Znaczenie: cis (Yves) / Bóg łaskawy (Jean).
Evann to forma bretońska powiązana z Yves (z celtyckiego/germańskiego iv, „cis”) i, poprzez formę walijską Evan, z Jean, „Bóg daje łaskę”.
19 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Iwo Heleriusz z Kermartin.
Ksiądz i sędzia z Bretanii z XIII wieku, znany ze swojej uczciwości. Bezpłatnie bronił biednych przed sądami, odmawiając ulegania korupcji ze strony możnych czy konwenansom społecznym.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że sprawiedliwość musi być służbą, a nie przywilejem. To lekcja odwagi: pozostać prostym, gdy wszystko skłania do ugięcia się.
Evann obchodzi imieniny we Francji 19 maja; w USA 24 czerwca.
Evann to nowoczesna, bretońska pisownia z podwójnym „n” imienia o podwójnych korzeniach. W odniesieniu do Yves sięga do celtycko-germańskiego „iv”, czyli „cis”, świętego drzewa bretońskich lasów; z kolei po stronie walijskiej, poprzez formę Evan, łączy się z Jean i jego pięknym hebrajskim znaczeniem: „Bóg okazuje łaskę”. Dwie historie dla jednego imienia.
Naturalnie obchodzi się je w święto św. Iwo, 19 maja: św. Iwo z Kermartin, adwokat ubogich i uczciwy sędzia XIII wieku, jest patronem Bretanii oraz ludzi prawa. Ten patronat stawia Evann pod znakiem sprawiedliwości i hojności.
Zdecydowanie zakorzenione w bretońskiej tożsamości, imię Evann przyciąga rodziny przywiązane do swojego regionu, jednocześnie oferując nowoczesną i międzynarodową brzmieniowość, zbliżoną do angielskiego Evan. Świeże, krótkie i słoneczne, jest to imię, które dobrze podróżuje, zachowując przy tym swój celtycki duch.
Evann rośnie pod podwójną gwiazdą, a wyczuwa się to w jego charakterze. Od Yvesa, świętego adwokata ubogich, odziedziczył ostry zmysł sprawiedliwości i równości: Evann źle znosi niesprawiedliwość, spontanicznie staje w obronie najsłabszych i zawsze szuka najuczciwszego rozwiązania. Niezawodny i prawy, wzbudza zaufanie jak dobry mediator.
Cis, to niemal nieśmiertelne drzewo, którego echa nosi, nadaje mu dyskretną odporność: Evann ugina się, ale nie pęka, przyjmuje ciężkie ciosy z zaskakującym spokojem i idzie dalej. Zakorzeniony, solidny, ma upodobanie do rzeczy trwałych: przyjaźni, rodziny, bretońskiej ziemi, z której często jest dumny.
Dyplomatyczny i lojalny, doskonale radzi sobie z pojednywaniem różnych punktów widzenia i nienawidzi jałowych konfliktów. Jego raczej spokojny temperament kryje piękną energię, która chętnie wyraża się w sporcie lub projektach zbiorowych, jak w przypadku młodego francuskiego piłkarza Evanna Guessanda.
W sferze uczuć jest wierny i czuły, przedkładając stałość nad słomiany zapał. Nie jest najbardziej gadatliwy w kwestii swoich emocji, ale jego uspokajająca obecność jest warta wszystkich słów. Ciekawski i otwarty, tak samo kocha swoje korzenie, jak i dalekie strony, a jego międzynarodowe brzmienie pasuje do niego: jedna noga w Bretanii, druga na wielkim otwartym morzu. Evann to rzadkie połączenie moralnej siły i łagodności, ziemskiej solidności i zrywu ku innym, imię, które brzmi słusznie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod czarem cisowego drzewa Evann posiada cichą, lecz potężną siłę przyciągania, zakorzenioną w mistycznej głębi. Nie goni za sercami; przyciąga je swoją obecnością, niczym starożytne drzewo, które oferuje swój cień. Jest zmysłowy, ale nie ostentacyjny; przede wszystkim szuka połączenia dusz, prowadzony przez tę boską łaskę, która jest wrodzona jego korzeniom związanym z imieniem Jan. Fascynuje swoim spokojem, bezwzględną lojalnością i tą bretońską łagodnością, która rozbraja nawet najtwardsze obrony.
Z drugiej strony powierzchowność natychmiast go męczy. Gry o władzę i puste rozmowy pozostawiają go obojętnym, zimnym jak kamień wobec wiatru. Potrzebuje partnerki, która potrafi z nim rozważać ciszę, dzielić chwile, w których czas zdaje się zawisnąć w bezruchu. Niewierność emocjonalna lub brak autentyczności to jego pięty achillesowe. Dla niego kochać to znaczy chronić z żarem, oferować niepodważalną stabilność, jednocześnie pozostawiając miejsce dla łaski głębokiego i szczerego porozumienia.
Jest to forma bretońska powiązana z Yves i, poprzez walijskie Evan, z Jean.
„Cis” od strony Yves, lub „Bóg daje łaskę” od strony Jean.
19 maja, dzień świętego Iwona, patrona Bretanii i adwokatów.
Evan, Ewan, Ewen, a także Yvan i Yves.
Nie, jest to imię męskie; jego bretońskie odpowiedniki żeńskie to raczej Enora lub Yveline.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.