Znaczenie: syn Dawida, syn umiłowanego.
angielskie nazwisko oznaczające „syn Daw”, zdrobnienie od imienia Dawid (hebrajskie „dāwid”: ukochany).
16 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: William Levi Dawson. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Afroamerykański kompozytor i dyrygent chóru z XX wieku, w Stanach Zjednoczonych. Dyrekcję chóru w Instytucie Tuskegee sprawował przez dwadzieścia pięć lat i skomponował Negro Folk Symphony, pierwszą symfonię kompozytora afroamerykańskiego wykonaną przez wielką orkiestrę amerykańską w Carnegie Hall w 1934 roku, wyzwalając bariery segregacji za pomocą artystycznej doskonałości.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że sztuka może być solidnym mostem między światami, nawet gdy mury wydają się nie do przebicia. Jego życie przypomina nam, że upór i opanowanie własnego talentu wystarczą, by otworzyć drzwi, które uprzedzenia zamknęły.
Źródło: Wikipédia · songofamerica.net
Dawson obchodzi imieniny we Francji, w USA i w Brazylii 16 listopada.
Dawson zaczął jako angielskie nazwisko, patronim oznaczający „syn Daw” – a Daw był powszechną średniowieczną formą zdrobnienia od imienia David, które z kolei wywodzi się z hebrajskiego „Dawid”, „ukochany”. Przez wieki było to ściśle nazwisko, pojawiające się w księgach parafialnych w całej Anglii, zanim trafiło do Stanów Zjednoczonych.
Podobnie jak Mason, Carter czy Hudson, Dawson skorzystał z wielkiej fali mody na nadawanie imion z nazwisk, która przetoczyła się przez Stany Zjednoczone. Jego przełomowy moment nastąpił wraz z serialem telewizyjnym z lat 90. „Dawson’s Creek”, który wpisał to imię w wyobraźnię całego pokolenia i nadał mu ciepły, amerykański, sąsiedzki blask.
Dziś Dawson wydaje się przyjazny, swobodny i ugruntowany – dojrzały, ale nie sztywny, nowoczesny, ale nie wymyślony. Oferuje z góry zdefiniowane zdrobnienia Daw lub Dawes i łączy godność staroangielskiego nazwiska z łatwym i współczesnym brzmieniem.
Dawson to osoba godna zaufania, ta, do której wszyscy dzwonią, gdy samochód się zepsuje lub plan się nie powiedzie. Jako imię wywodzące się od „syna Dawida”, niesie ze sobą dziedzictwo biblijnego króla-pasterza: lekki styl przywództwa, lojalność i pewną szczerość. W Dawsonie nie ma nic z pretensjonalności; ma w sobie łatwy, amerykański urok sąsiada z sąsiedztwa, który imię wchłonęło z dekady sobotnich wieczorów przed telewizorem. Oczekuje się kogoś zakorzenionego i niezawodnego, ludzkiego odpowiednika dobrze zrobionego werandy – solidnego, gościnnego i obecnego, gdy trzeba chwilę usiąść. Dawson bywa praktyczny i pracowity, to typ, który przychodzi na czas, dotrzymuje słowa i robi rzeczy bez szumu, nie potrzebując oklasków. Ale korzeń Dawida niesie też nutę kreatywności i ekspresji; wielu Dawsonów ma artystyczną lub narracyjną stronę, miłość do muzyki, kina lub natury. Społecznie jest przystępny i szczery, bardziej szczery niż wyrafinowany, to rodzaj osoby, której przyjaźnie trwają przez dekady. Ceni stabilność ponad pokaz i woli budować głębokie życie niż gonić za dziesięcioma błyszczącymi rozrywkami. Jest tu też optymistyczna i otwarta jakość – wiara, że ludzie są w gruncie rzeczy dobrzy i że wysiłek się opłaca. Ambitny w zakorzeniony sposób, Dawson chce stworzyć coś prawdziwego i zapewnić byt ludziom, których kocha. Lojalny, spokojny i cicho łagodny, jest kotwicą w burzy i stabilnym sercem każdego szczęśliwego grona, które go zawiera.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Dawson, ten syn dobrze kochanego, nie jest głośnym zdobywcą, lecz łagodnym drapieżnikiem. Jego podejście to powolny pieszczotliwy dotyk, ten, który przenika pod zbroję, zanim druga osoba zdąży nawet zrozumieć, że została dotknięta. Nie wymusza, otula. Sztuka uwodzenia jest dla niego aktem archeologii: wydobywa ukrytą esencję partnera z cierpliwością mnicha i intensywnością płomienia. To, co go przyciąga, to iskra autentyczności, ten niewidzialny, krwisty związek łączący dwie dusze. Szuka echa, idealnego lustra, w którym może się rozpoznać. Z drugiej strony, sztuczność go obrzydza. Stosunek bez głębi, gra pustych pozorów, natychmiast go nudzi. Dla niego miłość jest przymierzem nagości prawdy. Ofiaruje niemal sakralną dewocję, tę dziedzica, który wie, że bycie kochanym jest przywilejem, a nie prawem. Ale jeśli światło gaśnie, odchodzi, cicho i bezlitośnie, zostawiając za sobą ciężar tego, co mogłoby być.
Oznacza to „syn Daw”, gdzie Daw jest średniowiecznym zdrobnieniem imienia Dawid, co w ostatecznym rozrachunku oznacza „syn Dawida”.
Oba – zaczął jako angielskie nazwisko i stał się popularnym imieniem, głównie w Stanach Zjednoczonych.
To średniowieczne angielskie nazwisko; jego rdzeń David wywodzi się z hebrajskiego „Dawid”, co oznacza „ukochany”.
Nie dla samego Dawsona, ale jego rdzeń David jest czczony 1 lipca (święto świętego Dawida z Walii przypada 1 marca).
Tendencja do nadawania imion z nazwisk, połączona z serialem z lat 90. „Dawson’s Creek”, nadała mu szeroką i ciepłą popularność.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.