Znaczenie: pan domu, gospodarz.
Z germańskiego Heimrich, od heim („ognisko”) i rich („potężny, król”).
13 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Henryk.
Cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego w XI wieku, panujący nad dużą częścią Europy Środkowej i Północnej. Odmówił odtrącenia swej bezdzietnej żony, łamiąc kodeksy swego czasu, i niezmordowanie działał na rzecz reformy politycznej i religijnej korupcji w jego epoce.
Co z tego zostaje: Tu się dowiadujemy, że uczciwość polega na dotrzymywaniu zobowiązań, nawet gdy całe społeczeństwo skłania nas do ich złamania. Upór w walce z korupcją pozostaje wzorem odpowiedzialnego przywództwa.
Enrique obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 13 lipca.
Enrique to imię o germańskich korzeniach i królewskim wyglądzie. Wywodzi się od Heimrich (heim, „dom”, i rich, „potężny, król”), stąd jego znaczenie „pana domu” lub „gospodarza”. Nosili je liczni europejscy królowie i cesarze – od Henryków z Kastylii po cesarza św. Henryka II – a w Portugalii infan Dom Henrique, „Henryk Żeglarz”, zapoczątkował erę wielkich odkryć.
W świecie hiszpańskojęzycznym Enrique szczególnie wyróżnia się w kulturze i muzyce: kompozytor Enrique Granados, piosenkarz Enrique Iglesias czy rockman Enrique Bunbury rozsławili to imię na całym świecie. Brzmi jednocześnie szlachecko i ciepło, z klasą i nutą glamour.
Jego zdrobnienia Quique i Kike czynią je sympatycznym i bliskim. To szlachetny klasyk, który nigdy nie wyszedł z mody, ceniony za równowagę między dystynkcją a bliskością.
Enrique ma w sobie powab wielkiego domu. I nie bez powodu: jego germańskie imię, Heimrich, łączy „heim” (ognisko domowe) i „rich” (potężny), co oznacza „pana domu”, stąd ten panujący port, który wielu Enrique nosi z naturalnością. Nie jest przypadkiem, że nosili je cesarze i królowie — święty Henryk był cesarzem Świętego Cesarstwa — ani że szczególnie błyszczy w sztuce na ziemiach hiszpańskich: od Enrique Granados przy fortepianie, przez Enrique Iglesiasa na scenie, po rockową pasję Enriquego Bunbury’ego.
Obdarzony wyczuwalnym charyzmatem i żywą fantazją, Enrique należy do tych, którzy wypełniają przestrzeń. Towarzyski, dyplomatyczny i ciepły w relacjach, potrafi sprawić, by ludzie czuli się swobodnie; ma ten dar gospodarza, który jest zresztą faktycznie „panem ogniska domowego”. Jego energia przejawia się zarówno w sferze twórczej, jak i społecznej.
Ale za tym urokiem kryje się substancja: Enrique jest lojalny i ambitny, zdolny dążyć do swoich celów z elegancją, a nie łokciami. Lubi robić rzeczy ze stylem, dbać o formę, zostawiać dobre wrażenie. Może mieć swoją dozę próżności — reflektory dobrze mu pasują i wie o tym —, ale rzadko bywa ciężki, ponieważ towarzyszy jego blaskowi hojność.
Z perspektywy pokoleniowej Enrique to szlachetny klasyk, który nigdy nie brzmi staroświecko; dzięki zdrobnieniom Quique i Kike zyskuje dodatkowo bliski i swobodny ton. To pan ogniska domowego z duszą artysty: ktoś, kto zamienia każde spotkanie w wydarzenie, a każdy projekt w udaną inscenizację.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Enrique niesie w sobie złotą ciężar ogniska. Miłość nie jest dla niego lekką grą, lecz konstrukcją, fortecą budowaną cegła po cegle. Nie goni za miłością; przyjmuje ją, osadza ją i staje się jej feralnym strażnikiem. Jego uwodzenie to uwodzenie gospodarza: ciepłe, otulające, ale wymagające. Szuka duszy, która potrafi zamieszkać w jego duszy, która uszanuje mury, które wznosi z królewską cierpliwością. Jest wrażliwy, zmysłowy, dotykowy, ale jego żar wymaga nienagannego oddania. To, co go irytuje, to ucieczki, lekkie serca, które przechodzą przez jego życie, nie zostawiając swoich walizek. Męczy błądzące, niezdecydowane dusze, te, które odmawiają zakorzenienia. Dla Enriquem kochać, to posiadać przez obecność, to mówić „jest u siebie” z intensywnością, która może spalić. Pragnie całkowitej współudziału, milczącej umowy, w której „my” miażdży „ja”. Jest pełen pasji, opiekuńczy, nieco posesywny, ponieważ dla pana ogniska porzucenie jest jedynym nieprzebaczalnym zdradzeniem. Oferuje miłość solidną, ciężką, nieuchronną, jak sam los.
„Pan domu” lub „gospodarz”, od germańskiego Heimrich (heim „dom” + rich „potężny”).
13 lipca, dzień świętego Henryka II, cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Z germańskiego rdzenia Heimrich, wspólnego dla imion Henri, Henry, Heinrich i Enrico.
Najczęstsze to Quique i Kike.
Tak; nosiło je wielu monarchów, takich jak królowie Henrykowie z Kastylii i Anglii oraz cesarz św. Henryk II.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.