Znaczenie: potężny, odważny władca.
Z germańskiego „amal” (praca, odwaga lub dynastia Amałów) i „ric” (moc, król), stąd „odważny król, potężny władca”.
4 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Emeryk.
Węgierski książę XI wieku, syn pierwszego króla Węgier. Wychowany w wartościach sprawiedliwości i dyscypliny przez swojego ojca, wcielał w życie młodość skierowaną ku służbie i uczciwości, umierając przedwcześnie, nie zdążywszy nigdy sprawować władzy.
Co z tego zostaje: Zapamiętuje się z niego myśl, że życie może mieć wagę dzięki swojej jakości moralnej, nawet jeśli jest krótkie. To przypomnienie, że najcenniejszym dziedzictwem nie jest władza, lecz prostota.
Emeric obchodzi imieniny we Francji 4 listopada.
Emeric to imię pochodzenia germańskiego, utworzone z elementów „amal” (odwaga, zapał do pracy, nawiązujące również do dynastii Amałów) i „ric” (moc, królewskość). Oznacza więc „potężnego władcę” lub „odważnego króla” — prawdziwie królewski program. Należy do tej samej rodziny co Aymeric, Émeri oraz niemieckie Emmerich.
Jego wielkim patronem jest święty Émeric z Węgier, po węgiersku Imre: syn świętego Stefana, pierwszego chrześcijańskiego króla Węgier, ten książę z XI wieku, zmarły w wieku dwudziestu czterech lat, odznaczał się pobożnością i czystością. Kanonizowany w 1083 roku, jest wspominany 4 listopada i pozostaje kluczową postacią węgierskiej świętości, której miasto Eger i wiele innych miejsc oddaje hołd.
We Francji Emeric urzeka swoim wyglądem, który łączy w sobie średniowieczny i szlachetny charakter, jest rycerski, ale nie przestarzały. Mniej rozpowszechniony niż Aymeric, zachowuje dyskretną szlachetność. To imię brzmi szlachetnie, z urokiem dawnych imion, które wracają do łask.
Emeric nosi imię skrojone do wydawania rozkazów: „amal” i „ric”, odwaga i moc, władca w nazwie. Nic dziwnego, że przypisuje mu się naturalną powagę, poczucie spokojnego autorytetu i tę pewność siebie, która nie potrzebuje podnosić głosu. W Emericu jest coś średniowiecznego i rycerskiego: zamiłowanie do honoru, do dotrzymywania słowa, do pewnego szlachetnego sposobu bycia.
Jego imiennik, węgierski książę Émeric, dodaje cenny odcień do tego portretu siły. Ten młody następca nie był zdobywcą, lecz idealistą, pobożnym i uczciwym, zmarłym zbyt wcześnie, by rządzić. Emeric odziedzicza więc rzadką mieszankę: moc łagodzoną moralną prawością, ambicję kierowaną przez zasady. To nie jest brutalny dominator, raczej przywódca, który budzi szacunek przykładem.
Liczba 8 potwierdza tę naturę budowniczego: uporządkowany, wytrwały, utalentowany do organizacji i odpowiedzialności, Emeric lubi doprowadzać projekty do końca i myśleć szeroko. Wyobrażamy go sobie lojalnego w przyjaźni i zaangażowaniu, wymagającego przede wszystkim wobec samego siebie. Jego lojalność to skała; jego słowo to kontrakt.
Ale uważajmy, by nie sprowadzać go do jego powagi: linia kreatywna Emerica Pressburgera, magika kina, lub wrażliwość Imre Kertésza przypominają, że to imię kryje też wyobraźnię i głębokie życie wewnętrzne. Pod zbroją jest ktoś wrażliwy, kontemplatywny, czasem marzyciel. Emeric to nowoczesny rycerz: solidny jak król, prawy jak święty, ale przeniknięty wewnętrznym płomieniem, który zabrania mu bycia przeciętnym. Imię dla tych, którzy aspirują jednocześnie do wielkości i do słuszności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod sztandarem „Emeric” miłość nigdy nie jest zwykłym spacerkiem. To królewski podbój, naznaczony starożytną odwagą, która zamienia uwodzenie w delikatną, lecz nieuchronną sztukę wojenną. Nie dąży do fascynowania próżnością, lecz obecnością: spokojną siłą, siłą władcy, który potrafi utrzymać koronę, nie machając nią. Jego urok tkwi w tym podwójnym, germańskim obliczu, łączącym upartą pracę z naturalną potęgą. Przyciąga dusze, które stawiają opór, ponieważ potrzebuje partnerki na jego poziomie, zdolnej utrzymać jego intensywny wzrok. Po podbiciu jest wierny jak kamień, oferując zmysłowe i głębokie bezpieczeństwo, dalekie od efemerycznych frywolności. Co go nudzi? Niezdecydowanie i ostentacyjna kruchość. Ucieka przed powierzchownymi grami władzy. Dla niego kochanie jest aktem budowania, codziennym „amal”, w którym pasja zmienia się w solidny sojusz. Chce królestwa we dwoje, opartego na surowym zaufaniu i szczerej intensywności, gdzie każde objęcie pieczętuje przymierze, a nie zwykłą pasję.
Pochodzenia germańskiego, oznacza „potężnego władcę” lub „odważnego króla” (amal + ric).
Święty Emeric z Węgier, syn świętego Stefana, pobożny książę XI wieku, kanonizowany w 1083 roku.
4 listopada, dzień świętego Emerica z Węgier.
Są to warianty tego samego germańskiego rdzenia; Aymeric jest po prostu najczęściej używaną formą francuską.
Tak, pośrednio: kontynent zawdzięcza swoją nazwę Amerigo Vespucciemu, a Amerigo jest włoską formą tego samego rdzenia co Emeric.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.