było bardzo popularne przez cały XX wiek, kojarzone z silnymi osobowościami takimi jak aktorka Giuliana De Sio czy kobieta biznesu Giuliana Benetton.
Dziś Giuliana postrzegana jest jako imię wiarygodne i dobrze wychowane, przywodzące na myśl solidność i tradycyjne wartości. Nie jest krzykliwe, ale to właśnie ta cecha nadaje mu dyskretny i trwały urok, wcielając zaufanie kobiety, która budzi zaufanie już przy pierwszym spotkaniu.
Giuliana, łacińska siostra Juliana, niesie w sobie nieusuwalny ślad gens Iulia. Jej charakter nie jest cichym szeptem, lecz marmurowym echem: wciela w sobie archetyp kapłanki-żołnierki, łącząc zaskakującą grację Artemidy ze stoicką surowością Marka Aureliusza. Kierowana ideałem dignitas, odrzuca przeciętność z zimną dumą. Jej dominującą cechą jest nieugięta, niemal wojownicza lojalność, która skłania ją do ochrony swoich z rzadką intensywnością. Nie dąży do podobań, lecz do wywoływania wrażenia swoją obecnością. Jak mówił Cyceron, „Sława jest cieniem cnót”, a Giuliana kroczy w tym cieniu z naturalną elegancją. Urodzona pod znakiem rodziny, posiada naturalny autorytet, ten, który nie krzyczy, lecz narzuca się. Jest artystką, która rzeźbi swoje życie dłutem obowiązku, znajdując w porządku formę dzikiej piękności. Jej święto, 16 lutego, pokrywa się z szczytem zimy, okresem, w którym szlifuje swój umysł, z dala od zbędnych rozrywek, aby pozostać wierną swojej wewnętrznej linii.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Giuliana nie bawi się w łatwą grę ulotnego uwodzenia. Podejmuje intymność jak strategiczne podboje, łącząc wyrafinowaną zmysłowość z wymogami moralnymi. Aby ją oczarować, trzeba mniej ją chwaląc, a bardziej wciągnąć ją intelektem; szuka partnera, który sprosta jej żarowi, równego sobie, który nie boi się jej blasku. Kocha z palącą, niemal posesywną intensywnością, ofiarując całkowitą oddanie temu, kto zdobył jej zaufanie. Jednak jej ideał lojalności czyni ją nietolerującą zdrady lub wahania. Szybko nudzi ją powierzchowność i dziecinne gry władzy. Wolę autentyczne ciepło głębokiej więzi nad ulotne ciepło namiętności bez dna. Giuliana chce kochać tak, jak żyje: z honorem, pasją i absolutną jasnością. Jeśli szukasz lekkiej przygody, idź dalej; jeśli szukasz skały, jest tu, gotowa podzielić swój świat, ale pod warunkiem, że będziesz godny wstąpienia do niego.
Oznacza to „należący do gens Julia”, starożytnego rzymskiego rodu Juliusza Cezara, który rzekomo wywodził się z mitologicznego Iulusa.
16 lutego obchodzone jest wspomnienie świętego Juliana z Nikomedii; inną godną uwagi datą jest 19 czerwca (święty Julian Falconieri).
Giulia wywodzi się bezpośrednio od gens Iulia, podczas gdy Giuliana jest formą żeńską imienia Giuliano, czyli wariantem oznaczającym „z rodu juliuszowego”.
W języku francuskim odpowiada to Julienne lub Juliane; w języku hiszpańskim i portugalskim – Juliana.
Tak, ma łacińskie pochodzenie, ale pozostawało bardzo popularne we Włoszech przez cały XX wiek i nawet dziś wcale nie brzmi staroświecko.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.