Znaczenie: łagodność, pobłażliwość, dobroć.
Z łacińskiego clementia, pochodzącego od clemens („łagodny, wyrozumiały”), oznaczającego cnotę łaskawości.
21 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Klementyna z Trewiru.
Wdowa hrabiego ze Spanheim, żyła w XII wieku w Nadrenii. Po śmierci męża zrzekła się tytułu hrabianki, aby dołączyć do klasztoru w Trewirze, wybierając życie w skromnej służbie zamiast wygód wynikających z jej pozycji społecznej.
Co z tego zostaje: Może zdecydować, że szczęście nie tkwi w tytule ani w dziedzictwie, lecz w wolności, by się przeobrazić. To dowód na to, że godność buduje się poprzez swoje wybory, a nie poprzez pochodzenie.
Źródło: Nominis
Clémence obchodzi imieniny we Francji 21 marca.
Clémence to imię-cnota, bezpośredni spadkobierca łacińskiego słowa clementia: łagodność, pobłażliwość, wielkoduszność tego, kto wybacza. U Rzymian Clementia była nawet boginią i królewską cnotą, cechą władcy zdolnego do darowania kary. Imię to odnosi się również do błogosławionej Clémence de Spanheim, benedyktyńskiej mniszki z XII wieku, której wspomnienie obchodzi się 21 marca.
We Francji Clémence ma urok imion łagodnych i ponadczasowych: nigdy głośne, zawsze eleganckie, odniosło piękny sukces od lat 90. XX wieku. Przywołuje na myśl czułość i umiar, ale też półlegendarną postać bliską Tuluzie, Clémence Isaure, patronkę Gier Kwiatowych i poezji. Dziś Clémence odzwierciedla wizerunek spokojnej, życzliwej i wyrafinowanej kobiety, obdarzonej spokojnym autorytetem. Imię, które brzmi jak obietnica dobroci bez ckliwości.
Clémence ma swoje znaczenie wypisane na sztandarze: jest dosłownie słodyczą i pobłażliwością wcieloną w imię. Jej dyplomacja graniczy z bezbłędnością (9/10) i to jest jej wielką siłą: tam, gdzie inni płoną, Clémence łagodzi, nuansuje, szuka punktu zgody. Często spotykamy ją jako naturalnego mediatora w grupach, tę, która rozumie obie strony i odmawia zbyt szybkiego potępiania. Jej wrażliwość (8) i lojalność (8) uzupełniają obraz osoby głęboko ludzkiej, uważnej na innych, niezdolnej do deptania kogokolwiek.
Ale uważaj, by nie mylić słodyczy z miękkością. Imię pochodzi od rzymskiej clementia, cnoty władcy: pobłażliwość to siła, która wybiera przebaczenie, a nie słabość, która nie odważy się zdecydować. U Clémence jest piękna stabilność (8), spokojny autorytet, ten kobiety, która wie, dokąd zmierza, bez potrzeby podnoszenia głosu. Przypominamy sobie o spokojnej gracji Clémence Poesy lub o intelektualnej wytrwałości Clémence Royer, uczonki, która odważyła się przetłumaczyć Darwina, gdy było to skandalem.
Jej ambicja (5) jest umiarkowana, skierowana ku spełnieniu, a nie podbojowi, a jej potrzeba uwagi jest słaba (4): Clémence nie lubi wychodzić na pierwszy plan, preferuje zbiorową harmonię nad osobistym błyskiem. Jej humor (6) jest łagodny, koleżeński, z tych, które pocieszają, a nie wyśmiewają. Szlachetna, odrobinę klasyczna, pielęgnuje piękno i prawdę. W towarzystwie Clémence czujemy się bezpiecznie, przyjęci bez oceniania, jak w domu, do którego zawsze miło wracać. To dobroduszna osoba z kręgosłupem moralnym, i to właśnie czyni ją bezcenną.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Clémence nie podbija, otula. Jej podejście jest jak powolny pieszczotliwy gest, nasączony tą prastarą clementia, która rozbraja nawet najupartejsze obrony. W miłości nie jest płomieniem pochłaniającym, lecz ogniem z drewna, który ogrzewa duszę po długiej, zimnej nocy. Zaczarowuje rzadką wyrozumiałością, tą, która przyjmuje niedoskonałość drugiego bez osądzania, tworząc kokon, w którym bezbronność staje się luksusem.
Co ją przyciąga, to surowa szczerość, ta zdolność bycia łagodnym, nie będąc słabym. Szuka partnera, który potrafi przyjąć jej dobroć, nie biorąc jej za słabość. Z kolei to, co natychmiast ją nudzi, to bezcelowa brutalność, pycha, która odmawia ugięcia. Ucieka przed ostrymi duszami. Dla Clémence idealne złączenie to przymierze wzajemnej łagodności, w którym wyrozumiałość jest językiem matczynym pragnienia.
Pochodzi z łacińskiego słowa clementia i oznacza cnotę łagodności, wyrozumiałości i dobroci.
Clémence obchodzi swoje imieniny 21 marca na cześć łacińskiej cnoty clementia. Była to benedyktynka, która zmarła w 1176 roku.
Półlegendarna postać z Tuluzy, uważana za patronkę Gier Kwiatowych, najstarszego konkursu poetyckiego w Europie.
Clémence to żeńska forma tego samego imienia co Clément, oba wywodzące się z łacińskiego słowa clemens, oznaczającego „łagodny”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.