Znaczenie: odważny z lancą.
Od germańskiego „ger” (oszczep) i „hard” (twardy, silny, odważny), co dosłownie oznacza „silny i dzielny z oszczepem”.
3 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Gerard z Brogne.
Oficer, który w X wieku został mnichem na terenie dzisiejszej Belgii. Założył opactwo w Brogne i zreformował liczne klasztory we Flandrii i w Lotaryngii, przywracając dyscyplinę i porządek w upadających wspólnotach.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by przekształcić swoją energię w budowanie, a nie w niszczenie. To dowód na to, że wytrwałość i poczucie wspólnoty mogą pozostawić trwały ślad.
Gérard obchodzi imieniny we Francji, w Brazylii i w Niemczech 3 października; w USA, w Hiszpanii i w Argentynie 16 października.
Gérard czerpie korzenie z podłoża germańskiego i frankońskiego: z „ger” (oszczep) i „hard” (twardy, odważny), oznacza on odważnego wojownika, tego, który trzyma się mocno w walce. Spopularyzowane w średniowieczu przez kult świętego Gérarda z Brogne, mnicha i wielkiego reformatora klasztorów benedyktyńskich, imię to mocno zakorzeniło się we Francji.
Jego złoty wiek przypadł na połowę XX wieku: lata 40. i 50. uczyniły je jednym z najczęściej nadawanych imion męskich, tak że dziś przywołuje ono całą generację, ojców i dziadków baby boomers. Gérard brzmi szczerze, swojsko i ciepło, z tym sympatycznym, lokalnym sznytem.
Długo nieco pomijane ze względu na swój „przestarzały” charakter, obecnie korzysta z retro uroku, który przywraca imionom vintage modę. Między fantazją Gérarda Philipe’a a naukową rygorystycznością Mercatora, Gérard pozostaje synonimem solidności, prostolinijności i wierności.
Gérard to kumpel, na którego można liczyć o trzeciej w nocy. Wykuty w germańskim metalu – „ger”, włócznia, i „hard”, odwaga – posiada trwałość, która nigdy nie zawodzi: stabilność i lojalność na pełnych obrotach, spokojna skała, której łatwo nie ruszy. Ale uwaga, pod zbroją kryje się niezły dowcipniś: humor to jego ukryty atut, ten, który rozładowuje napięcia przy grillu lub pastis. Typowy Gérard nie musi się popisywać (jego potrzeba uwagi jest minimalna); woli dobrze trafiony żart niż pozory.
Imię pokolenia Trzydziestu Wspaniałych Lat, osiągające szczyt popularności w latach 40. i 50., Gérard pachnie hojnym wujkiem, majsterkowatym sąsiadem, łagodnym patriarchą. Dziedziczy też aurę swoich słynnych nosicieli: kruchą klasę Gérarda Philipe’a, geograficzną precyzję Gerardusa Mercatora, pęknięty romantyzm Gérarda de Nerval. Koktajl rzemiosła i fantazji.
W sferze uczuć Gérard nie jest największym romantykiem w grupie (jego wrażliwość pozostaje skromna, ukryta za żartem), a jego ambicja jest umiarkowana: nie goni za tytułami, buduje coś trwałego. Umiarkowanie niezależny, ceni swoją autonomię, ale nie gra w samotnego rycerza. W skrócie: ciepły i dowcipny filar, lojalny do szpiku kości, który woli naprawiać świat kluczem dwunastką, niż przebudowywać go w kawiarni. Taki typ faceta, o którym mówi się z czułym uśmiechem: „Ah, ten Gégé...”.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gérard nie zaleca się, on zdobywa. Jego podejście to dobrze prowadzone oblężenie: cierpliwe, zdecydowane, z tą germańską intensywnością, która nie zna ani dwuznaczności, ani słabości. Dla niego uwodzenie jest aktem odwagi, demonstracją siły, która jest miękka, ale nieustępliwa. Przyciągają go dusze, które potrafią stać prosto, te, które mają w sobie „hard”, zdolne utrzymać jego wzrok bez ugięcia. Ucieka od lekkiej frywolności, od efemerycznej gry, która nie zostawia po sobie żadnego śladu; szuka tego, co istotne, cementu łączącego dwa żywoty. W miłości jest opiekuńczy, niemal terytorialny, ale ta posesywność bierze się z trzewiowej potrzeby bezpieczeństwa. Co go męczy? Ostentacyjna kruchość, dziecinne gry o władzę lub przewlekła niezdolność do podejmowania decyzji. Chce partnerki, która będzie jego sojuszniczką w życiu, z którą podzieli ciężar i chwałę. Głębokie połączenie, zakorzenione w rzeczywistości, gdzie pasja jest polem bitwy, na którym odnajdują się nawzajem, nago i silni, po szturmie.
Gérard jest pochodzenia germańskiego, utworzone z „ger” (oszczep) i „hard” (twardy, odważny), co oznacza „odważny z oszczepem”.
3 października, na cześć świętego Gérarda z Brogne, mnicha reformatora, zmarłego w 959 roku.
Tak, sięga on średniowiecza i osiągnął swój szczyt we Francji w latach 1940–1950.
Najczęstsze to Gégé, Gé i Gerry.
Tak: Gerard po angielsku, Gerardo po włosku i po hiszpańsku, Gerhard po niemiecku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.