Znaczenie: ukochany.
Daoud (arabskie Dāwūd) jest arabską formą hebrajskiego Dawid, „ukochany”, imieniem biblijnego króla i proroka, którego wspomnienie obchodzone jest 29 grudnia.
29 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Król Dawid.
Król Izraela w X wieku p.n.e., pochodzący z Betlejem. Zjednoczył królestwo i ustanowił Jerozolimę stolicą polityczną i kulturalną, a jednocześnie był ceniony za swoją wrażliwość artystyczną i zdolność do komponowania psalmów.
Co z tego zostaje: Zapamiętujemy go jako przywódcę, który nie zadowala się samym podbijaniem, ale potrafi również tworzyć i wyrażać siebie. To przypomnienie, że można być jednocześnie strategiem i artystą, a wielkość nie mierzy się wyłącznie siłą.
Źródło: Nominis
Daoud obchodzi imieniny we Francji i w Hiszpanii 29 grudnia.
Daoud to arabska forma imienia David, jedno z największych imion w tradycji monoteistycznej. Pasterz, który stał się królem, poeta i wojownik, Dawid/Daoud jest czczony przez Żydów, chrześcijan i muzułmanów: Biblia czyni go zwycięzcą nad Goliatem i autorem Psalmów, a Koran sławi go jako proroka-króla o wspaniałym głosie. Imię oznacza „ukochanego”, co jest słodyczą odziedziczoną z hebrajskiego.
Imię Daoud, rozpowszechnione w całym świecie arabskim i muzułmańskim, towarzyszy również rodzinom z Maghrebu i z Afryki Subsaharyjskiej we Francji. Niesie ze sobą ten podwójny obraz siły i wrażliwości: króla, który rządzi, ale śpiewa, który walczy, ale płacze nad swoimi winami.
Dziś Daoud zachwyca swoim śpiewnym brzmieniem i głębokim zakorzenieniem duchowym. Jako bezpośredni kuzyn bardzo popularnego Davida, oferuje rzadszy i bardziej wschodni wariant, obciążony długą historią wspólną dla trzech religii Księgi.
Daoud, „ukochany”, niesie w swych literach cały paradoksalny urok króla Dawida: procę i lirę, odwagę wojownika i wrażliwość poety. To imię, które odmawia wyboru między siłą a łagodnością, i to właśnie czyni je ujmującym. W Daoudzie wyczuwa się kompletny temperament, zdolny do prowadzenia szturmu jak i do pisania wiersza, do rozstrzygania sporu jak i do pocieszania przyjaciela.
Archetyp pasterza, który stał się królem, nadaje temu imieniu piękną lekcję pokory: wielkość nie płynie z pozycji, lecz z serca. Daoud postępuje z ostrą wrażliwością, empatią, która czyni go dobrym mediatorem, oraz kreatywnością, która chętnie szuka formy wyrazu – przez muzykę, obraz lub słowa, na wzór króla-psalmisty czy reżysera Daouda Aoulad-Syada. Liczba dziewięć, liczba dusz hojnych i uniwersalnych, idealnie pasuje do tego profilu zwróconego ku innym.
Lecz niech nikt się nie myli: pod łagodnością czuwa prawdziwa determinacja. Dawid pokonał Goliasza; Daoudowie również wiedzą, jak stanąć naprzeciw temu, co jest od nich większe, gdy sprawa jest słuszna. Wierni w przyjaźni, lojalni w rodzinie, posiadają ten rzadki miks spokojnego sznytu i wewnętrznej głębi. Łatwo wyobrażamy ich sobie jako marzycieli, gdy zapada wieczór, ale stojących i mocnych, gdy życie tego wymaga. Daoud to król, który nie zapomniał, że był najpierw dzieckiem wzgórz: oto cała jego szlachetność.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Daoud, ów wcielony „ukochany”, nie goni za sercami; przyciąga je magnetyczną, łagodną i nieuchronną grawitacją. Jego uwodzicielskość jest szeptem, nie krzykiem, spojrzeniem, które kładzie ciepłą dłoń na duszy, zanim jeszcze nastąpi pierwszy pocałunek. Kocha z biblijną, niemal sakralną intensywnością, w której czułość staje się pancerzem. Szuka bratniej duszy, która rezonuje z jego echem, tej, która rozumie, że miłość jest sojuszem, a nie grą. Jednak jego cierpliwość ma swoje granice: ucieka przed grami władzy i rozdartymi duszami, które odmawiają głębi. Co go męczy? Lodowata powierzchowność, ten lęk przed oddaniem się ciałem i duszą. Pragnie całkowitej, zmysłowej i duchowej fuzji. Dla niego kochać to posiadać przez oddanie, ofiarować absolutne bezpieczeństwo w zamian za nagą prawdę. Jest portem, ale wymaga, by przy nim zostać.
„Ukochany”, od imienia hebrajskiego Dawid, którego arabską formą jest Daoud.
To samo imię: Daoud jest arabską wersją Dawida, biblijnego i koranicznego króla-proroka.
Dniem imienin Daouda jest 29 grudnia, ku czci króla Dawida. Jest synem Jessego, króla Judy i Izraela.
Dawid, pasterz, który stał się drugim królem Izraela, zwycięzca Goliata i tradycyjny autor Psalmów, zwany Daoud w Koranie.
Bardzo rozpowszechniony w świecie arabskim i muzułmańskim, we Francji pozostaje rzadszy niż jego odpowiednik David.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.