Znaczenie: cis (drewno łukowe); łucznik.
Erwan to bretońska forma imienia Yves, wywodząca się z germańskiego i bretońskiego słowa iv („cis”), drzewa, z którego wykonywano łuki, stąd znaczenie „łucznik”.
19 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Iwo.
Ksiądz i sędzia z Bretanii z XIII wieku. Bezpłatnie bronił biednych przed potężnymi, odmawiając, by pieniądze dyktowały sprawiedliwość.
Co z tego zostaje: Można odmówić ugięcia się przed niesprawiedliwością, nawet gdy posiada się władzę. Hojność czasu i umysłu jest siłą, która niczego nie oczekuje w zamian.
Erwan obchodzi imieniny we Francji 19 maja.
Erwan to Bretania w pięciu literach. Jako bretońska forma imienia Yves, wywodzi się ono od słowa oznaczającego cis, to twarde i elastyczne drewno, z którego dawniej wyrabiano łuki — stąd wizerunek łucznika, który przylgnął do niego na stałe. Za nim stoi jeden z najbardziej kochanych świętych Zachodu: Yves Hélory de Kermartin, kapłan i sędzia XIII wieku, słynący z tego, że za darmo bronił biednych. Jako patron Bretanii i adwokatów, jest czczony 19 maja podczas wielkiego odpustu w Tréguier.
Noszone z dumą w całym regionie, imię Erwan stało się symbolem bretońskiej tożsamości, tak samo jak Gwenaël, Yann czy Soizic. Przywołuje na myśl wrzosowiska, morze i instynktowne przywiązanie do rodzimej ziemi.
Wychodząc poza Bretanię, by oczarować całą Francję, Erwan utwierdził się jako męskie imię szczere i solidne, o miękkim, ale mocno osadzonym brzmieniu. Regionalny klasyk, który stał się pewną wartością.
Erwan ma spokojną solidność cisu, od którego wzięło się jego imię: giętki, ale niezniszczalny, dyskretny, ale niemożliwy do złamania. To imię pachnie wrzosowiskiem i morską bryzą, a wydaje się przekazywać temu, kto je nosi, głębokie przywiązanie do swoich korzeni. Wyobrażamy sobie Erwana lojalnego aż do szpiku kości, z tych, którzy nigdy nie porzucą przyjaciela ani nie odwrócą się od swoich korzeni. Bretania w tym imieniu to nie tylko geografia, to sposób bycia: szczery, całościowy, nieco zamknięty w sobie, ale ciepły, gdy tylko przełamie się lód.
Za nim stoi postać świętego Iwona, uczciwego sędziego, który bezpłatnie bronił biednych, nadając mu piękny moralny kompas. U Erwanów widać ostre poczucie sprawiedliwości i prawości, niezdolność do znoszenia oszustwa czy hipokryzji. Doskonale pasuje do tego liczba siedem, liczba niezależnych i refleksyjnych duchów: Erwan lubi rozumieć rzeczy w głębi, pielęgnuje swoją prywatność i nie przejmuje się modami.
Ale niech nikt nie myśli, że jest surowy. Łucznik potrafi trafić w cel, a w tym temperamencie jest energia otwartej przestrzeni, smak wysiłku i natury, co dobrze ilustrują mistrz olimpijski Erwan Le Pêchoux czy apostoł ruchu naturalnego Erwan Le Corre. Wytrzymały, samodzielny, zdolny do długich, cichych wysiłków, Erwan idzie swoim tempem, bez zadęcia, ale z regularnością przypływu. Znajdziemy go w roli dyskretnej skały, tego, który mówi niewiele, ale dotrzymuje słowa, i na którego można liczyć w burzliwych czasach. Bretońskie imię w duszy: stopy w ziemi, wzrok na horyzoncie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Erwan nosi w sobie świętą powagę cisu, ciemnego, trwałego i trującego drewna, jeśli zostanie źle wykorzystane. W miłości nie goni za słomianym płomieniem. Jego uwodzenie jest jak łucznika w spoczynku: spokojne, precyzyjne i śmiertelne. Obserwuje, celuje i trafia prosto w serce bez szumu. Pociąga go dusza, a nie przelotny blask; szuka połączenia, które wytrzyma próbę czasu, podobnie jak szorstka kora jego drzewa totemicznego. Pasja u niego nie jest wybuchem, lecz głębokim, zmysłowym i niemal mistycznym zanurzeniem. Pozwala skórze mówić, ciszy się osadzać, a ciałom poznawać się bez pośpiechu. Czego nie znosi? Powierzchowności i frywolności pozbawionej korzeni. Ucieka przed grami pozorów i powierzchownymi emocjami. Pragnie trwałej wspólnoty, więzi tkanej w czasie, mocnej jak drewno łuku, które zgina się tylko po to, by lepiej wrócić do pierwotnego kształtu. Kocha z intensywnością, ale z żelazną dyscypliną.
Imię odnosi się do cisu, drzewa łuków, stąd idea „łucznika”; jest to bretońska forma imienia Yves.
Erwan obchodzi imieniny 19 maja na cześć świętego Iwona. Jest to bretoński kapłan, patron Bretanii oraz ludzi prawa.
Święty Iwo z Tréguier, bretoński kapłan i sędzia z XIII wieku, patron Bretanii oraz adwokatów.
Nie ma różnic w znaczeniu: to dwa zapisy tego samego imienia, z jedną lub dwiema literami „n”.
Narodziło się w Bretanii, ale rozprzestrzeniło się na całym terytorium Francji; za granicą spotyka się jego krewnych: Evan, Ewan lub Ifan.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.